३४०८ ऋग्वेदे सभाध्य [ अ ७, अ ८, ३ १४. अ॒स्मिन् । न॒ । इ॒न्द्व । पृत्स॒तौ । यश॑स्वति । शिमी॑ऽनति । क्रन्द॑सि । प्र । अव॒ । स॒तये॑ । यत्र॑ । गोऽसा॑ता । घृ॒पि॒तेषु॑ । स॒ादिषु॑ ।। पत॑न्ति । दि॒धरे॑ । नृ॒मये॑ ॥ १ ॥ उद्गीथ० उत्तर सूनम् 'अस्मिस इन्द्र' इति पञ्चमैन्द्रं मुष्यवानिदो ददर्श हे इन्द्र | अस्मिन् पृमुतौ समामे । कीदृशे यशस्वति यशो धन पीर्तिवां | हररयवादिधनवति शूरथोद्धादिसम्पन्न- स्वात् कीर्तिमति या शिमवति परस्परप्रहरणकर्मचति वन्दसि अन्तर्हिसमध्यमेतत् । - म्वतीति परस्पराद्वानवति रोदनवति या न कास्मान *जय यसेन रक्ष किमर्थम् । सातये लाभाय सम्भजनाय था, अस्माक धमार्थकामप्राशय इत्यर्थ । यत्र यस्मिन् समामे गोवाता गवार सातये लाभायेत्यर्थ, धूषितेषु भगल्भेषु अभिभवितृषु सादिषु परम्पर भक्षपितृषु च योद्धृषु विष्यत् सर्वत पतन्ति दिघव वज्रपटाद्यायुधानि | किमर्थ पतन्ति । नृपाहो मृणा योद्धृमनुष्याणाम् अभिभवनाय । तस्मिश्चम्मिन् समामे प्राति सम्बन्धः कार्य ॥ १ ॥ येङ्कट० ताण्डरकाच्छाट्यायनकात् ( तु. ताव्रा ९, २, २२, जैमा १,२२८ ) श्व अस्य सूक्स्य मुष्कवान् इन्द्रो देवता, भुश अपिरिति प्रतिभाति । सूनस्थानि च अक्षराणि तथैव समोचीनानि । यषु इद कायायनेन उत्तम् - 'मुकवान् इन्द्र ऋषिः केवल इन्द्रो देवता' (सु ऋाअ २,६०, ३८ ) इति तस्याभिप्रायो वृद्धेभ्योऽवगन्तब्य | अस्मिन् न इन्द्र | सङ्ग्रामे कोतिमति कर्मवति सिंहनादं करोपि, प्र रक्षसि च धनलाभाय, यस्मिन् लब्धपशुक धृष्टेषु शत्रूणा खादकपु योद्धृषु इतस्तत पतन्ति आयुधानि नृणाम् अभिभावुके ॥ १ ॥ स नः॑ सु॒मन्तं॒ सद॑ने॒ व्यू॑र्णुहि॒ गोअ॑र्णसं॑ र॒यिमि॑न्द्र श्र॒ाय्य॑म् । स्याम॑ ते॒ जग॑तः शत्रू मे॒दिनो॑नो॒ यथा॑ व॒यमु॒श्मसि॒ तद्व॑सो कृधि ॥ २ ॥ स । न॒ । अ॒ऽमन्त॑म् । सद॑ने । वि । ऊ॒र्णुहि॒ । गोऽअ॑र्णसम् । र॒यिम् । इ॒न्द्र॒ । ध॒राध्य॑म् । स्याम॑ ते॒ । जय॑त । शरु॒ | मेदिन॑ । यथा॑ । उ॒यम् । उ॒श्म । तत् । ध॒ो इति॑ । कृ॒धि॒ि ॥२॥ किच स्याम प्रसादात् । अथवा उद्गीथ० यस्त्वं भक्तानामनुप्रादव स त्व हे इन्द्र | सदने स्वगृहे, स्थितेभ्य इति शेप, क्षुमन्तम् अनवन्त दशब्दवन्त घा गोअर्णसम् गाव अर्ण उदुकमिव प्रवृद्धा यस्मिन् तम् ध्रुवाप्यम् श्रवणीयम् रयिम् धनम् वि ऊर्णुहि विविधम् आच्छादय, अनेकार्थत्वादातून विविध देहीत्यर्थ | भवेम वयम् मेदिन बलवन्त त तत्रेन्द्रस्य शत्रुम् नयत मेदिन स्नेहवन्तो भक्तियुक्ता सदा वय तवोपरि भवेमेति भाशासहे कि बहुनोभेन यथा प्रातिपदिकार्य प्रकारवचन प्रत्यय यत् वयम् उदमसि वसुमन् । प्रशस्त ! वा कृषि वुर, देह्यस्मभ्यमित्यर्थं ॥ २ ॥ येट० मन शब्दवन्तम् भावासे आानीय अवीवृधः यस्मिन् गाव कामयामहे, तत् व हे वसो! उदकम् इव प्रदातम् रयिम् लेन मूको भन्तनींन रिक्ष २ क्रदसीति वि, ऋ दस्वतेति वि अ. ५ न भूको ६. भवेनि वि प्रयेति विभ ७ द्धम् मूको. ३. तरादन मूफो. ४-४. प्राय-
