सूर्यास्तमनसमयवर्णनम २९५
हरहस्तगृहीतकाखतालद्वयेव समलक्ष्यत नाकलक्ष्मी ॥४९॥ } ग्धूमश्यामपुराणचित्रग्चनास्टप जगज्जायते ॥ ६२ ॥
यातोऽस्मि पद्मनयने समयो ममैष सुसा मयैव भवर्ती ' सध्याताण्डवचण्डदण्डपरशुप्रारब्धभीमभ्रमीवेगस्रस्तकपर्दवा-
प्रतिबोधनीया । प्रैत्यायनामयमितीव संरोरुहिण्या. सूर्यो- ' सुक्रिफणामाणिक्यशङ्कावहम् । मग्न पाथसि पश्चिमस्य जलवे-
ऽस्तमस्तकनिविष्टकर करोति ॥ ५० ॥ कृत्वा प्रबुद्धकमला- ' मीँर्तण्डविम्ब ततो ध्वान्तैर्भूतगणेरगाहि भुवन मन्ये तदन्वे-
मखिला त्रिलेोकीमम्भोनिघेर्विशति गभैमसाविदानीम् । षिभि ॥ ६३ ॥ पाश्चात्याम्बुधिदृष्टपूर्ववडवासदर्शनोत्कण्ठया
अन्त,प्रसुमहरिनाभिसरोजबोधकौतूहलीव भगवानरविन्द- | धावद्रश्यतुरगनिष्टुरखुरक्षुण्णोऽस्तशैलस्थले । तस्मादुच्चलि-
बन्धु ॥ ५१ ॥ पूर्वा क्षणक्रमनिरस्तसमस्तरागा हित्वा ! तेन धातुरजसा लिप्तानुग्त्ताङ्गको मन्दाशु प्रियदर्शन खलु
निजान्तिकमुपेल्य रवौ सरागे !| अालोकत पुनरमुष्य धृत- ' सहस्राशुर्दरीदृश्यते ॥ ६४ ॥ तद्रोदोऽन्तरसततान्धतमस
प्रसादा जाता चिरेण चरमा पर्म॒ानुरत्ता ॥ ५२ ॥ स्पृष्टो- | निर्भिद्य तिग्माशुभि सछेतु वलिसद्मग कृनमतिर्भानुर्जगाहे-
इलसत्किरणकेसरसुर्यबिम्बविस्तीर्णर्कैर्णिकमथो दिर्वसारवि- | ऽम्बुविम् 1 अन्यत्सग्रति सनिपल्य वृणुते लोके तमोमण्डलं
न्दम् ! श्र्लिष्टाष्टदिग्दलकलापमुषावतारबद्धान्धकारमधुपावलि ! कि चैतस्य नयत्यहो परिभव पाथोजिनी वल्लभाम् ॥ ६५ ॥
सचुकोच ॥ ५३ ॥ पृथु गगनकैबन्धस्कन्वचक्र किमेत- ! द्रागेन्द्रीमनुचुम्त्र्य सस्मितमुखीमामोदिनी पद्मिनी कृत्वासौ
त्किमु रुधिरकपाल र्केीलकापालिकख । कललभरितमन्त, | परिरम्भसञ्भ्रमपरिश्रान्ता च वारस्त्रियम् । सरत्तो हिमभानु-
कि नु र्तंीक्ष्र्याण्डखण्ड प्रजन्यति वि॒ितर्क साध्यमर्कख विम्बम् ! रद्य चरमा श्लिष्यत्यहो रागिणीं काश्मीरोपलसत्पयोधर-
॥ ५४ .॥ अयमपि खरयोषित्कर्णकाषायमीपद्विसृमरतिमि- |ं भरा कान्ता दिश वारुणीम् ॥ ६६ ॥ ध्माता भालतला-
रोर्णीजजैरोपान्तमर्चि. ! मदकलकलविङ्कीकाकुनान्दीकरेभ्य | नलै, कवलिता कुण्ठोत्थहालाहुलैरालीढाथ जटाटवीवलयितै-
क्षितिरु॒हुशिखरेभ्यो भानुम[नुचिनोति ॥.५५ ॥ गतवति | राशीविषा॒णा गणै• । कोणीँ भस्मभिराहतास्थिपटलैर्विद्धा
दिननाथे पश्चिमक्ष्माधरान्त शिशिरकरमयूखैर्निभैर दह्यमाना । | जटाग्रैरपि स्वीयामुज्झति माधुरी हरशिरोरत्न किमिन्दो.
