पृष्ठम्:सुभाषितरत्नभाण्डागारम्.djvu/२९१

             

२७६
श्रेणीभिर्नियत्मुपनीतं सफलता गतिस्पर्धीवैर मृदुक्लरवै-
रम्थुजट्टठा । यदेतान्श्छ्टृण्वत्या प्रियविग्हवत्या' कृशतनो-
रग|ादस्या स्तम्भादहह गतिंसभावनमपि ॥ ३० ll अ-
गारेऽस्मिन्कान्ते गिरिशमनिशानाथशकलं भुजगानुतुङ्गा- |!
न्सकलमपि वातायनपथे । निकुञ्जेषु श्येनानविगृहशिरो !
गहुवलय लिखन्ल्या नीयन्ते शिव शिव त॒या हन्तं दिवसा.
॥| ३१ ॥ स्तनन्यस्तोशीरं प्रशिथिलमृणालैकवलय प्रियायाः
साबाध तदपि कमनीय वपुरिदम् | समस्ताप काम
मनसिजनिदाघग्रसरयोर्न तु ग्रीष्मखैव सुभगमपराद्धं युव-
तिषु ॥ ३२ ॥ कपोले पाण्डुत्व किमपि जलधारा नयन-
योस्तनौ कान्ठर्य दैन्य वचसि हृदि दावानलशिखाम् |
अवज्ञा प्राणेषु प्रकृतिषु विपर्यासमधुना किमन्यद्वैराग्य सकल
विषयेष्द्माकलयते ॥ ३३ |॥ निकाम क्षामाङ्गी सरसकदली-
गर्भसुभगा कलाशेषा मूर्तिः शशिन इव नेत्रेोत्सवकरी ।
अवस्थामापन्ना मदनदहनोद्दाहविधुरामियं न, कल्याणी
रमयति मन, कम्पयति च ॥ ३४ ॥ घनोऽय चेदञ्चदुपरि
विकिरश्चन्दनरसानुदागनैहारी सरिदुरसि हारीभवति वा ।
समन्तात्प्राणाली चिग्मुपवनाली मिलति वा तदप्यस्यास्ताप.
प्रियविरहजः केि विरमति ॥ ३५ ॥ इतो विद्युद्वल्लीविलसित-
मित, केतकग्जः स्फुरद्भन्ध प्रेोद्यज्जलदनिनदस्फूर्जितमित. ।
इतः केकिक्रीडाकलकलभर. पक्ष्मलदृशा कर्थे यास्यन्त्यते
विरहदिवसा. सभ्रमरसा ॥| ३६ |॥ न नीतमुपनासिकं परि-
मलव्ययाशङ्कया न हन्त विनिवेशित विरहवह्निकुण्डे हृदि !
दृशोर्बहिरिति श्रुतैौ न निहित प्रियप्रेधितं करे कमलमर्पित
मृगदृशा दृशा पीयते ॥ ३७ ॥ वीणामङ्के कथमपि सखी-
प्रार्थनाभिर्विधाय सैवैर रल्या सरसिजदृशा गातुमारब्धमेव ।
तत्रीबुद्धया किमपि विरहक्षीणदीनाङ्गवल्लीमेनामेव स्पृशति
बहुशो मूच्र्छना चित्रमेतत् ॥ ३८ ॥ अन्तस्तार तरलतरला
स्तोकमुत्पीडभाज' पक्ष्माग्रेषु ग्रथितपृषत कोर्णधारा. क्रमेण |
चित्तातङ्कं निजगरेिमत, सम्यगासूत्रयन्तो निर्यान्त्यस्याः
कुवलयदृशो बाष्पवारा प्रवाहाः ॥ ३९ ॥ मुक्त्वानङ्गः
कुसुमविशिखान्पञ्च कुण्ठीकृताग्रान्मन्ये मुग्धा प्रहरति हष्ठा-
त्पत्रिणा वारुणेन । वारा पूर. कथमपरथा स्फारनेत्रप्रणाली-
वत्र्क्रोद्वान्तस्त्रिवलिविपिने सारणीसाम्यमेति ॥ ४० |॥
खिन्नैौ गण्डौ स्फुरितमधर स्पन्दितं चूचुकाग्रं सन्नौ बाहू
मसृणमुकुले लोचने श्रूश्चलैव । अङ्गादङ्गादजनि पुलक-
श्रेणिरूरू सकम्पैौ केि च श्वासास्तरलितदुकूलाश्चलाश्चञ्च-
लाक्ष्याः ॥ ४१ ॥ पीनोतुङ्गस्तनकलशयोस्तारहार न धत्त
हस्तेनापि स्पृशति सहसा नैव कर्परवीटीम् । मञ्चं नापि
सुभाषितरत्नभाण्डागारम्
श्रयति शयितुं हंसतूलास्तराढ्य तादृत्तन्वी गुरुजनभया-
