सव्याख्ये स्कान्दशारौरके स्वयं धात्रा क्यते फले कर्मानुरूप्येण तप्रकाशनाय रेखाः कृत्वा तदनन्तरं तत्फलानि रचयित्वा तमरण्याय तास्मिन् फले प्रत्ययाय प्रत्ययो त्पादनाय लाञ्छनं प्रकल्पितम् । जातावेकवचनम् । लाञ्छनानि प्रकलिप तानेि । उक्ते तु फले तद्विधासाय फलकथनस्य याथार्थनिश्चयाय बुधः तत एव हेतोर्वदेत् लब्छनजातमिति ॥ २६ ॥ fी तलाञ्छनजातमिति चेत् तदुच्यते क्रियाविशेषः स्वच्छन्दचारित्रं वस्तुभञ्जनम् । क्रियाविशेषः प्रवृतिशेषः । स्वच्छन्दचारित्रं चरित्रमेव चारित्रं स्वच्छन्दं चास्त्रिं स्वच्छन्दचरित्रम् । यथेष्टचरणमिति यावत् । वस्तुभ ऊनं वस्तुनः अत्यन्तोपयोगिवस्तुन इत्यर्थः । विशेषावगतिः साक्षात् कस्यचिद्वस्तुनस्तथा ॥ २७ ॥ कस्यचिदिति । आकारविशेषविशिष्टस्येत्यर्थः ॥ २७ ॥ एवं यत्प्रेक्षणायां स्याहं स्वदृग्विषयतां गतम् । तत्फलानुभवे तस्य तल्लाञ्छनमुदाहृतम् ॥ २८ ॥ एवमादि यद्यद् रेखादिलक्षणपरीक्षणे क्रियमाणे फलकथने वा यद्यत् स्खद्यग्विषयतां गतं तत्सम्बन्धितया सम्बन्धश्च यदा आत्मनो दृष्टि पातस्तद्विषये तदा तस्यापि दृष्टिपातः तज्जनित इत्यर्थः । तत् सर्व छाच्छ नमुदाहृतं तदात्मना कथ्यमानफलप्राप्तावित्यवसेयम् ॥ २८ ॥ एवं मरणविषयाणि प्रेक्ष्यप्रेक्षकतटस्थलक्षणान्युक्स्व। तत्फलानि चोक्खा जन्म विषये तान्याह - प्रेक्ष्यस्य निर्गतिः साक्षात् प्रवृत्तिं समुदीरयेत् । तटस्थस्यापि च तदा खस्यापि च तथैव सः ॥ २९ ॥ सष्टार्थः । अत्रापि लाग्छनं वक्तव्यम् । लाञ्छनं च सम समयोभयदंष्टिपात इत्युक्तम् । एवं सर्वत्रापि फले लाञ्छनं वक्तध्यमेव ॥ वस्तुनोऽन्यस्य जननं समुद्व उतान्यथा ॥ ३० ॥ उत अपि । अन्यस्याचेतनस्येत्यर्थः । अन्यथेति । चिन्ताकुलचेत् प्रेक्ष्यो वा प्रेक्षकः साक्ष्यपि, खयं तत्र प्रसूतिसमये यो रोगशूलनिमित्तं द्विजाय दिनानि तप्येत इत्यर्थः ॥ ३० ॥ , डि तथा दि’ , पाठ,
