पृष्ठम्:Sarada tilaka tantra.pdf/१०२

९९

दशमः पटलः ।

संदर्शो भगवान्माया फड़न्तो द्वादशाक्षरः ॥ २ ॥
सुनिरर्जुन आख्यातो विराट्छन्दः समीरितम् ।
त्वरिता देवता प्रोक्ता पुरुषार्थफलप्रदा ॥ ३ ॥
मायाविवर्जितान् वर्णान् मूर्ध्नि भाले गले हृदि ।
नाभिगुचोचयुग्मषु अनुजचापदेषु च ॥ ४ ॥
विन्यस्य व्यापकं कुर्य्यात् समस्त नैव साधकः ।
कूर्माद्य: सप्तभिर्वर्णे: पूर्वपूर्वविवर्जितैः ।
aभ्यां दाभ्यां वङ्गानि कल्पयेत् साधकोत्तमः ॥ ५ ॥
श्यामां वह्निकलापशेखरयुतामाबपण कां
गुञ्जाहारलसत्पयोधरनतामष्टाव्हियान् विभ्वतीम् ।
ताड़ङ्गाङ्गदमेखलागुणरयन्नवीरतां प्रापिताम्
कैरातीं वरदाभ्योद्यतकरां देवीं त्रिनेत्रां भजे ॥ ६ ॥
लक्षं संजप्य मन्त्रज्ञो मन्तमेनं जितेन्द्रियः ।
दशांशैजुहुयाद्दिवैर्मधुरातः समिद्धरैः ॥ ७ ॥
खाकल्पिते पौठे नवशक्तिसमन्विते ।
पूजयेत्वरितां देवीं वच्यमाणविधानतः ॥ ८ ॥
संवर्तको विन्दुयुतः कवचं सकलं वियत् ।
गजयुग्म' वियत्सेन्दुर्धर्मान्तो दीर्घविन्दुमान् ॥ ९ ॥
पञ्चाननाय हृदयं पौठमन्त्रः प्रकीर्त्तितः ।
दद्यादासनमेतेन मूर्त्तिं मूलेन कल्पयेत् ॥ १० ॥
अङ्गः प्रणीतां गायत्रीं केशरेष्वर्चयेत् क्रमात् ।
दलेषु पूजयेदेताः श्रवीजाद्याः सुभूषिताः ॥ ११ ॥
हजारों खेचरी चण्णां केदनी चेपण स्त्रियम् ।
होङ्कारों चेमकारीष्ट्र लोके सायुधभूषणाम् ॥ १२ ॥
फट्कारमग्रतो बाले कोदण्डमरधारिणीम् ।
द्वारस्य पार्श्वयोः पूज्ये हैमनेत्रकराम्बुजे ॥ १३ ॥