पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/२६८

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


अष्टमः सर्गः । २७ तामिमां (३)तिमिरवृत्तिपीडितां भूमिलग्नमिव सम्प्रति स्थिताम्। एकतस्तटतमालमालिनीं पश्य धातुरसनिम्नगामिव ॥ ५३ ॥ सान्ध्यमस्तमितशेषमातपं रक्तलेखमपरा बिभर्ति दिक् । संपरायवसुधा सशोणितं मण्डलाग्रमिव (४)तिर्यगुत्थितम् ॥ ५४ ॥ मूर्ति तामुत्ससर्ज ह। प्रातः सायं समागत्य सभ्यारूपेण पूज्यते । एतां सन्ध्यां यतात्मानो ये तु दौषीसुपासते। दीर्घ- युषो भविष्यन्ति नीरुजः पाण्डुनन्दन” इति ॥ ५२ ॥ इत्यं देव्याः कोपमपनौय धातुसन्ध्यादिवनं करोति तामिति । सम्प्रति तिमिरवृत्तिपौड़ित तमोद्वयपरुद्यम् अतएव भूमौ लग्नमिव स्थितां ताम् इमां सन्ध्याम् एकत: एकत्र तटतमालमालिनों तीरतमालतरुपतिमतम्। पश्वादि त्वादिनिः । धातुरसनिम्नगां धातुद्वनदीमिव पश्य ॥ ५३ ॥ साध्यमिति । अपरा दिक् प्रतीची । अस्तमिति मकारान्त मव्ययम् । तस्येतशब्देन समासः अस्तमितशेषम् अस्तङ्गता वशिष्टम् अतएव र रेखाकृतिर्यस्य तं सन्ध्याय भवं साध्यम् आतपं संपरायवसुधा सृष्टभूमिः । `‘समरे संपरायः स्यात्” इति विश्वः । तियेंगुथितं तिर्यक् फलितं सशोणितं मण्डलाग्रं पाशमिव बिभर्ति । “कौक्षेयको मण्डलाग्रः करवालः कपा यवत्' इत्यमरः ॥ ५४ ॥ (३) तिमिरवृद्धिपौड़ित शैलराजतनयेऽधुना खिताम्। (४) तिर्यगुतिम् ।