=AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA = AAAAAAAAAAA; २यः २४८-२५१] विष्णुजनान्ताः पुरुषोत्तमलिङ्गाः १०e एवम् उदच्-उदङ; उदञ्चम्, उदञ्चौ उदीचः ; उदीचा, उदग् भ्याम् इत्यादि । क्रुञ्च्-छृङ, क्रुञ्चौ, ऋञ्चःऋञ्चम्, क्रुञ्चौ क्रञ्चः क्र कुचा, फुड्भ्याम् ; तु इषु। एवम् अञ्चु पूजार्थं ; प्रत्यञ्चः, प्राञ्चः ॥ २४८ ॥ ओबसचू छेदने धातुर्दन्त्य-मध्यः ; आ-उरामावितौ -- २४ । सस्य शश्चवर्गयोगे । ततो व्रश्च् इति स्थिते –तस्य 'दैत्य-शब्दपूर्वस्य क्विप्प्रत्यय लोपे रामस्य ऋरामः दैत्यवृश्च् ; सोर्हरः ॥ २४ ॥ २५०। छ-शो राज्यजु-भ्रा-परिव्रा-सज-मज भ्रस्ज्-त्रश्चां च षो विष्णुपदान्ते वैष्णवे च । अथ नैमित्तिकापाये दन्त्यमध्य एव ॥ २५० ॥ २५१। स्कोः सत्सङ्गाधोर्हरो विष्णुपदान्ते वैष्णवे च । कडेभ्य इत्यादिना षत्वम् । पूजार्थं इति अञ्चेः पूजायां नलोपाभाव इत्य नेन, नलोषनिषेधः, प्रत्यगादिशब्दानां सप्तमीबहुवचने प्रत्यक्ष प्रत्यवि- त्यादयः प्रयोगाः प्रसिद्धाः । अन्येषां मतन्त्वेवं शषसे वर्गाद्यास्त द्वितीय इत्यनु पदकारा आहुःतमते प्रत्यक्षुसु इत्यादयः । पक्षे यथासम्भवं द्वित्वा- दिकं ज्ञेयम् । केचिन्मते वर्गादिस्त द्वितीयः शषसे वा इत्यनेन, तन्मते प्रत्यकस प्रत्यकखस इत्यादिकमिति । दन्त्यमध्यो दन्त्यवर्णमध्यः ।। २४६ । सस्य । तस्य ब्रश्च इत्यस्य । ररामस्य ऋरामः । इति ग्रहिज्या व्ययि व्यधि वशि व्यचि व्रश्चि प्रच्छि भ्रस्जीनां सङ्कर्षणः कंसारावित्यनेन । सपरसर्वेश्वर यवराणामिजरामादेशः सङ्कर्षणसंज्ञ इति । सोह्रर इति राधाविष्णुजनाभ्यामित्यादिना । २५० । छ-शो राज् । विष्णुपदान्ते विषये वैष्णवे च परे छशोः स्थाने राज् यजादीनामन्तस्यच स्थाने षो भवति । अथेति । नैमित्ति कोऽत्र शरामः ।। २५१ । स्कोः । विष्णुपदान्ते विषये वैष्णवे च परे सत्सङ्गादि- स्थितयोः सरामकरामयोर्हरो भवति ।
