पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/२७७

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


कुमारसम्भवे शक्यमञ्जलिभि(२रुतैरधः शाखिनां पतितपुण्()पशलैः। पत्रजर्जरशशिप्रभालवै- रेभिरुत्कचयितु’ (४)तवालकान् ॥ ७२ ॥ एष (५)चारुमुखि (€)योगतारया युज्यते तरलबिम्बया शशौ। साध्वसादुपगतप्रकम्पय कन्ययेष नवदीक्षया वरः ॥ ७३ ॥ शक्यमिति । अञ्जलिभिः उद्धृतैः उच्चितैः शाखिनाम् अधः पतितपुष्यवत् पेशलैः कोमलैः । तथा भमकरैरित्यर्थः । एभिः पवैः जर्जरा शकलिता शशिप्रभा चन्द्रिका तस्याः लवैः। खण्डः। तरुतलेषु पत्नन्तराललक्ष्यज्योत्खलञ्चैरित्यर्थः। तवालकान् उत्कचयितु’ बघूम्॥ “कच दीप्तिबन्धनयोःइति धातोस्तुमुन्प्रत्ययः । शक्यम् । शक्य इत्यर्थः । शक्यमिति लिङ्गवचनस्य सामान्योपक्रमादित्याद्यनुपदमेवोक्तम् ॥७२॥ एष इति। हे चारुमुखि हे उज्वलानने ॥ “स्वाङ्गश्चोषः सर्जनादसंयोगोपधात्” इति उप् ॥ एष शशी तरलबिम्बया स्फुरमण्डला योगतारया। प्रत्यहं यया युज्यते सा योग तारा। नित्यनक्षत्रेणेत्यर्थः । साध्वसात् नवसङ्गमभयात् उप गतप्रकम्यया वेपथुमत्या नवदीक्षया नवोद्वाहया कन्यया। बरो वोढेव युज्यते संगच्छते । युजेर्दैवादिकत्वात्कर्तरि लट् ॥ ७३ ॥ (२) उत्थितैः। (३) कोमलैः । (8) तवालकम्, तवालकाः। (४) चन्द्र। () योग्य तारया, पख तारया।