चतुथऽध्यायः। ११९ प्रत्यक्षक्षपणक्षम् ।। ९६ ।। यत् प्रत्यक्षे वस्तु तस्य विनाशने क्ष: धैर्यमित्यर्थः । ९६ ; क्षमागुण धृतिः अयं विशेषः । क्षमा नाम अपराधे विद्यमानेऽपि नेषु जनेष्वनि- बैदः । धैर्य च स्वतो धीरत्वम । गम्भीरयमिति यावत । + + - - कीर्द दश। शिल्पिश्यं कुशलन्यं च अयं विशेषः । शिल्पित्वं कासँवैचित्र्यं कुशलवे सर्ववैचित्र्यमिति । अन्द हलः त्रि जने ॥ ६७ !* रतिमान्यं हृष्टजने देवीपः शिलाप्लथः ! शिलाप्लवो नाम यत्र जलवति स्थले कूपतटाकादौ शिलः मनि तत्राप्लवपरः पुरुषो भवति । हैतिस् कर्मग्रंशन्निद्रोंहः ७८ । ? ५८ गोस्पृहा गौः कर्मानुगुणशब्दादिः । + + + + + - - - वृद्धसेवन) । यशदिकर्मनिरतं भावप्रधानो निर्देशः । यज्ञादिकर्मनिरतवमिन्यर्थः । श्रीध’’ अतः ' अधिकः ॥ ९९ ॥ एतानि क्रमेण फलान्येकस्यैव क्षणस्येत्यर्थः ॥ २९ ॥ स्वच्छन्दता परं प्रेम निःस्ने र्हस्वं तु विलय विलवो वैक्लव्यम् । अनलस्यममन्दुत्व अमन्दप्रवृत्तत्वमित्यर्थः । १. 'शाक्यं निवे' क. . शव्य स्बीव्रोह 6. :( .
