प्रियचाट्टत्तयः ३१ ३
तवानन सुन्दरि फुष्ळुपङ्कज स्फुटं जपापुष्पमसौ तवाधर, ।| सुखयन्ति गात्रं वाणास्त एव मदनख ममानुकूल { संरम्भ-
विनिद्रपद्मे तव लोचनद्वयं तवाङ्गमन्यत्किल पुष्पसचयः ! रूक्षमिव सुन्दरि यद्यदासीत्वत्सगमेन मम तत्तदिवानुनीतम्
॥३९॥ ग्रिये सदा पूर्णतर मनोहर ते निष्कलङ्क मुखचन्द्र- | ॥५४॥ पद्मातपत्ररसिके सरसीरुहस्य किं बीजमर्पयितुमिच्छसि
मण्डलम् । विलोक्य सव्रीडतया निशापतिर्गत प्रतप्तो जलधे-| वापिकायाम् । काल कलिर्जगदिदं न कृतज्ञमज्ञे स्थित्वा
जैलान्तरम् ॥ ४० ॥ त्वद्वर्तुलस्थूलसुवर्णकान्ति रम्यस्तन- | हरिष्यति मुखुख तृवैव लुक्षुमीम् ! ५५ ॥ त्वद्वक्त्रसाम्यम॒-
श्रीफलयुग्ममेतत् । दृष्टुा वने श्रीफलमाकुलं कि लज्जाभिराल- | यमम्बुजकोशैर्मुद्राभङ्गैात्ततत्सुंषममित्रैकरोपकुक्ष्या । लब्ध्वापि
म्बित्तमेव वृक्षे ॥ ४१ ॥ जघान बाणैर्दशभिर्दशास्यशिराासि | पर्वणि विधु क्रमहीयमान शैसत्यनीत्युपचिता श्रियमाशु-
सीताहरणे स राम, । त्वदङ्गसङ्गाय सदानुरत्ते प्रयातु मे | नाशाम् ॥ ५६ ॥ मृदुलकनककान्ति श्वाससौरभ्यरम्य
मस्तकमेकमेव ॥ ४२ ॥ शिखरिणि क नु नाम कियचिर | वृद्नकमलमेतन्नत्रमत्त॒द्विरफुम् ! तुव किमु सुसमीक्ष्य
किमभिधानमसावकरोत्तप, । तरुणि येन तवावरपाटलं | त्रीडया पद्मवृन्द् सरसि सलिलपूर्णे मर्तुकाम विवेश ॥ ५७ ॥
दशति विम्बफलं शुकशावकः ॥ ४३ ॥ अनधिगत- | यः प्रागासीदभिनववयोविभ्रमावाप्तजन्मा चित्तोन्माथी विगत-
मनोरथस्य पूर्व शतगुणितेव गता मम त्रियामा । यदि तु | विषयोपप्लुवानन्दसान्द्र. ! वृत्तीरन्तस्तिरयति तवाश्लषजन्मा
तव समागमे तथैव प्रसरति सुभ्रु तत, कृर्ती भवेयम् | स कोऽपि ग्रैौढप्रेमा नव इव पुनर्मीन्मथो मे विकारः
॥ ४४ ॥ दुलितकुचनखाङ्कमङ्कपा॒लि रचय ममाङ्कमुपेत्य | ॥ ५८ ॥ गोत्रे साक्षादजनि भगवानेष यत्पद्मयोनिः
पीवरोरु । अनुहर हरिणाक्षि शंकराङ्कस्थितहिमशैलुसुता- || शय्योत्थार्य यदखिलमह. प्रीणयन्ति द्विरफान । एकाग्रा
विलासलक्ष्मीम् ॥ ४५ ॥ कुमुदकमलनीलनीरजालिर्ललित- | यद्दधुति भगवत्युष्णभानौ च भक्ति तत्प्रापुस्त सुतनु
विलासजुषोर्द्दशो पुर का । अमृतममृतरश्मिरम्बुजन्म || वदनौपम्यमम्भेोरुहाणि ॥ ५९ ॥ उन्मेषं यो मम न सहते
प्रतिहतमेकपदे तवाननस्य ॥ ४६ ॥ नारब्ध कुचपरि- || जातिवैरी निशायामिन्दोरिन्दीवरद्लदृशा तख सोन्दयै-
रम्भणेषु वाम्य वैमुख्यं क्रिमपि न चुम्बने कदाचित् । |! दर्पः । नीत. शान्ति प्रसभमनया वक्त्रकान्लेयेति हर्षील्लग्ना
कि नीवीगतमबले रुणत्सि पाणि विक्रीते करिणि किमङ्कुशे | मन्ये ललिततनु ते पादयो पद्मलक्ष्मी ॥ ६० ॥ हस्त-
विबाद. ॥ ४७ ॥ दासे कृतागसि भवेदुचित. प्रभूणा | स्वेदस्रपित इव यश्चन्दनक्षोदवृन्दैरालिसोऽलकृतपरिसर.
