घण्मासं शुक्रवारेषु हुत्वं वं प्रायाराम् ॥ १५० ॥
धरामेवं जपेत्री परधनादिभिः ।
घराया वल्लभः स स्थानात्र कार्या विचारणा ॥ १५१ ॥
इति सारदातिलके पञ्चदशः पटलः ।
षोड़श: पटलः ।
अभिधास्ये विधिवत्रासिंहं महामनुम् ।
उग्रं वीरं वदेत् पूर्वं महाविष्णुमनन्तरम् ॥ १ ॥
ज्वलन्तं पदमाभाष्य सर्वतोमुखमोरयेत् ।
नृसिंहं भीषणं भद्रं मृत्यु मृत्यु' वदेत् ततः ॥ २ ॥
नमाम्यहमयं प्रोक्तो मन्त्रराजः सुरद्रुमः ।
ऋषिर्ब्रह्मा समुद्दिष्टश्छन्दोऽनुष्टुबुदाहृतम् ॥ ३ ॥
देवता नरसिंहोऽस्य सुरासुरनमस्कृतः ।
चतुर्भिदयं ग्रोत शिरस्तावह्निरचः ॥ ४ ॥
शिखाष्टभिः समादिष्टा षड्भिः कवचमोरितम् ।
तावह्निर्नयनं प्रोक्त' श्रस्वं स्यात् करणाचरैः ॥ ५ ॥
शिरोललाटमेव षु मुखबाह्रङ्घ्रिसन्धिषु ।
साग्रेषु कुचौ हृदये मले पार्श्वये पुनः ।
अपरा ककुदि च न्यसेद् वर्णान् यथाक्रमम् ॥ ६ ॥
माणिकादिसमप्रभं निजरुचा संत्रस्तरक्षोगणं
जानुन्यस्तकराम्बुजं त्रिनयनं रढोल्लसदुभूषणम् -
बाहुभ्यां ष्टतशङ्खचक्रमनिशं दंष्ट्रोग्रवतोस-
ज्वालाजिहमुदय केशनिचयं वन्दे न्टसिंहं विभुम् ॥ ७ ॥
वर्णलक्षं जपेन्मन्यं तत्सहस्रं घृतप्न तैः ।
पायसाः प्रजुहुयाद्दधिवत् पूजितेऽनले ॥ ८ ॥
