पृष्ठम्:Sarada tilaka tantra.pdf/२२५

२२२

सारदातिलकम् ।

दाभमचतुमुख पशुपतिं दिवाकरूपं स्मरेत् ॥ २७ ॥
वर्णतचं अपेन्मन्त्र' जुहुयात्तद्दशांशत: ।
गव्येन सर्पिषा मन्त्रौ संस्कृते हव्यवाहने ॥ २८ ॥
वे पौठे यजेद देवं प्रारष्टाभिः ।
इन्द्रादिभिर्लोकपालैर्ववाद्य रायुधैस्ततः ॥ २९ ॥
अनेन मन्दितं तोयप्रस्थच्च वदने क्षिपेत् ।
सद्यस्त मुञ्चति क्रन्दन् ग्रहो मन्त्रप्रभावतः ॥ ३० ॥
श्रमुना मन्त्रितान् बाणान् विसृजेद युधि भूपतिः ।
जवेत् क्षणेन निखिलाञ्चनून् पार्थं इवापरः ॥ ३१ ॥
न्य विन्दुयुतं क्षेत्रपालाय हुम्रतुः ।
ताराद्यो वसुवर्णोऽयं चेत्रपालस्य कीर्त्तितः ।
षड्दीर्घभाजा वीज ेन षड़ङ्गान्यस्य संयजेत् ॥ ३२ ॥
नीलाञ्जनाद्रिनिभमूर्वेपिशङ्गकेशं
वृत्तोग्रलोचनसुपात्तगदाकलापम् ।
आशास्वरं भुजगभूषणमुग्रदंङ्ग
क्षेत्र शमद्भुततनुं प्रणमामि देवम् ॥ ३३ ॥
लैश्चमेकं जपेान्त' जुहुयात्तद्दशांशतः ॥
वरुणा घृतसितेन ततः क्षेत्र शमर्चयेत् ॥ ३४ ॥
धर्मादिकल्पिते पोठे पूर्वमङ्गानि पूजयेत् ।
अनलाख्यमग्निवेशं करालं तदनन्तरम् ॥ ३५ ॥
घण्टारवमहाकोपं पिशिताशनसंज्ञकम् ।
पिङ्गलाक्षमूर्ध्वकेशं पञ्चषु परितोऽर्चयेत् ॥ ३६ ॥
प्रधानमूत्तिप्रतिमानानालङ्कारसंवृतान् ।
लोकपालांस्तदस्त्राणि यथापूर्वं प्रपूजयेत् ॥ ३७ ॥
त सपरिवाराय बलिमेतेन निर्हरेत् ।
पूर्वमेतद् इयं पचाद्विदुषि स्यात् कुरुद्दयम् ॥ ३८ ॥