र्व्याख्यां वर्णाख्यमालां मणिमयकलसं पुस्तकश्लोकीम् ।
पोनोत्तुङ्गवचोरुहभव विलसन्मध्यदेशामधीशां
वाचामडे चिराय त्रिभुवननमितां पुण्डरीके निषणाम् ॥१०१॥
त्रिलक्षं प्रजपेन्मन्तं जुहुयात्तद्दशांशतः |
पायसेनाज्यसिक्तेन संस्कृते हव्यवाहने ॥ १०२ ॥
बागोशीं पूजयेत् पौठे विधिना मातृकोदिते ।
प्राक् प्रयुक्त ेन मार्गेण प्रत्यहं साधकोत्तमः ॥ १०३ ॥
व्याघातकुसुमैर्हत्वा वा सिमितुलां लभेत् ।
जातोपुष्पैः सिताम्भोजैः सिक्त बन्दनवारिणा ॥ १०४ ॥
नन्द्यावर्तेः शुभैः कुन्त्वा वाक्सिडिमाप्नुयात् ।
जपन् वौजवयं मन्त्रो सभायां जयमाप्नुयात् ॥ १०५ ॥
faai asi वा ब्राह्मीं वा जप्तां खादेहिनागमे ।
मेघां कामानवाप्नोति साधको नात्र संशयः ॥ १०६ ॥
एवमुक्तेषु मन्त्रेषु दौचितो यतमानसः ।
एवं यो भजते भक्त्या स भवेद्भुक्तिमुशिभाक् ॥ १०७ ॥
सुसितैः गन्धकुसुमैः पूजा सारस्वते विधौ ।
दूर्वायवाङ्कुरं पुष्प' राजवृक्ष समुद्भवम् ॥ १०८ ॥
उत्पलानि प्रशस्तानि सिन्धुवाराङ्गराणि च ।
भजन् सरखतीं नित्यमेतानि परिवर्जयेत् ॥ १०९ ॥
श्रनातं जनं विश्वं कला लसुनं तथा ।
तैलं पलाण्डुपिण्याकं शलाटुमपि भोजने ॥ ११० ॥
पषितं त्याज्यं सदा सारखतार्थिना ।
नाचरेत्रिशि ताम्बूलं स्त्रियं गच्छेहिवा न च ॥ १११ ॥
न सन्ध्ययोः खपेष्णातु ना शुचिः किश्चिदुश्शरेत् ।
प्रदोषेषु भजेमोनं दिग्वस्त्रां न विलोकयेत् ॥ ११२ ॥
न पुष्पितां स्त्रियं गच्छ व निन्दे डामलोचनाम् ।
पृष्ठम्:Sarada tilaka tantra.pdf/७८
दिखावट
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
७५
सप्तमः पटलः ।