पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/२७०

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


अष्टमः सुन: । २९ सर्वमेव तमसा समीकृतं धिङ्गमहत्त्वमसतां (७)हृतारम् ॥ ५७ ॥ (८)नूनमुन्नमति यज्वनां पतिः शार्वरस्य तमसो निषिद्धये । पुण्डरीकमुखि (e)पूर्वदिषुःखं कैतकैरिव ()रजोभिरादृतम् ॥ ५८ ॥ मन्दान्तरितमूर्तिना निशा लक्ष्यते शशभृता सतारका । सम्बन्धलभ्यते । तत्सर्वमेव तमसा समीक्षतं दुर्लक्ष्यविशेषं कृतम्। तथाहि। हतम् अन्तरं विशेषो येन तत् हतान्तम् असताम् असाधनां महत्त्वं दृष्टिं धिक् ॥ धिकशब्दयोगाद्वितीया । समत्वेन परगतिविशेषतिरस्करणमसतां खभाव इति सुप्रसिद्धम्। तमसोऽपि तथा महत्त्वं धिगित्यर्थः ॥ ५७ 4 गूनमिति । यच्चान: विधिनेष्टवन्तः । ‘यज्वा तु विधि नेष्टवान्” इत्यमरः । “सुयजोर्डं निर्” इति निप्प्रत्ययः । तेषां पतिः प्रियः। दर्शपूर्णमासादियागप्रवृत्तिहेतुत्वादिति आव । शार्वरस्य शर्वर्यां भवस्य तमसो निषिद्धये निरामाय गम् उनमति उदेति । कुतः। हे पुण्डलैकमुखि । पूर्वस्याः दिशो सुख' पुरोभागः पूर्वदिशंखकेतक्या इमानि केतकानि मैः रजोभिः परागैः आवृतमिव दृश्यते इति शेषः । अतो नन सुदेति चन्द्र इति सम्बन्धः ॥ ५८ ॥ सन्दरेति ॥ सतारका निश मन्दरान्तरितमूर्तिना @ (७) तान्तरम्, अनन्तरम् । (८) नूनमुच्चयति । (e) पश्य दिक्षु,खम्, दि,ख यथा (१) रजोभिरादृतम्।