३८.डलमा , सब्याख्ये स्कान्दशरीरके वस्यः गृहाण्यपि प्रदीयन्ते तथा सट्टतयानथा ॥ ६३ ॥ सद्वृत्तं वर्तुलाकारं यस्यास्तया गृहाण्यपि प्रदीयन्ते । असम्भावि तान्यपि सद्मनि भवन्तीत्यर्थः ॥६३ ॥ छुशुभा स्याद् धूमवल्लीव त्रिशिखा ज्वलन्ती नाभितः परे । तस्याः कस्राणि रूपाणि दीर्घमायुश्च भूतिकृत् ॥ ६४॥ अनया धूमवीलक्षणमुध्यते सपदया कारिकया । या शुभा ना मितः परे भागे ज्वलन्ती जाज्वल्यमाना । त्रिशिखा शिखत्रयोपेता भ वति, तस्याः फलमुच्यते इति शेषः । कस्राणि रूपाणि शोभावहानि - पाणि । भूतिकृद् दीर्घमायुश्च इति । एवं चपदेन स्थानेन सह फलं लक्षणं चोक्तमिति सर्वमनाकुलं च ॥ ६४ ॥ मही कनिष्ठिकाकमूले व्यधधनं धिन स्थिता । तया वियामथाप्नोति सामीबन्धवर्जनात् ॥ ६५ ॥ अयमर्थः--कनिष्ठिकामूले व्यवधानं विना साक्षादेव वर्तते, कनि ष्ठिकासविधौ व्यवधानप्रतियोगित्वं कनिष्ठिकायां एव यन्निषिध्यते तया पुमान् विद्यामवाप्नोति । ननु सर्वेषामेव स्त्रीपुरुषाणां तस्याः सम्भवोऽस्ति, न विवा दृश्यते कापि । अतो न तत्फलत्वं विद्यायाः । अत आह – सामनबन्धवर्जनादिति । सामग्री नाम कारणसमाहारः । समवाय्यसमवा यिनिमित्तकारणत्रयमिति यावत् । तैस्या बन्धः प्रतिबन्धः । तद्वर्जनात् । तस्याभावाद्धेतोरित्यर्थः । अयमत्राभिप्रायः—वियोरेखायां महीसंज्ञायां स त्यामपि विद्यफलं नोत्पद्यते तेषां, येषां तदाधाररेखा गुर्वनुवृत्तिरेखा च न स्फुटं प्रतिभासेते । भाग्यरेखा च नानुगुणा । नैतावन्मात्रेण तस्या वि ओफलत्वाभावः । सहकारिसमवधाने हि सर्वेषां फलहेतुत्वं दृष्टम् । सह कारित्वं च उपादानं प्रति निमित्तासमवायिनोः कारणयोः। अतो न कश्चिद् दोष इति । अनेन श्लोकेन महीलक्षणं तत्फी चोक्तम् । ?a= तीर्थess yogicळे 0&ms caीd£azooss® % boooooooooosso60 oneusaood fosopoleocॐ ot peacobaccode Bagm@’ । ६५ ॥ १. 'नि ग, वेयं ' प्रायः २. 'अ' क. ख. पाठः = + " = =
