च धिरे झक्षrध्यः ।
घेऊरिन्द्रवज्जयाऽऽह ब्रमण्डमेतदिति । इण्डुभतशिलं खलक्षयेद अभितम् अस्सु ने वTऽस्तु नमस्तु लोकालोकपर्बतेऽप्येतदुपेक्षणम् । अज्ञस्माकं जाग्रद्युः । अहसम्बन्धावनतमगमTत स्वयमुपपत्त्या ब्रह्मक्षमह कल्ये इत्यदि । यहः कल्पे तच्छचकाने यावन्ति यन्मनि यजन्तानि क्रामति स्वशक्तिपूर्वंशत्य भुनक्ति तस्मर्षे हंगमनेर ल्याच्छुचकले येनभेदश्च । इह जिस्कन्धः अन्योतिःशास्त्रे तुकड्ख्यमाकाशपरिधिबच्चे पूर्वैर्वेिश्चनंतपुशः क्ष- रादिभिः । ऐक्तमिदं युक्तियुक्तमेतन्मतं तेऽस्माकं ब्रह्मगुप्तादीनां प्रति भत छह सम्बन्धोपपत्त्या प्रमाणत्वात् । एवं च यच्छक्षकाले उद्धूलन थे(जननि तदवच्छुिभ्रकाशपरिधेर्निघतमसं युक्तमिति नेत- दोषः । तथा च विष्णुर्नेतरान्तर्गताज्ञानविदुस्ते उक्तम्- “श्री शून्यानि यमन वरखरखरधिमुनिवसुन्निशाकशः १८s१३०६९३00000000 । सबैछह अध्ययन यजलश्चकल्ध्व.दू लि । । बृहनगुप्सेऽत्रि . “भपरिधिसमानि षट् जपरिधितुल्यानि कल्यरबिश्वर्युः । शब्दन्ति येऊननि अकः स्वयमुतुल्यनि”-इति । सट्टीकाकरश्चतुर्घचर्चrऽपि । ‘द्विच्छिद्रघट्टकाम्बरनेत्रचन्द्रशैलFट रूमाथि गुणनि केrथ्या । व्यः सधः रिधिदं शgः कल यह व घेऊन इति मूले प्रश्वसृक्षु । अत्रोपपत्तिः । भूपृष्ठ सम्बन्धियन्त्रंश हवेधविधिनोक्षतांश । शश्यदवयवेन स्पष्टत्वं च ग्रहस्य ज्ञेयम् । सप्तस्सकाले दिगंशज़न जिन्नश्नक्तविधिना शयितेनेहस्रप्तांश? जेथ: । तयोस्सरं भूपृष्टगर्भक्षित आन्तरप्रदेशस्यस्तदृशुसप्रदेशेऽन्तशः कुत एवमिति चेच्छुणु । पृष्ठस्येभ ११ ८
