पृष्ठम्:Sarada tilaka tantra.pdf/२१६

२१३

ऊनविंशः पटलः ।

बहुना किमिहोन मन्त्रेणानेन मन्तितम् ।
कालकूटं विकं साचात् भुक्तं स्यात् परमामृतम् ॥ ५५ ॥
अम्मिसंत कादित्यावनलौ षष्टविन्दुमान् ।
चिन्तामणिरिति ख्यातं वौज' सर्वसम्मृद्धिदम् ॥ ५६ ॥
काश्यपो सुनिराख्यात छन्दोऽनुष्टुवुदाहृतम् ।
अर्धनारीश्वरः प्रोक्तो देवता जगतां पतिः ।
रेफादिव्यञ्जनैः अड्भिः कुर्य्यादङ्गानि षट् क्रमात् ॥ ५७ ॥
नीलप्रकालरुचिरं दिलसांनेक'
पाशाङ्कुशस्पल कपाल शूलहस्तम् ।
बालेन्दुमुकुटं प्रणमामि रूपम् ॥ ५८ ॥
एकलचं जपेदीजमित्यं मन्त्रो विचिन्तयन् ।
श्रयुतं मथुरासितैर्जुहुयातिलतलैः ॥ ५९ ॥
शैवोदिते यजेत् पौठे प्राङ्गैः षड्भिरीरितैः ।
हार्माभिः पालो कपालेस्तदायुधैः ॥ ६० ॥
एवमभ्यर्चयेद देवमनाशैश्वरं परम् ।
तेजः कान्तियशोलोवायां भवति वङ्गमः ॥ ६१ ॥
प्रासादाचं अपेन्मन्त्रमयुतं रोगशान्तये !
स्वरावृतमिदं वीजं विगलत्परमातम् ॥ ६२ ॥
चन्द्रविम्वस्थितं मूर्ध्निध्यातं के गदापहम् ।
प्रतिलोमखरावीत वौज वह्निम्टहे स्थितम् ॥ ६३ ॥
रेफादिव्यश्वनोलासिषट्कोणाभिहतं बहिः।
भूतार्त्तस्य स्मृतं मूर्ति भूतमाशु विनाशयेत् ॥ ६४ ॥
वीज चन्द्रगतं वीतं खरैः षोड़शभिः क्रमात् ।
मलत्परसुधापूर्ण नेले ध्यातं रुज' हरेत् ॥ ६५ ॥
एवमेव वा तं वीज कुक्षौ शूलादिरोगानुत् ।