[ ६ प्रकरणम्
>-ट>ट~~~~>~~~~~~~~~ S K
द्रेोक्षुकामा खतापम् ॥ ४२ ॥ गण्डे पा"ड कलयति
पुनश्चान्दनान्पत्रभङ्गान्निद्रालाभे खयमरु॒ण॒द्दक्पृच्छति॒ि त्च
नेिदानम् । प्रत्यासन्ने म्धुर्लपिते गृह्यकेतं कोरशावे क्ण्ठे
धले कमलनयना चारु वैदृयैहारम् ॥ ४३ ॥ नीवीबन्धो-
च्छ्सनमधरस्यन्दन दोर्विषाद. स्वेदश्चक्षुर्मसृणमधुराकेक-
ख्रिग्धमुग्धम् । गात्रस्तम्भ, रूतनमुकुलयोरुत्प्रबन्धः प्रकन्पो
गण्डाभोगे पुलकपटल मूर्च्छना चेतना च ॥ ४४ ll सध्या
कोष नत उपगता हन्त रात्रि कृपार्णी..चन्द्रं चक्र विरहु-
विधुरा तारकापङ्किमुग्राम् । तूणीरान्तगो॒तश्शुरतति ध्रुञ्वल-
त्पुङ्खभागा सनद्धास्त्रं कलयति पुनर्मन्मर्थ राक्षसेन्द्रम्
॥ट्रै५ ॥ लीलावह्ठीभवनकुहरे पृत्ररन्श्त्राचकोरीचचुस्रस्त
शशिकरकर्ण वीक्ष्य मूच्छमुपैति । लीलारामात्पिकमुख-
रितात्का कथा सा बिभेति स्वालापेभ्यश्चकितनयना यत्कुहू-
कोमलेभ्य, ॥ ४६ ॥ व्यञ्जनमरुत. श्वासश्रेणीमिमामुप-
चिन्वते मलयजरसो धाराबाष्पं प्रपञ्चयितुं प्रभुः l कुसुम-
शयर्न कामास्राणा करोति सहायता द्विगुणगरिमा कामो-
न्माद कथं नु विरस्यति ॥ ४७ ॥ विषयविधुरा दृष्टिः
श्चासानिला ग्लपिताधरास्तनुरपि भृश म्लाना लट्रेनेव पल्लव-
मञ्जरी | अपि च लवलीपाकोद्भेदाभिरामवदावदः स्फुरति
कुचयोर्मूले गण्डे च कश्चन पाण्डिमा ॥ ४८ ॥ कथ-
मपि कृतप्रत्यावृत्तैौ प्रिये स्खलितोत्तरे विरहकृशया कृत्वा
व्याजें प्रकल्पितमश्रुतम् । असहनसखीश्रोत्रप्राप्तिप्रमाद-
ससभ्रमं प्रचलितदृशा शून्ये , गेहे समुच्छ्रुसितं पुनः
॥ ४९ ॥ तन्वङ्गया गुरुसनिवैौ नयनजं यद्वारि सस्त-
म्भितं तेनान्तर्गलितेन मन्मथशिखी सित्तो वियोगोद्भवः |!
मन्ये तस्य निरस्यमानकिरणखैषा मुखेनोद्गता श्वासायास-
समागतालिसरणिव्याजेन धूमावली ॥ ५० ॥ मुग्धा खम-
समागते प्रियतमे तत्पाणिसस्पशैन रोमाश्चाश्चितया शरीर-
लतया सभाव्य कोपात्किल | मा वा वछभ संस्पृशेति
सहसा शूत्य वदन्ती मुहु. सख्या नो हसिता सचिन्तमसकृ
त्सशोचिता प्रत्युत ॥ ५१ ॥ शीघ्रं भूमिगृहे गृहाण वसतिं
प्राणै. किमु क्रीडसि प्राप्ता पश्यसि कि न दैवहतिका ज्योत्स्रा
गवाक्षोदरे । इत्थं मन्मथतीव्रसज्वरजुषो गेहेषु वामश्रुवा-
मुद्भच्छन्ति कुरङ्गलाञ्छनभयाद्दीना सखीना गिरः ॥ ५२ ॥
शय्या पुष्पमयी परागमयतामङ्गार्पणादश्रुते ताम्यन्त्यन्तिक-
तालवृन्तनलिनीपत्राणेि दाहोष्मणा | न्यस्तं च स्तन-
मण्डले मलयजं शीर्णीँन्तर दृश्यते काथादाशु भवन्ति फेनि-
लमुखा भूषासृणालञङ्कुराः ॥ ५३ ॥ अादातुं सकृर्दीक्षिते-
sपि कुसुमे हस्ताग्रमालोहितं लाक्षारञ्जनवार्तयापि सहसा
रतं तलं पादयो. । अङ्गानामनुलेपनस्मरणमप्यत्यन्तखेदा-