पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/३३३

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


८२ कुमारसम्भवे अमोघं शाम्भवं वनं सद्यो (eनद्योज्झितं महत्। तासामभ्युदरं दीप्तं खितं गर्भत्वमागमत् ॥५७॥ सुज्ञ विज्ञाय ता (१)गर्भभूतं तद्वोदुमक्षमाः । विषादमदधुः सद्यो गाढं भी भिया ह्रिया ॥५८ ततः शरवणे (२)सा(ध भयेन द्रौड़या च ताः। स: क्षत्तिका अन्तः मध्ये चलन्तं प्रदीप्तम अग्निम् अनलमिव दधानाः धरयन्त्य सुव । अबुन: जलात् । गङ्गया इंत भावः। बहिः निर्ययुः निजरम्। अत्रालङ्कारः धनानि खरूपत्वेनोत्प्रेक्षणात् ॥ ५४ ॥ अमोघमिति । नद्या गङ्गया । अत्र । सद्य: अवगाहन क्षणमेव उषितं परित्य' अतएव तासां कृत्तिकानां अभ्यद उदषु। विभग्नयर्थेऽव्ययीभावः । दीप्त प्रज्वलितं मत् स्लि अमोघं भव्य्यें सफलमिति यावत् । महत् बलवत् शाम्भवं । वीजं वीर्यम्। कर्छ। गर्भ कक्षिस्यजीवत्व आगमत् प्राप्तव। ॥ ५७ ॥ सुशा इति । सुष्ट जानन्तीति सुशः सुझ्ज्ञानवह विचारयामा प्रति भावः ता: क्षसिकाः तत् शम्भवं तेजः व बोडु धारयितु ' अक्षमाः असमर्थाः सत्यः नद्यः तत्क्षमव भर्तृभिया पतिक्तभयेन, ड्रिया पनिवौर्यमपि वदुमधमाश माकं लोके महनपवादो भविष्यतीति लब्जयेत्यर्थः। हेतौ वतौय । गाठ भृशं विषदं दुःखं अटथः श्रुतवाः गर्भधारणक्षमाणां नारीणां महन् मानसः शोको भवत अविः ॥ ५८ ॥ तत इति । अतः अनन्तरं ताः कृत्तिकाः शरवणे तत्र। (e) न स्थितम् । () गर्भभूतम् । (२) शापभयः