परिहृतमिलितालि. पान्थकान्तेव दीना सपदि कमलिनीय || कला ॥ ६७ ॥ अावासोत्सुकपक्षिण कलरुत क्रामन्ति
हास्यहीना बभूव ॥ ५६ ॥ उदयगिरितटस्थ' पद्मिनीर्वोध- | वृक्षालयान्कान्ता भाविवियोगभीरुरधिक क्रन्दत्ययं कातर ।
थित्वा सृदुतरकिरण॒ाग्रैस्ता, स्खयं चोपभुज्य । मलिनमधुपस- | चक्राह्नो मधुपा सरोजगहन धावन्त्युल्लूको मुद धत्त चारुणता
ङ्गात्तासु सजतिकोप कृतरुधिरविरोचिर्भनुरस्तं प्रयात | गतो रविरसावस्ताचल चुम्बति ॥ ६८ ॥ अध्वान नैकचक्र.
॥ ५७ ॥ अयमपि पुरुहूतप्रेयसीमूर्ध्नि पूर्ण, कलश इव || प्रभवति भुवनभ्रान्तिदीर्घ विलद्वृच ग्रात प्रासु रथो मे पुन-
सुधाशु साधुरुल्लालसीति । मदनविजययात्राकालविज्ञापनाय | रिति मनसि न्यस्तचिन्तातिभार । 'सध्याकृष्टावशिष्टखकर-
स्फुरति जलधिमध्ये ताम्रपात्रीव भानु ॥ ५८ ॥ रवेरस्त || परिकरै स्पष्टहेमारपङ्कि व्याकृष्यावस्थितोऽस्तक्षितिभृति
तेजः प्रमुदयति खद्योतपटली मरालाली सूका कलकल- || नयर्तीवैषु दिकचैकमफैः ॥ ६९ ॥. प्राचीमालम्बमाने घन-
परोलूकपटली । इद कष्टं दृष्ट्वा चिरमसहमाना कमलिनी | तिमिरचये वान्धवे बन्धकीना सप्राते च प्रतीची शशिकर-
भ्रमद्भुङ्गव्याजात्कवलयति हालाहलमिव ॥ ५९ ॥ सैरन्ध्री- | निकरे वैरिणि खेरिणीनाम् | अधैश्यामोपलाधैस्फटिकमिव
कृरकृष्टकङ्कणसरद्धीरध्वनि. सचरद्दूतीसुत्रितसधिविग्रहविधि | दिशामन्तुराल विधत्त कालिन्दीजह्नुकन्यामिलदमलजलस्य-
सोल्लासलीलाधर. । बारस्रीजनसजेमानशयन, सनद्धपुष्पा- || न्दसदोहमैत्रीम् ॥ ७० ॥ सध्यावध्यस्रशोण तनुदहनचिता-
युधः श्रीखण्डद्रववैौतसौधशिखरो रम्य क्षणो वर्तते ॥६०॥ | ङ्गारमन्दार्कबिम्ब तारानारास्थिक्रीणं विशदनरकरङ्कायमाणो-
विश्लेषै|कुलचक्रवाकमिथुनैरुत्पक्षमाक्रन्दित कारुण्यादिव | ज्वलेन्दु । हृष्यन्नत्तचरौघ घुनतिमिरमहाधूमधूत्रानुकार
मीलितासु नलिनीष्वस्त च मित्रे गते । शोकेनेव दिगङ्ग- i जात लीलाश्मशान जगदखिलमहो कालकाधालिकस्च ll७१॥
नाभिरभित श्यामायमानैर्मुखैर्नि,श्वासानिलधूमवर्तय इवो- , गाढ प्रैौढाङ्गनामि सुरतरतमन.समदोत्सारिताक्ष सुग्धामि
द्रीणीस्तमोराजय ॥ ६१ ॥ निर्यद्वासरजीवपिण्डकरणि | स्रस्तनेत्रं रतिसमरभय चिन्तयन्तीभिरे॒वम् । पान्थ॒ानामुङ्ग-
बिभ्रत्कवोष्णै, करैर्माञ्जिष्ठ रविबिम्बमम्बरतलादस्ताचल | नाभि ससलिलनयनं शून्यचित्तामिरुचै कष्ट, दृष्टोऽस्तरौल
चुम्बति । कि च स्तोकतमःकलापकलनाश्यामायमान मना- | भ्रुशमभजद्य मण्डलश्चण्डरश्मे. ॥ ७२ ॥ व्योग्नस्तापिच्छ-
१ विश्वासोत्पादनम् २ कमलिन्या ३ वराट ४ दिवसरूपमर || १ सध्याया कृष्टा उपसहृनास्तेभ्योऽवशिष्टो य स्वक्रर[णा परि
विन्दम्५ प्रकाशेाभौवेन परस्पेर मैिलितो'६ अश्शिरस्ककलेवरमै | कर् ममूङ्ख्स्तश्दूपा स्पष्टा हेमनिमैितानामराणा पकिंर्यं*िमस्तत्5
७ काल एन कापालिको भिक्षु ८ गरुड ९ वियोगाकुलै २ दिशा चक्र मण्टलम्, रथाङ्ग च
पृष्ठम्:सुभाषितरत्नभाण्डागारम्.djvu/३१०
दिखावट
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति