४६ श्रीहरिनामामृतव्याकरणम् [१ मः १०२-१०४ भुजस्य= तच्चतुभुजस्य ; कंसजित् + छादयति= (‘यादवमात्र 'स' प्र' ६ इत्यादिना) कंसजिच्छादयति ; तत्+ जनार्दनस्य=तज्जना र्दनस्य ; कंसजित् + भङ्करः= कंसजिझङ्कारः, (विष्णुदासो' स' प्र' इत्यादिना) कंसजिज्झङ्कारः; तदु-अरामः तजअरामो वा इति निवृत्तम् । तञ्जरामः इत्यपि पाणिनीयाः ; तन्मते ‘पूर्वत्रा सिद्धम्' इति न्यायेन (पा८२१) तद्वर्गतृतीयस्यैव स्थितिरिति एवं णरामेऽपि । कंसजित् +टीकते= कंसजिट्टीकते; कंसजित् + ढौकते= कंसजिड्ढौकते ॥१०२॥ १०३ ॥ तश्च शे । तरामः शरामे परे चरामः स्यात् –तत् + शौरेः = तच्चौरेः पक्षे
छत्वम्- तच्छौरेः ॥१०३॥ १०४ । नोऽन्तश्च-छयोः शरामो, विष्णुचक्रपूर्वा विष्णुचापपूर्वो वा। नरामो विष्णुपदान्तश्चछयोः परयोः शरामः स्यात्; स च विष्णु चक्रपूर्वा विष्णचापपर्वा वा भगवान्+चलति = भगवांश्चलति, भगवाँश्चलति ; भगवान्+ छादयति==भगवांश्छादयति, भगवाँश्छा दयति ॥१०४॥ जराम इति शेषः । वेति सूत्रे नित्यशब्दोपादानात् ‘हरिवेण हरिवेणु चैत्यनेनाणुवर्तमानस्य वा इत्यस्य निवृत्तिः । तदबराम इत्यपि भवतीति पाणिनीया वदन्ति । तन्मत इति पाणिनीयमते अरामस्य चवर्गत्वं पूर्वत्रासिद्धे हरिवेणुत्वन्तु सिद्धमेव, अतो ‘हरिवेण हरिवेणुर्वंत्यनेन हरिवेणु भवति। पक्षेऽपि च-वर्गत्वासिद्धत्वात् दरामस्यैव स्थितिरिति । एवमिति एवमुक्तप्रकारेण पाणिनीयानां मते ण-रामेऽपि तद्वर्ग-तृतीयस्य स्थिति रिति । तत् + णरामः = तर्णराम इत्युदाहरणम् । टीकृढौकृ-गतौ ।। ३ १०३। तश्च । पक्षे छत्वमिति ’ततः शश्छो वा’ इत्यनेनेति शेषः ।। ५ १०४ । नोऽन्तः । विष्णुपदान्त इति विष्णुपदान्तस्थित इत्यर्थ- लभ्यते । चरधातुर्गत्यर्थः ।।