पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/३५६

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


ऐश8 गः । १९१५ गिरीशगौर्योर्ड द्बं जहार मुदे न इद्या किमु बालकलिः ॥ ४० ॥ महेश्वरः शैलसुता (३)च हर्षात् (४)सतषेमेकन मुखन गाढ़म्। अजातदन्तानि (५)मुखानि सूनोः मनोहराणि (३)क्रमत(७)धुचुम्ब ॥ ४१ ॥ कचित् स्खलद्भिः क्वचिदस्खलतिः क्वचित्प्रकम्पैः क्वचिद्प्रकम्पै: । चरिवैः अनुष्ठानैरात यावत् । गिरौशः हरः गौरी पार्वती च तयोः सम्बन्धि दयं चित्तं जहर हतवान्। तवार्थान्तर- न्यासेन कथयति। तथाहि । हृद्यया हृदयहारिणी बालकेलिः शिशुक्रौड़ा बाल्यललेति यावत् । किमु मुदे आनन्दाय न। लकस्येति पदमूह्यम् । अपितु सर्वस्यैव सुदे भवतीत्यर्थः ॥४०॥ महेश्वर इति । महेश्खरः शिवः। कर्ता। पार्वती गौरी घ। कर्घ। अस्य कर्तृपदद्वयस्य द्विवचनापत्तभयेन पार्थक्येन चुचुम्बेति क्रियया सहान्वयः कर्तव्यः । इर्षात् सन्तोषात् हेतोः एकेन अद्वितीयेन मुखन करणेन पुनः तनयस्य अजताः अनुसृताः दन्ता: दशनाः येषां तथोक्तानि तथा मनः चित्तं हरन्तीति तथोक्तानि मुखानि आगतानि षण्म ख वा बहुवचनम् । तर्षेण तृष्णया सह वर्तमानं सतषं गाढ़ निवि इषु यथा तथा क्रमसः यथाक्रमं चुचुम्ब पस्पर्श चुम्बनं चकार त्यर्थः । पुत्रवासव्यवशात् मतापित्रोः पुत्रमुखचुम्बनं स्मृतः किमिति भावः । ४१ ॥ वचिदिति । स बालविशुः । कर्ता। वचित् कस्मिंश्चित् (२) अपि । (४) सहर्षम्। (५) वणि । (8) । (७) चुचुवे ।