ऋग्वेदे सभाध्ये [ अ ८, अ४, ३४. धन्त्र॑ च॒ यत् कृ॒न्तन्ने॑ च॒ कते॑ स्व॒त्ता वि योज॑ना । नेदी॑यमो वृषारू॒पेऽस्त॒मेहि॑ गृ॒हाँ उप॒ विश्व॑स्मा॒दि॑न्द्र॒ उत्त॑रः ॥ २० ॥ धन्वं॑ । च॒ । यत् । कृ॒न्तत्र॑म् । च॒ । कति॑ । स्वि॒त् । ता ॥ नि । योज॑ना । नेदी॑य । उ॒षे॒ । अस्त॑म् । आ । इ॒ह । गृ॒हान् | उप॑ । नश्व॑स्मात् । इन्द्र॑ । उत्त॑र् ॥ चेङ्कट० धन्व निरुद्कोऽहण्यरहितो देश । कृन्तनम् कर्तनीयमरण्यम् । यत्र धन्व वनम् च भवतः । मृगावासम् अरण्यम् एवविध' भवति नात्यन्त विपिनम् । तस्य भवच्छोर्निलयस्यास्य मध्ये कति स्वित् तानि योजनानि विष्ठितानि | नात्यन्तदूरे तद्भवतीत्यर्थ । ततश्च त्वम् नेदोयस अन्तिकतमात् पाक्पे अस्तम् अन्तिकभूतान् गृहान् उप-आ-गच्छ ॥ २० ॥ पुन॒रेहि॑ वृषाकपे सुवि॒ता क॑ल्पयावहै । य ए॒प स॑प्न॒न॑श॒नोऽस्त॒मेषि॑ प॒था पुन॒र्वश्व॑स्मा॒ादिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥ २१ ॥ । विश्व॑स्मात् । इन्द्र॑ । उत्त॑र । पुन॑ । आ । इ॒ह । वृषा॒क॒पे॒ । सु॒पि॒ता 1 क॒ल्प॒यावः॑ह्रै । य । ए॒ष । स्त्र॒प्न॒ऽनश॑न । अस्त॑म् । एषि॑ । प॒या । पुन॑ वे० यतस्त्व गतस्तत्र पुन आ इहि परस्वन्त हन्तुम् । ऋपाक्पे। कल्याणानि शत्रुहननादीनि कृपयाबहे तव । तत् तस्मिन् हते शनी य एप स्वप्ननाशन स्वम् इहास्या निशायाम् अपनीतनिद्र प्रभातायाम् श्रात्मीयम् श्रावास गच्छसि मार्गेण पुन इति । निरुक ( १२,१८ ) द्रष्टव्यमिति ॥ २३ ॥ यदुद॑श्चो घृ॒षाकपे गृ॒हमि॒न्द्राज॑गन्तन । क्च स्प पु॑ल्व॒धो मृ॒गः कर्म॑गञ्जन॒योप॑नो॒ विश्व॑स्मा॒ाद॑न्द्र॒ उत्त॑रः ॥ २२ ॥ यत् । उद॑श्च । वृ॒त्र॒पे॒ । गृ॒हम् । इ॒न्द्र॒ । अज॑गन्तन । कं॑ ॥ स्प । पु॒ल्व॒ध । मृ॒ग । कम् । अ॒गन् । ज॒न॒ऽयोपैन । निश्व॑स्मात् | इन्द्रं | उद्रे ॥२२॥ घेइट० अपुनरागत वृषाकपिम् इन्द्राणी पृच्छति – यन् उद या रख भगष्ठतम्। द्वयोरपि बहुवचन एम् । तत्र भवतो समृगः मून् पुत्वष बहोई-सा | 'महादी' इति यास्क ( १३, ३ ) । कम् वाऽगच्छन् देश जनानां बाधक इरवुने पत्त व्यसो धूपाकपिठोऽयमिति ॥ १२ ॥ परा॑ह॒ नाम॑ मानवी साकं स॑मूच वि॑िश॒तिम् । भ॒द्रं मे॑ल॒ त्यस्या॑ अभू॒॒ यस्या॑ उ॒दर॒मम॑प॒द् विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः॥ २३ ॥ ४. नि १. 4. २. ताडो ३३ ●देशर्मा मिडासूनान्डो नमूडो, ५ महिनो
