३३ २इसे लशेषश्च शयानस्य तदन्तरे दत्त्वा चन्द्रीकरवेल ईलङ्छtी खुलै- भमिति कस्यविस्रबनैः बक न्यन्दननि सदैस्सस्सि(छ शेषेख हन्नुपातेनमशेषस्य पूर्वं स्वधनॐ र्हरेस्थे सर्वोच्चन्द्रः / इति मुणहश्येस्तुल्यवहारोऽयमशेषस्य कस्याधिस बर्बोहनलि 8 इति । चन्द्रशमशेएस्बरूभिदं क्रुदशगुणितं तदन्तरले सदन्तश7 भव- सी िशव गोस? ष १२ खलकक्षागिरिशशखजिशव श्वामितrङ्क १३६४ea०३७00 उछपक्षः । तथ चे २ छेडं कार्यस्य ह्रसङ्ग झते भrषा सन्नध्यैष्ठ ल३ काढसप्तस्थलेथ शस्यशसि तिसै ब६६ र = तमि धूलकण हा वाटू शङ्करवक्तफलघुः लककिलन्ति’ है । ‘अहं छिनैर्युक्षयशेषतः फलं विना यत् तत् लिथिभिः समस्वस । नेन्कं निर्नेन युनेछ बिः शशी हीरोऽशकेबिडुरथोष्णदीधितिः । बीडुह्यन्तरशबईडतं क्षयवशेनैं शशिशेखरेदृप्तम् । रत्रितश्रे शयुते तु निःक्षिपेद्वै विधुस्तद्रहतो विधू रविः + ^ इति प्रशघ्यं सिदृशेखभूता यथागतमुक्तम् । एजें - अशेखें केव्हतैतेन्दुविश्वैरित्युक्तहरभक्ते सूर्यचन्द्रन्तशस्ति सनत्कलान्तर ते दृशगुणश्छद्रहणं युक्तास्त श्रादृश्यदथvसरों फले तदन्तरांशः । तैः सूर्ये लघुतर्युक्त दन् भवत्यौच्चन्द्रे हीनः सूर्यं भवत्यत उपपनं कोट्या हतैर् अलेन्दुबिश्वैरित्यादि विभुञ्जनिते हैं ४ । ४ ।। इदानीञ्चमषष्ठशबई चन्ङrीलथसह । कोट्याङ्कलैवेंडूथपैर यसै न्यूहशेषे विहृते कला छन् । तत् स्याद्धनाख्यं तरणेर्विधीस्सत् शिशुहतं स्वेधुगुणrशयुक् स्वम् ॥ ६ ॥ चैथितिथयः पृथक्स्थ विश्वैर्हताः सूर्यबिघू लधौ। soessaceaded Geese ==ापक्रम
