पृष्ठम्:सुभाषितरत्नभाण्डागारम्.djvu/३१३

             

२९८ सुभाषितरत्नभाण्डागारम् [ ६ प्रकरणम्
ध्वान्तं समुजृम्भते ॥ ३३,॥ न॒ाकृाशं न दिशो न भूधर्- | ॥ ६ ॥ जलुधर निछैज्जस्त्वं यन्मा दुयितस्य वे॒श्म गच्छ
कुलं नाम्भोधयो न क्षितिर्न द्यौनीम्बुधरा न तीत्रकिरणो | न्तीम् । स्तनितेन भीषयित्वा धाराहस्तै. पगसृशसि ॥ ७ ॥
नेन्दुर्न तारागण । एतै षट्पदकायकान्तिपटलीपाण्डित्य- | यद्वदहल्याहेतोर्मृषा वदसि शक्र गौतमोऽखमीति । तद्वन्म-
वैतण्डिकै कल्लोलैस्तमसामसाप्रतमय विश्वव्ययः कल्'ष्यते | मापि दुःखं निरवेक्ष्य निवार्यता जलद. ॥ ८ ॥ यदि गर्जति
॥ ३४ ॥ एतद्योमवनीवराहवलयं विश्चैकवीरस्मरस्कन्धा- | वारिधरो गर्जतु तन्नाम निष्टुरा' पुरुषा । अयि विद्युत्प्रमदाना
वारमदान्धसिन्धुरकुलं श्यामावधूकैशिकम् । चक्षुष्याञ्जन- | त्वमपि च दु ख न जानासि ॥ ९ ॥ रभसादभिसर्तुमुद्यताना
वस्तु घूकसदसा विश्लिष्टच्चक्राह्वयस्तोमान्तर्गतधूमकेतन- | वनिताना सखि वारिदो विवस्वान् । रजनी दिवसोऽन्ध-
महाधूम्या तमस्तार्यते ॥ ३५ ॥ सर्वे ध्वान्तमिद बदन्तु ! कारमर्चिर्विपिन वेश्म विमार्ग एव मागै. ॥ १० ॥ चन्द्रोदये
बहुधासिद्धान्त एव तु न खाघारेषु करेषु पुष्करमणे स्रस्तषु | चन्दनमङ्गकेषु विहस्य विन्यस्य विनिगैताया । मनो निहन्तुं
नून शनै । अस्तालम्बतयाम्बरेण पतता, ग्रस्ते समखे | मदनोऽपि बाणान्करेण कैनैन्दान्बिभराबभूव ॥ ११ ॥
जगत्युन्मीलत्करकन्दलैग्पि विधोस्तत्तावदुक्तार्यते ॥ ३६ ॥ ! स्फुरदुरसिजभारभङ्गुराङ्गी किसलयकोमलकान्तिना पदेन ।
विश्र्श्वे चाक्षुषमस्तमस्ति हि तम.कैवल्यर्मौपाविकप्राच्यादिव्य- | अथ कथय कथं सहेत गन्तु यदि न निशासु मनोरथो
वहार॒वीजविरहाद्दृिद्ध्झात्रमेव स्थितम् । गृखन्ते भयहेतव. | रथ. खात् ॥ १२ ॥ सचरन्ति सृगनृाभिचर्चिता मेचका-
पटुभिरप्यक्षान्तरैर्भीति च ध्वान्तेनातिघनेन वस्तु वचसा | म्बरकृतावगुण्ठना, । प्राणनाथमभिसर्तुमुद्यता सुभ्रुवस्ति-
ज्ञात स्वरेणामुक, ॥ ३७ ॥| व्योन्नि प्राङ्गणसीन्नि साध्य- | मिरदेवता इव ॥| १३ ॥ क प्रस्थितासि करभोरु चैने
क्रिरण विस्तार्य चेलाञ्चल ध्वान्तै, कार्मणपासुभिश्च जगता | निशीथे प्राणाधिपो वसति यत्र मन प्रियो मे । एकाकिनी
द्राड् मोहयित्वा दृशौ । ताराशौत्तिकमैौत्तिकनि विहग- | वद कथं न बिभेषि बाले नन्वस्ति पुंङ्खितशरो मदन,
श्रेणीरवच्छद्मना जिजिकृत्य च मायिक स्मरनटो वक्राद्वहि- || सहायः ॥ १४ ॥ मन्दं निवेहि चरणौ परिधेहि वासो नीलं
र्वर्षति ॥ ३८ ॥ उत्खातच्छिन्नसध्यारुणकमलवनो व्योम- | पिधेहि वलयाबलिमश्चलेन । मा जल्प साहसिनि शारद-
कासारमध्य मन्ये मत्तो निशीथाह्वयवनमहिपो मड्क्ष्वविक्ष | चन्द्रकान्तदन्ताशवस्तव तमासि समापयन्ति ॥ १५ ॥ मूढे
न्मिमक्षु, । तत्कालोद्भिद्यमान सह तनुपृथुभिस्तारकाबुद्रु- | निरन्तरपयोधरया मयैव कान्त, सहाभिरमते यदि कि
दौघस्तस्मादेवोजिहीते कळुषितभुवन भीषणो ध्वान्तपङ्क | तवात्र । मा गर्जितैरिति मुहुर्विनिवारयन्ती मार्ग रुणद्धि
॥ ३९ ॥ चूडारतै. स्फुरद्भिर्विषधरविवराण्युज्ज्वलानुज्ज्वलानि | कुपितेव निशा सपत्त्री ॥ १६ ॥ उरसि निहितस्तारो हार
प्रेदयन्ते चक्रवाकीमनसि निविशते सूर्यकान्तात्कृशानु. । कि | कृता जघने घने कलकलवती काञ्ची पादैौ रणन्मणिनूपुरौ ।
चामी शल्यय॒न्तस्तिमिग्मुभ॒य॒तो निर्भराहस्तमिस्रासघट्टो- |! ग्रियमभिसरस्येवं मुग्धे त्वमाहतडिण्डिमा यदि किमपर
त्पिष्टसध्याकणनिकरपरिस्पर्विनो भान्ति दीपा. ॥ ४० ॥ | त्रासोत्कम्य दिशः समुदीक्षसे ॥ १७ ॥ न जल्प दशन-
→ |ं त्विषा भवति ते तमिस्रक्षतिस्तरङ्गय दृगञ्चलं भवतु तेन
अभिसारिकासंचारकथनम् ! गाढ तम. ! अपीह सखि साध्व॒स॒ पथि॒ि जहीहि निग्नोन्न॒ते
मेघा बर्षन्तु गर्जन्तु मुवन्त्वशनिमेव वाो गणयन्ति न ! स्मर समदसिन्डुर समध्रुिह्य.निर्गच्छसि ॥ १८ ॥ वातो॒-
शीतोष्णं णैिािँ स्त्रिय." ॥ ' १ ॥ मछेिकामाल्यः | द्धृतमुखी प्रनष्टतिलक तोयार्द्रलीनाशुकां मेघाना निनदेने
भारिण्य. सर्वाङ्गीणद्वैचन्दना, | क्षौमैवल्यैो न लक्ष्यन्ते ज्येो-| मीतहृदया गत्वा". प्रियखाळुयम् । द्वार नेच्छृति लज्जया
त्स्रायामभिसारिका, ॥ २ ॥ · मल्लिकाचितधम्मिछाश्चारुच- | प्रलपितु देहीति वर्षीहता पादै नूपुरकर्दमप्रतिहतैीं सशब्द-
न्दनचर्चिता ] अविभाव्या सुख यान्ति चन्द्रिकास्वभिसा- || यन्ती स्थिता ॥ १९ ॥ मुत्त मैीत्तिकदाम हेमवलयश्रेणी
रिका. ॥ ३ ॥ गर्ज वा वर्ष वा मेघ मुश्च वा शतशेोऽ- || समुत्सारिता वासो नीलमुरीकृत नियमितो मञ्जीरकोलाहलः ।
शनिम् । न शक्या हि स्त्रियो रोद्धुं प्रस्थिता दयित प्रति | गच्छन्ल्यास्तव साहस नु सह्ते तन्व॒ङ्गि सगोपनं घम्मि-
॥ ४ ॥ प्राणेशमभिसरन्ती पथि ' स्खलन्ती र्मुपिच्छिले | छच्युतमहि॒िठ्ठकपरिमलभौढो निशीथानिल, ॥ २० ॥ ज[ताः
मुग्धा । अवलम्बनाय वारा धारासु कर प्रसारयति ॥ ५ ॥ | प्रासाद्पालीकनकवलभिकान्चस्तमाणिक्यदीपच्छायाविच्छर्द-
अधियामिनि गजगामिनि कामिनि सोदामिनीव य ब्रजसि । | तुच्छीकृतविरलतमा ये निशीथान्धकारा. । तेऽमी स्फारीक्रि-
जलदेनेव न जाने कति कति सुकृतानि तेन विहितानि | यन्ते प्रतिविशिखमितः कान्तसकेतधावद्वामभ्रूमुक्तनेत्रोत्प-
१ दुकूलधीरैिण्य २ पङ्कयुक्त | १ निर्विडे २ अर्धरात्रे ३ पुद्विता शरा येन