पादप्रहार इति मानिनि नैीस्मि दूये । उद्यत्कठोरपुलकाङ्कित | फुल्लकह्यारहरै. । अाराधीत्थ तव नवकुरङ्गाक्षि वक्षोजशंभुः
कण्टकाग्रैर्यद्भिद्यते तव पद ननु सा व्यथा मे ॥ ४८ ॥ ! साक्षात्कार तदपि न दिशत्येष कि वा करोमि ॥ ६१ ॥
बाले तवाधरसुधारसपानकाले चेतो मदीयमभिवाञ्छति | विनिश्चेतु शक्यो न सुखमिति वा दुःखमिति वा प्रमेोहो निद्रा
शेषैभावम् । अालिङ्गने तव विरोचैनपैौत्रभावर्मीखण्डल- i वा किमु विषविसर्प, किमु मदः । तव स्पर्शे स्पर्शे मम हि
त्वमखिलाङ्गनिरीक्षणे ते ॥ ४९ ॥ एको हि खञ्जनवरो | परिमूढेन्द्रियगणो विकारश्चैतन्यं भ्रमयति च समीलयति च
नलिनीदलस्थो दृष्ट. करोति चतुरङ्गबलाधिपत्यम् । कि वा ! ॥ ६२ ॥ स्मितज्योत्स्राभिस्त धवलयति विश्व शशिमुखि
करिष्यति भवद्वदनारविन्दे जानामि नो नयनखञ्जनयुग्म- | दृशस्ते पीयूषद्रवमिव विमुञ्चन्ति परितः । वपुखे लावण्यं
मे॒त॒त् ॥ ५० ॥ कोपस्त्वया हृदि कृतो यदि पङ्कजाक्षि | किरति मधुर दिक्षु तदिद कुतस्ते पारुष्य सुतनु हृद्द्द्द्द्द्द्द्द्द्द्द्द्द्द्द्येनाद्य
सोंऽस्तु प्रियस्तव किमत्र विधेयमन्यत् । अाश्लेषमर्पय ! गुणितम् ॥ ६३ ॥ स्तुमः कं वामाक्षि क्षणमपि विना यं न
मदर्पितपूर्वमुचैर्दन्तक्षतं मम समर्पय चुम्बनं च ॥ ५१ ॥ , रमसे विलेभे कः प्राणान् रणमखमुखे यं मृगयसे । सुलग्ने
म्लानस्य जीवकुसुमस्य विकासनानि सतर्पणानि सकले- | को जात शशिमुखि यमालिङ्गसि बलात्तप,श्रीः कखैषा
न्द्रियमोहनानि । एतानि ते सुवचनानि , सरोरुहाक्षि | म॒दननगरि ध्यायसि तु यम् ॥ ६४ ॥ पुराभूदस्माक प्रथम-
कर्णौमृतानि मनसश्च रसायनानि ॥ ५२ ॥ मैीलिन्यमब्ज- ! मैविभिन्ना तनुरिय ततो नु त्व श्रेयान् वयमपि हताशा.
शशिनोर्मधुलिट्कलङ्कौ धत्तो मुखे तु तव दृक्तिलकाञ्जना- | प्रियतमा. । इदानीं नाथस्ऽव वयमपि कलत्र किमपर हताना
भाम् । दोषावितै. कचन मेर्लेनतो गुणत्व वक्तुर्गुणो हि | प्राणाना कुंलिशकठिनाना फलमिदम् ॥ ६९ ॥ दृशौ तव
वचसि भ्रैमविप्रलम्भौ ॥ ५३ ॥ पादास्त एव शशिनः | मदालसे मदनमिन्दुमत्यान्वितं गतिर्जनमनोरमा विधुतरम्भ-
? अस्मील्यहमर्थे २ शेपत्वम् जिह्वासड्रण्'वत्वात्, ३ बाणासुर १ कुङ्नल , पक्षे,-भाण्डारगृहम् २ मुकुलीभाव , पक्षे,-मुद्रणम्
त्वम्, हस्तसहस्त्रवत्त्वात् ४ इन्द्रत्वम्, चक्षु सहस्रत्त्रात् ५ मलिन | ३ गृहीता ४ शोभा ५ सूर्यकिरणा , पक्षे,-सुहृत्पाणय ६ एका
त्वम् ६ प्राभुत ७ मिभेो मिलनात् < भ्रान्तिप्रतारणे ७ वज्रवत्कठोराणाम्
४० सु र. भ
पृष्ठम्:सुभाषितरत्नभाण्डागारम्.djvu/३२८
दिखावट
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति