आधारे हृदये व दो पमूलेषु नाभिके ।
करछे नाभौ हृदि कुठे पार्श्वपृष्ठेषु तत्परम् ॥ ७ ॥
मूस्यश्रवणे चैव प्राणेषु तदनन्तरम् ।
दोः पादसन्ध्यङ्गुलीषु धातुप्रायेषु हृत्स्थले ॥ ८ ॥
सूर्वेक्षणास्यनत्कुचिसोरजापदस्ये ।
एकैकशो न्यसेन् मण्डांमोरुपदेषु च ॥ ९ ॥
शङ्खचक्रगदाभोजपदेो न्यसेत् ।
अष्टोर्णोऽष्टप्रतल्लामा श्रेयोऽसौ चतुरात्मनाम् ॥ १० ॥
संयोगः सूरिभिः प्रोक्तो विशिष्टो द्वादशाक्ष
अतस्तन्मन्त्रवर्णीया दादशखरसंयुताः ॥ ११ ॥
द्वादशादिसहिता मूर्तीहीद विन्यसेत् ।
केशवाद्याः क्रमाद्दे हे वक्ष्यमाणविधानतः ॥ १२ ॥
ललाटे केशवं धात्रा कुक्षौ मारायचं पुनः ।
अना हृदि मित्रेण माधव कण्ठ देशतः ॥ १३ ॥
वरुपेन च गोविन्दं पुनर्दक्षिणपार्श्व ।
अंसेन विष्णुपस्थं भगेन मधुसूदनम् ॥ १४ ॥
गले विवखता युक्तं त्रिविक्रममनन्तरम् ।
वामपार्श्वखमिन्द्रेण वामनाख्यमांसके ॥ १५ ॥
पुष्णा श्रीधरनामानं गले पर्जन्यसंयुतम् ।
हृषीकेशायं पृष्ठे पद्मनाभं ततः परम् ॥ १६ ॥
त्वष्ट्रा दामोदरं पचाहिष्णुना ककुद न्यसेत् ।
दादशार्णे महामन्वं ततो मूर्ध्नि प्रविन्यसेत् ॥ १७ ॥
पुन: किरोटमन्य व्यापकं विन्यसेत्ततः ।
ब्रूयात् किरीटकेयूरहारं मकरमण्डलम् ॥ १८ ॥
शतचक्रगदाश्रोजहस्तं पीताम्बरं धरम् ।
श्रवखातिवचोऽन्ते सवभन्दमुदीरयेत् ॥ १९ ॥
पृष्ठम्:Sarada tilaka tantra.pdf/१६३
दिखावट
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१६०
सारदातिलकम् ।