पृष्ठम्:सुभाषितरत्नभाण्डागारम्.djvu/४१०

             

सुभाषित र त्त्र ख ण्ड मञ्जू षा
अवसेयम् !
अचिराशुविलासचञ्चला ननु लक्ष्मी फलमानुषङ्गिकम् । !
अजागलस्तनस्येव तस्य जन्म निरर्थकम् । (प० त०) ;
अजानतो इहठात्कुर्वन्प्राज्ञमानी विनश्यति । (फ० स०)
अजीर्णे भोजनं विषम् । (हि०)
अज्ञता कस्य नामेह नोपहासाय जायते । (क० स०)
अज्ञानासृतचेतसामतिरुषा कोऽर्थस्तिरश्चा गुणै, ।
अतक्य कुट्टनी कूटरचना हि विधेरपि | (क० स०)
अतिदानाद्वलिबैद्ध t (भाग०)
अतिपरिचयादवज्ञा संततगमनादनादरो भवति ।
अतिभुत्तिरतीवोत्ति सद्य प्राणापहारिणी । i|
अतिलोभो न कर्तव्यश्चक्र भ्रमति मस्तके । (प० त'०)
अति सर्वत्र वर्जयेत् (प० त०)
अतृणे पतितो वह्नि म्वयमेवोपशाम्यति | (प० त०)
अत्यारूढो हि नारीणामकालज्ञो मनोभव. । (र० व०)
अत्युचैर्भवति लघीयसा हि धाष्ट्र्यम् । (शि० व०)
अथास्य तत्त्वेषु कृतेऽवभासे समुन्मिमीलेव चिराय चक्षु. ।
अदाता वशदोषेण ।
अधरेष्वमृतं हि योषिता हृदि हालाहलमेव केवलम् ।
अधर्मयुद्धेन जथ को हीच्छेत्क्षत्रियो भवन् । (क० स०)
अधर्मविषवृक्षस्य पच्यते स्वादु कि फलम् । (क० स ०)
अधिकस्याधिक फलम् ।
अनध्वा वाजिना जरा | (प० `०)
अनन्तपुष्पस्य मधोर्हि चूते द्विरेफमाला सविशेषसङ्गा ॥
(कु० स०)
अनन्यगामिनी पुंसां कोर्तिरेका पतिव्रता ।
अनपायिनि सश्रयद्रुमे गजभङ्गे पतनाय वल्लरी । (कु०स०)
→ १ एतत्साकेतिकचिह्वानां विवरण ' *साङ्केतिकचिद्दपरिचयात्'
1 सु० र० भा०
अकाण्डपातोपनता न कं लक्ष्मीर्विमोहयेत् । (र्क० स०) | अनपेक्ष्य गुणागुणैौ जन, स्वरुर्चि निश्चयतोऽनुधावति ।
अकालमेघवद्विच्तमकस्मादेति याति च । (क० स०) | (शि० व०)
अकृल्य मन्यते कृल्यम् । (प० त०) l अनवसरे याचितमिति सत्पात्रमपि कुप्यते दाता ।
अक्षेोभ्यतैव म॒हुतां महत्व॒स्य हि लक्षणम् । (क० स०) | अनाथ॒ा कृच्छ्रपतिता विदेशे स्त्री करोनि किम् । (क० स०)
अगच्छन्वैनतेयोऽपि पदमेकं न गच्छति । ! अनार्य परदारव्यवहार । (अ० श०/)
अगम्यं मन्यते सुगम् । , अनायैजुष्टेन पथा प्रवृत्ताना शिव कुत । (क० स०)
अगाधजलसंचारी न गर्वं याति रोहित. । (प० त०) ! अनार्यसग्ण्माद्वर विरोधोऽपि सम महात्मभि । (कि० उ"०)
अगुणस्य हत रूपम् l | अनाश्रया न शोभन्ते पण्डिता वनिता लता ।
अङ्कमारुह्य सुस हि हल्वा केि नाम पौरुषम् । अनियुक्तोऽपि च ब्रूयाद्यदीच्छेत्स्वामिनो हितम् । (क० स०)
अङ्गीकृत सुकृतिन परिपालयन्ति । |ाँ अनिर्वर्णनीय परकलत्रम् । ( अ० शा० )
अचिन्त्य श्रुीिलगुलान्त् चरित ङलयो*िताम् l (क° म°) | अनिश्चितावधि धीरा सहन्ते विरह *चरम् । (क० स०)
अचिन्युं हि फ्लू स्ते सद्य सुकृतपादुप_ l (क' ° म°) | अनुकूछेऽपि कलत्रे नीच परदारलम्पटो भवति ।
अचिन्त्यो बत दैवेनाप्यापात. सुखदु खयो l (क° स°) '| अनुगृह्णन्ति हि प्रायो देवता अपि नादृशम् । (क० स०)
अनुत्सेक खलु विक्रमालश्कार ॥
अनुभवति हि मूर्ध्ना पादपस्तीव्रमुष्ण शमयनि परिताप
छायया सश्रितानाम् । (अ० शा०)
अनुरागपरायच्ता कुर्वने कि न योषित । (क० स०)
अनुरागान्धमनसा विचार सहसा कुत. । (क० स०)
अनुसृल्य स्ग्ता वत्र्म यत्स्वल्प॒मपि तद्वहु ।
अनुहुकुरुते घनध्वर्नि नहि गोमायुरुतानेि केसरी ।
(शि० व०)
अन्तरापाति हि श्रेय कायैसंपच्तिसूचकम् ॥ (कi० स०)
अन्तर्विषमया ह्येता बहिश्चैव मनोरमा । (प० त०)
अन्त सारविहीनानामुपदेशो न विद्यते !
अन्धस्य दीपो बधिरस्य गीतम् ।
अन्यस्माल्लब्धपदो नीच श्रायेण दु.सहो भवति ।
अन्याय कुरुते यदा क्षितिपति. कस्त निरोद्धु क्षम ।
अन्योन्यशोभाजननाद्धभूव साधारणो भूषणभूष्यभाव 1
अपथे पदमर्पयन्ति हि श्रुतवन्तोऽपि रजोनिमीलिता. I
(र० व०)
अपन्थान तु गच्छन्र्त सोदरोऽपि विमुञ्चति ।
अपवाद एव सुलभो द्रष्टुर्गुणेो दूरत ।
अपायो अस्तकस्थो हि विपयञ्ग्रस्तचेतसाम् । (क० स०)
अपां हि तृप्साय न वारिधारा, स्वादु सुगन्धि. स्वदते
तुषारा । (नै० च०)
अपि गङ्गाजलस्नानादध केश कुशायते ।
अपि ग्रावा रोदित्यपि दलति वज्रस्य हृदयम् । (मा० मा०)
अपि धन्वन्तरिवैद्य किं करोति गतायुषि ।
अपि मुदमुपयान्तो वाग्विलासै स्वकीयैः परभणितिषु
तृप्सि यान्ति सग्'त कियन्त ।
अपि स्वदेहास्किमुतेन्द्रियार्थाद्यशोधनानां हि यशो गरीय ।
(र० व०)