मन्तरं भूतपतिं सेनान्यं गुसंज्ञकम् ।
हेमल विशालाक्ष्य' शक्तिवजकरान् यजेत् ॥ १२४ ॥
दिग्दलायेषु पूर्वादि देवसेनापतिं पुनः ।
विद्यां मेधां ततो वष्त्र कोणस्थान् शक्तिकुक्कुटौ ॥ १२५ ॥
मयूरं द्विपमभ्यर्च्य बाह्मलोकेश्वरान् पुनः ।
श्रस्त्राणि तेषामन्ते स्युः खब्राह्मण्याचनेरिता ॥ १२६ ॥
स्वादुभिर्भचभोज्याद्यैः षष्ठांशं प्रौषयेद्विजान् ।
पूजयेद्देवताबुङया कुमारान् ब्रह्मचारिणः ॥ १२७ ॥
सन्तानं विजयं वीर्यं रचामाबुः श्रियं यशः ।
प्रदद्यात् साधकस्वाश स्वब्रह्मण्यः सुरार्चितः ॥ १२८ ॥
जपत पूजादी विघ्नशं सर्वसहिदम् ।
प्रौणवेदनया स्तुत्या प्राप्तये सर्वसम्पदाम् ॥ १२९ ॥
ॐकारमाद्यं प्रवदन्ति सन्तो वाचः श्रुतौनामपि यं गृणन्ति ।
गजाननं देवगणानताङ्घ्रि भजेऽहमर्षेन्दुशतावतंसम् ॥ १३० ॥
पादारविन्दाचनतत्परायां संसारदावानलभङ्गदत्तम् ।
निरन्तरं निर्गतदानतोयैस्त' नौमि विघ्न श्वरमबुदाभम् ॥ १३१ ॥
लताङ्गरामं नवकुङ्कुमेन मत्तालिमालां मदपङ्गलग्नाम् ।
निवारयन्तं निजकताले को विारत् पुत्रमनङ्गशत्रोः ॥ १३२ ॥
शम्भोज' टाज टनिवासिगङ्गाजलं समादाय कराम्बुजेन ।
लीलाभिराच्छिवमर्चयन्त गजाननं तं शरणं भजामि ॥ १३३ ॥
कुमारमुक्तौ पुनराजहेतोः पयोधरी पर्वतराजपुत्त्रशः ।
प्रक्षालयन्त' करणीकरेण मौग्धान तं नामसुखं भजामि ॥ १३४ ॥
त्वया समुद्धृत्य गजास्यहस्तात् ये शीकराः पुष्कररन्मुक्ताः ।
व्यामाहुये ते विचरति ताराः कालायका मौक्तिकतुल्यभावः ॥ १३५ ॥
क्रौडारवे वार्सिनधौ गजाये केसामतिका मतियारथू ।
१३ - ना
