सू १६, मं ८ ] प्रथमं मण्डलम् घेङ्कट 'अयम् तत्र स्तोमः मुख्यः हृदिस्टक् अस्तु सुखद्यमः ॥ अथ सोमम् सुतम् पिय ॥ ७ ॥ " मुगल० हे इन्त्र ! रायम् कस्माभिः क्रियमाण स्तोमः स्तोत्र विशेषः अप्रियः श्रेष्ठः सेतू ते तब हृदिस्टक् मनस्यङ्गोकृतः शंतमः सुखतमः अस्तु । अथ स्तुतेरनन्तरं सुतम् अभिम् सोमम् मित्र ॥ ७ ॥ विश्व॒मित्सव॑नं सु॒तमिन्द्र॒ो मदा॑य गच्छति । वृ॒ब्र॒हा सोम॑पीतये ॥ ८ ॥ त्रिवे॑म् । इत् । सर्व॑नम् । सु॒तम् । इन्द्र॑ः | मदा॑य | ग॒न्ह॒ति॒ वृ॒त्र॒हा ॥ सोम॑ऽपीतये ॥ ८ ॥ स्कन्द्र० "सवनम्' (निध ३,१७ ) इति यज्ञनाम । विश्वम् सवनम् इति चोभयत्र सप्तम्यर्थे मधमा । इत् शब्दुः पद्पूरणः । सवैस्मिन् यज्ञे । सुतम् सोमं प्रति इन्द्रः गच्छति वृनहा। किमर्थम् । गदाय सोमपीतये मद्रार्थं यत् सोमपानं तदर्थम् । अथना मदायेत्येतत् सुवमित्यनेन सम्बध्यते । मदार्थम- मिपुतोऽयं सोमस्तस्यायें इति ॥ ८ ॥ चेङ्कट० विश्वम् एव सुतम् सोमम् इन्द्रः मदार्थम् गच्छति शत्रुा सोमपानार्थम् । पानेन मदो भवति ॥८॥ १ ९५ मुगल० इन्दा शत्रु इन्द्र सोमरीतये सोमपालाय मदाय सत्पानजन्यदय व विश्वम् इत् समाप मुतम् अभिपुतसोमयुक्तम् सवनम् भावः सचनादिरूपं कर्म गच्छति ॥ ८ ॥ सेम॑ न॒ः काम॒मा पृ॑ण॒ गोभि॒रश्चैः शतक्रतो | स्त॑म त्वा स्व॒ध्य॑ ॥ ९ ॥ सः । इ॒मम् । न॒ः । काम॑म् । आ | घृ॒ण | गोभिः । अञ्चैः । शतऽऋतो इति शतत्रतो । स्तया॑म । त्रि॒ा । सु॒ऽआ॒व्य॑ः ॥ ९ ॥ . स्कन्द्र० सः त्वम् इसम् नः कामम् इच्छाम् आपूण पृण श्रीणने | कामीणय तर्पय पूरयेत्यर्थः केन । गोभिः अर्थः च हे शतक्रतो । बहुकर्मन् ! बहुमज्ञ ! वा स्तवाम वा सैनं न इति सच्दभुतेर्यच्छन्दो ऽध्याहूर्तव्याः ॥ यं त्वां स्तुवदन्ती दयम् स्वाभ्यः, माध्यानम् आधीः प्रार्थना, शोभनवार्यनाः ॥ ९॥ चेङ्कट० सः एवं गवादिभिः इमम् अस्माकम् कामम् आपूरय । शवकर्मन् ! स्तवाम वा सुकर्माणः ॥९॥ मुद्दल० हे शतरतो ! सः त्वम् नः कस्यम् इमम् कामम् काम्यमानं पलम् गोभिः अवैः च सह आपण सर्वतः पूरय वयमपि स्वाभ्यः सुष्ठु सर्व ध्यानयुक्ताः सन्तः' त्वा त्वाम् स्तवाम ॥ ९ ॥ - इति प्रथमाष्टके मयमाध्यापे एकविंशो वर्गः ॥ 3. मास्विनि. २. नास्ति पं. २-३म् । अम् । सर्वसिन् यो । तं सोनं प्रते इन्द्रे गठा | मदाय मदान भ बु. १४. ति साम्य'. ५.५. समस्तकामे पूरम ना मानाय बहुसंज्ञ। ये सां वयं कोमनप्रार्थना स्तुनः ॥ सु आध्यानं दु. ६. विम * साड. ८. नास्ति वि.
