reate-beharate secessarcasescussषे ३९ कङ्ध४४७ छे श्वां संस्थभस्फ सध्या धीशक्षभम् ? यदि खदिन प्रति इह । अॐ शत्र स्वकं स्पिलं द । आच्छ४ शून्यस्य व्यञ्जभूम्या: ६ नविदं लक्षणं लिङ्कतवक्षबच्चन सिद्धान्तस्य न संभवति ? ईश्व हि। सइि श्लोकोक्तं सम्पूर्णे ब अस्येकं ११ १ लाव्ह व्यवसिष्ठसिङन्ते- ऽव्याप्तेः । ल ल नैसस्ट्सिन्न हुयवनव्याप्तिरिति वाच्य् । डुचैरुदाहृत इति प्रार्थन ः श्वस्मिंस्टुषॐ स्थल ति यस्सद्धGय तईंटुइ तावहरु । ४४श्मनक्षत्रभुईंयः तेः । न च तन्वकरणदिकं लिङन्सैकदेशमिति सर्वज्ञानविष्ठं तस्यापि लक्ष्यवत् ? सेन व्यसवसिष्ठोते तदन्यद्वयसलक्षणस्य सस्वन्नव्या . प्तिरिति वाच्यम् । अस्यादै सिद्धान्तधवहशपत्रों के सिद्धान्तलत्यक्ष म ३ यस्परमथाप्नेतिच्यतेश्च ३ न च शतं भस्थूrशrs. रेव लत वाच्यशू । श्रीविद्यारासिङन्तशेखरेऽतिच्याश्तेः । नैरवच्चैर्हि चे १ अकैलंडेशने ‘व्यक्तमव्यकं बहूक्षॐ हrिई मेडवेल बेधादन अहंकले ससन्तं गत इति गैलश्रितक्षझलतं (लविधत श! रजपथंथभ १ यहऽतिमेव शuिरस्कन्धः १ बसवन्तपूर्वकलद- यथैलधिधियाघर इति । एत्स्झस्त्रितये थहgrश्वसनयमृषयुतंभले । शखित्वदुष्टात्मकत्वं uितस्कन्धस् व्यवहन्ति च रुब सिद्धान्तः । तथा चक्रुः। ‘व्यक्ताव्यक्तरागेव सप्रथः सिंदुस्स अफःइति । अत्रं व्यक्ताव्यक्त५धः अभेलव?सनमय इसे अध्यपदलेरपी सभखः । द्वंद्व अंश व्यतीता व्यश्न सोलक्षreन येन सङ्कणि तन्मयः = श्वसितं विंश अगला शासक नैव ज्ञायते तेन वारितमेव मुख्यं सिङस्त इत्यर्थः । यक्षतथ्यवसधरिष्यन्नादि सर्वमत्रैवान्तर्भूत । तथा च शिवस्य सिञ्चन्सचे सिद्धे गणतन्तनुट्यादीन्यदश्लोकोक्तं साधु । थावन् भेदा वक्तुं शक्यन्ते सवन्त बहव्यस्तेनैतञ्चश्लक्षस्थ क्षतिपदत्रैश्च दुिन्द इति लक्षणे स्पर्धेम । एतादृशं च व्यासादिसिद्धान्ते भृष्ट शिंति न तfतरित्याहुः--न । मणितस्कन्धप्रबन्धे ख सिद्धान्त उदाहृत्य इत्यस्यासङ्गसत्वापत्तेः ऽतस्कश्चक्षिङन्तये क्षणीयत्वेनाभेधातु । यज्ञ
