सदस्यः:लक्ष्मीप्रिया नाएक
- राष्ट्रीय शिक्षानीतिः 2020 संस्कृतं च*
*संस्कृतस्य महत्त्वं :-*
संस्कृति संस्कृतिज्ञेया
संस्कृते सफला कलाः ।
संस्कृते सफलं ज्ञानं
संस्कृते किं न विद्यते ।।
*राष्ट्रीय शिक्षानीतिः* :-
राष्ट्रीय शिक्ष्यानीति विषये बहुधा चर्चा प्रचलति । बहुधा चर्चीता अपि जानैः सफलता एव अवगता नीतिः एवा । शिक्ष्या क्षेत्रे बहुबिधनी परी बर्तनानि एषा करिष्यति इति सर्वैः उच्यते अपेक्षते च । एतस्य निति परिणामक रूपेण क्रियान्वयति । संस्कृते ज्ञानम् अस्माकमपि कार्यं भविष्यति । अतः अस्माभिः सर्वैः नीतैः संस्कृत विषये कीम् उक्तमसि इति ज्ञातब्यम् ।
*• शिक्षा निति समग्रतया पश्यामः चेत् दृश्यमानः केचन प्रमुखाः अंशाः सन्ति :-*
१- पठन् पद्धति विषये प्राधान्यं भवेत्।
२- किं चिन्तनीयम् इत्यपेक्ष्यया कथं चिन्तनीयम् इति प्राप्यते ।
३- संप्रेषणकौशल भाशकौशलादयः कौशलनाम ।
४- छात्राकैन्द्रीक शिक्षण भवेत् ।
५- शैक्षिक गुण बत्तायाः प्राधान्यम् ।
६- पठ्यक्रमः अजीबिकापरः भवेयुः।
७- छात्राणां ज्ञानं एकबिषयम् अभुत्वा बहु विषयकं भवेत्।
८- शोधकार्यं अन्ताविषयकं भवेत् ।
९- आरम्भस्तरतः एव छात्रेषु शोधप्रबातः बर्धनियः ।
१०- प्रबिधेः इत्यस्य पूर्णतः उपयोगः शिक्षणीयः ।
एते दश अंशः प्रायः सर्वबिधः शिक्षया सम्बन्धः ।इति करणेन ते संस्कृतशिक्षाया अपि सम्बन्धः भवति एव ।
संस्कृतेन सुसम्पन्नं भारतं भारतमुच्यते ।
संस्कृतेन बिना देशः केवलं चोन्दियी च्यते ।।