४९ ४झाले ॐcथप्रहृयूस्मेंदूते राश्यादिकल्पना नये जमवशात् कार्य- यतश् । ‘जतैौ तु वंशस्यमुदीरितं जरै’ इत्युक्तस्वछंशस्यघृतमंदम् । अॐ युक्तः । यह नक्षत्राणां च नित्यमुदयास्तदर्शनम् स्वतः ईश्व प्रगतेर्दूषितत्वात् तद्भवैः प्रधहबाय्यघातय क्षेतृत्व कल्पनात तेऽपराशैल्यादर्धपुषवचम् । नन्वत्र प्रवहवायुप्तभ्रमणं न युक्तं तथा सर्वेविभागेन क्षज्ञायां स्थित्वात् पस्परऐनश्चि अवvवधतेन युगपत्कrड्समानुपपत्तिः । किं च । दृष्टा भचक्रम त्यादि प्रवहब थे। भुख्खथा भचक्रस्यापन्ना । तत्र प्रव8भवाच्च सहैरिस्यनेन भक्षयक्षकाणां सम्बन्धकधसङ्गचभ्रमें कथं यह पश्विमधमः ४ न चेष्टधृतिरुदयस्तदर्शनादिति चेत् । संवहनायै सूर्य दियहनेकतशत्मकभचक्रस्य शिघ्छन्द्रजक्षते भचक्रईपर्यंतं मेल (: प्रवर्दीबाईंगलात परिह आकाशेऽस्ति तेन नक्तदोषः । प्रका- शयन्वै व्यवधयश्चाभवद्युधrतस्य सर्वेन तुल्यवच्च । चन्द्रापीड मार्गे धाधुवृत्तानां पश्चिमभ्रममान प्रवहवाय्वन्तमां स्वादु । तिः । श्वनीस्यायहस्य अवस्थवस्य प्रत्यक्षलक्ष नव्यञ्जकेनानुमान द्वारा र दीनन तयूर्वेतं विनाऽसम्भवात् कारणान्तराभावाच्च ग्रह | यां स्थ४Rथr पूर्वंशतिrख्तीति तल्पणल्येन्द्रदशमित्युपयबस् । दनु पश्चिमगतबत् पूर्वंशतिदशैश्वावेन तत्कथने अभवत् । किन्तू तिरैक्षनुपपय पश्चिमानुक्रमेण देवस्यत्॥ भएऽजरत्यषेधय ? यद्दस्य प्रश्चिमतिःस्वशत्यधिकाऽस्तीति अल्पई युक्तं पश्चिमोत्तेः । प्रत्यक्षदर्शनात् ३ ने चाश्विन्यः पूर्वमुदयस्सत्रे भय इत शrथक्षञ्च- शैनन घtश्वमानुषीण भवनसद्भवतु वद रेवत्श्चदपश्चिलनस्य- स्थापत्तेरिति अस्य । ननए एश्चमगसंसः प्रत्यक्षीय विधिवदधिक स्तश्चर्या यश्चिमतरस्तीति अपनेनैवभक्तार्थिrथयसिसम्भक्षयङ्पूर्वं तिक्षस्पनं प्रत्यक्षबाधादयुक्तमिति चेत तदा भवान्नस्य धश्विसतिकल्पने नद्यशसस्यैकस्वेन स्वीय क्ल्या तेषां सुल्थल्याः सप्त सहा सदैछैनवरों
