कृष्णः कृष्णगतेर्वर्णो यजमानं विनाशयेत् ॥ ९५८ ॥
पूखे तो राष्ट्रं निहन्याशु राज्यमम्बरसत्रिभः ।
खरखरसमो वह्नेध्वीनः सर्वविनाशकृत् ॥ १६० ॥
पूतिगन्धो हुतभुजो होतुर्दुःखप्रदो भवेत् ।
द्वित्ता शिखा कुय्याम्मृत्य ं धनपरिक्षयम् ॥ १३१ ॥
शुकपचनिभो धूमः पारावतसमप्रभः ।
हानिस्तुरगजातीनां गवाश्च कुरुतेऽचिरात् ॥ १६२ ॥
एवंविधेषु दोषेषु प्रायश्चित्ताय देशिकः ।
मूलेनाज्येन जुहयात् पञ्चविंशतिमाहुतीः ॥ १६३ ॥
इति सारदा तिलके पञ्चमः पटलः ॥
षष्ठः पटलः ।
अथ वर्ष व विश्वबोधविधायिनीम् ।
ऋषि गायत्रीछन्द ईरितम् ॥ १
सरस्वती समाख्याता देवता देशिकोत्तमैः ।
अक्लीववदीर्घान्तर्गतैः षड्वर्गकैः क्रमात् ।
षड़ङ्गानि विधेयानि जातियुक्तानि देशिकैः ॥ २॥
पञ्चाशलिपिभिविभक्तमुखदोः पद्मध्यवक्षःस्थलां
आस्खमौलिनिबद्धचन्द्रकलामा पीनतुङ्गस्वनीम् ।
मुद्राचगुणं सुधाधरकलं विद्याव हस्ताखुनै-
for विशदप्रभां विनयनां वाग्देवतासाश्रये ॥३॥
ललाटमुखवृताचितिघोषु मण्डयोः ।
श्रोष्ठदन्तोत्तमाङ्गादोः पत्मध्यग्रकेषु च ॥ ४
पार्श्वयोः पृष्ठनामी च जठरे हृदयेऽधके ।
ककुद्यंशे च हृत्पूर्वपाणिपादे मुझे ततः ॥ ५ ॥