पृष्ठम्:सुभाषितरत्नभाण्डागारम्.djvu/४२६

  सुभाषितरत्नखण्डमञ्जूषा
   
वर क्लैब्य पुंसा न च परकलत्राभिगमनम् । (भतृ o)
वरं प्रानत्यागो न च पिशुनवाक्येष्वभिरुचि ।

वाते वाति कदुम्यपुप्पसुरभैौ केन प्रतारिष्यते ।
वामे विधौ न हि फलन्त्यभिवाञ्छितानि !
वाराङ्गनेव नृपनीतिरनेकरूपा t (भतृ०}
वास प्रधान खलु योग्यताया. ।
वासोविहीन विजहाति लक्ष्मी• ।
विकारं खलु परमार्थतोऽञ्ज्ञात्वानारम्भ प्रतीकारस्य ।
(अ० व्ाा०)
विकारहेतौ सति विक्रियन्ते येषां न चेतासि त एव धीरा t
(कु• स०)
विक्रियायै न कल्पते संवन्धा सदनुष्ठिता । (कु० स०)
विक्रीते क्षरिणि किमङ्कशे विवाद ॥
विघ्नवत्य प्रथितार्थसिद्धय । (अ० शा०)
विचित्रमाया कितवा ईदृशा एव सर्वदा ॥ (क ° स्न०)
विचित्ररूपा खलु चित्तवृत्तय ॥ (नैिः ० अ०)
विचित्रविधये तस्मं सर्वदा विधये नम. 1 (क० स्त०)
विचित्रा. खलु पासना l
विचित्रो बत कायस्य विपाकविपम. क्रम. t (कi० ऐस०)
विजानतोऽपि ह्यनयस्य रौद्रता भनत्यपाये परिमोहिना
मति. 1 (क्०ि अ०)
विचेतन रक्ष्यने धमों विद्या योगेन रक्ष्यते 1 (छ्० चt०)
विदग्धा अपि वञ्ञ्यन्ते विटवर्णनया ख्रिय. ! (कंi० स ०)
विदेशे बन्धुलाभो हि मरावमृतनिर्झर. । (क० म °)
विद्यातुराणा न सुख न निद्रा l
वेिद्या ददाति विनयम् t (हि०)
विद्या मेित्र प्रवासे च ! (वृ० चां०)
विद्या रूप कुरूपिणाम् l
वेिद्या वियादाय धनम् l (J० र०)
विद्यासमं नास्ति शरीरभूषणम् l
विद्या सर्वस्य भूपणम् l
विद्या स्तब्धस्य निप्फला l
विद्वान्कुलीनो न करोति गर्वम् t
विट्टान्सर्वगुणेषु पृजिततनुर्मूरर्जस्य नाच्या गति t
3 सु० र० भt०
सुभापितरनखण्डमञ्जपा १७
वर हैंकैब्य पुंसा न च परकलन्त्राभिगमनम् । (भतृ०) विद्वान्यमर्वत्र पू"यने 1 ५चा० तंt»)
वरं प्राणल्यागो न च पिशुनवाक्ये8प्रभिरुचि । विधिरहों वन्लयानिनि में मनि । {भाग्ा०)
वर भिक्षाशिस्व न भानपरिखण्डनम् । (दृ० चा०) | विधिरुन्छृङ्खलो नृणाम् ।
वरं मैीनं कार्यं न च वचनमुक्त यदनृतम् । ' विप्रिर्हि धटग्रत्यर्थान्नचिन्त्यानपि स्पमुग्व । (क्र० म०)
वरविभवभूषा विनरणम् । ! विधिलिग्वि-* वुद्धिग्'नुसरनि ।
वरयेत्कुलजा प्राज्ञो विरूपामपि कन्यकाम् । (दृ० चा०; |! विधेर्विचित्राणि त्रिचष्टित्तानि ।
वनैमानेन कालेन वर्तयन्ति विचक्षणा. । |! त्रेिवेर्विलापानव्वेश्च तरङ्गान्को हि तर्कयेत् i (क० स्'०)
वशिना न निहन्ति वैर्यसनुभावगुण ॥ (क्रि० अ०) ! विनयाद्यानि पात्र'ााम् !
वसुमल्या हि नृपा. कलत्रिण । (र० |बु०) | वि॒नयो र्हिट्रं सन्मिीव्रतम् (क० स्०)
वस्त्रपूत पिवेजलम् । (क्ा० नी०) | विनाप्यर्थेर्वीर स्पृन्ञ्ानि वडुमानोन्नति पद । (हि०)
तपां जरा 1 (प० त०) |ं विना मलयमन्यत्र चन्दृन्न न प्ररोहति ।
वाङझात्रोत्पादितासह्यवैरात्को नानुतप्यते t (क० स ०) ;ं विनाशकाले विपरीतबुद्धि ॥
वाव्ञ्न्छारत्नं परमपदर्वी । (प्र० भ०) || त्रिंनाश्रया •न शोभन्ते पण्डिता वनिता लत{ ।
विना हि गुञ्वदशेान सपूर्गाः मिद्धय कुत । (क० स०)
विनियोगप्रसादा हि क्क्रिरा प्रभवि'-णुचु ॥ (कु० स०)
विनीतनाग किल सूत्रधरैरैन्द्रं पद्६ भूमिगात्तोऽपि भुके ।
(र० व्त्र०)
विपदा परिभूता कि व्यवस्यन्ति विलम्बिनुम् ॥ (कु० स०)
वेिपदि न दृपितानिभूमि 1 (ंशे० व०)
विपदोऽपि पद श्लाध्योऽपकारयति नो हि स. ॥ (कु० स०)
विश्रियमप्याक्रण्यै ब्रूते पियमेव सर्वदा सुजन, i
विभूपण मौनमपण्डितानाम् । (भर्तृ०)
त्रिमल कलुयीभवच्च चेत. क्थयत्येव हितैषिणं रिपुं वा ।
(क्रि० अ०)
विरत्तस्य तृणं जगत् ।
विरत्तस्य तृण भार्या ।
विलम्बितु न खलु सदा मनरिननो विचित्सचः कल्'हम
वेक्ष्य विद्विष । (शि० व०)
ञ्वेिलासिनी हि सर्वस्य संध्येव क्षणरागिणी । (क० स०)
त्रेिवक्षिन ह्यनुक्तमनुताप जनयति । (अ० शा०)
विवेन्रुवाराशतबैौनमन्त सत[ न काम, कलुपीकरोति 1
(ने० व०)
विशाखान्तानि मेधानि ।
धिश्वास स्त्रीपु वर्जयेत् । (वृ० चा०)
विश्वास कुटिलेषु क । (क० स०)
विश्वासयत्याशु सता हि योग. । (कि० अ०)
वेिपं गोष्ट दरिद्रस्य ।
वेिपमप्यमृत क्चिद्भपेदसृटन वा विषमीश्वरेच्छया ।
(र० व०)
ञ्वेिघयाकृ-यम1णा हि निष्टन्ति सुपथे कथम् ! (क ° *न °)
ञ्येियपिण `फम्यापठोऽस्त गाता. । (न्ञि० पु०)
वेिघबृक्षेोऽपि सवध्॰र्य स्वय छेतुमसाप्रतम् । (ंकु० स°)
वीरस्साहाटयनिर्वेिप्ना सुखलभ्या हि सिद्धय । (क० स०)
वीरो हि स्वाम्यमर्हति ; (क० स०)
वृक्ष क्षीणप्ल लयजन्ति द्विहगाः ॥ (स० र०)