२६७
दृश्वा सद्यो विपुलहृदयानन्दमूढेन धात्रा सारङ्गाक्ष्या क्रिमु
रचयितु विस्मृतो मध्यदेशः ॥ ३२२ ॥ अाक्रलन्ते शैशवेऽ-
स्मिन्नभिनववयसा शासनान्मीनकेतोर्बलाया नेत्रयुग्मं श्रुति–
युगमविशडूयुगेनापि सार्धम् । वक्षेोजद्वन्द्वमुचैवैहिरिह
निरगाच्छ्रेोणिबिम्बेन् साकं मध्य, सगृह्य बद्धस्त्रिवलिभिर-
भित, काश्यैमङ्गीकरोति ॥ ननै ll
मन्ये समाप्तलावण्ये सारसर्गे मृगीदृशः । अपूरयित्वेव
गतो नाभिरन्भ्रं चतुर्मुख. ॥ ३२४ ॥ कुचकुम्मैौ
समालम्व्य तरन्ती कान्तिनिम्नगाम् । भ्रमादितस्ततो दृष्टुा
दृष्टिनीमै निमज्जति ॥३२५॥ स्तनैौ तुङ्गौ समारूढे चापन्य-
स्तभरे स्मरे । कोदण्डाटनिमुद्रेव जाता नाभी नतभ्रुव,॥३२६॥
उरोजवच्चक्रमनोज्ञरूपा केशावलीव भ्रमराजिता वा । सगीत-
वत्सत्पुटमेद्हृद्या विद्येव नगूर्भीसरसीं मृगाक्ष्या, ॥ ३२७॥
व्त्ठञ्ञ्ज
यम्
एकमेव बैलेि बध्वा जगाम हरिरुन्नतिम् । तन्व्यास्त्रिवलि-
बन्धेऽपि सैव मध्यस्य नम्रता ॥ ३२८ ॥ स्तनभागय
मध्येन त्रिवलिव्याजत कृता । तस्या. शङ्कितभङ्गेन
श्रूभङ्गानामिवावलि. ॥ ३२९ ॥ तदीयत्रिवलीमार्गसोपानारो-
हणश्रम. l अनङ्गत्वादनङ्गस्य जातो रत्येकगोचरः ॥३३०॥
परिहृत्य दुरारोह तस्याः स्तनतट कृता । कंदर्परथसचार-
मार्गौलीव वलित्रयी ॥ ३३ १ ॥ दरिद्रमुदर दृष्टुा चके
लावण्यपूर्णयो, । पन्थानं स्तनयोस्तस्यास्त्रिवलीविषमं विधि.
॥ ३३२ ॥ राजति त्रिवली तस्या. स्तनभारोन्नतिक्रमात् |
उपर्युपस् िजातेव हारमुद्रापरम्परा ॥ ३३३ ॥ मध्यत्रिवली-
त्रिपथे पीवरकुचचत्वरे च चपलदृशाम् । छलयति मद्न-
पिशाचः पुरुषं हि मनागपि स्खलितम् ॥ञ्३३४॥ मध्येन सा
वेदिविलग्नमध्या वलित्रयं चारु बभार बाला । अारोहणार्थे
नवयौवनेन कामस्य सोपानमिव प्रयुक्तम् ॥३३५॥ अनन्य-
साधारणकान्तिकान्ततनोरमुष्याः किमु मध्यदेशः | जग-
अर्येीजन्मभृता निषण्णा चित्तावलीयं त्रिवलीमिषण |॥३३६॥
मध्यात्समानीय सुसारभागं वक्षोजमुत्पादयिता विवाता l
अतिप्रयत्लाञ्त्रिवलीमिषेण सोपावनत्र्मत्रितर्ये चकार ॥३३७॥
मत्वा चापं शशिमुखि निजे मुष्टिना पुष्पधन्वा तन्वीमेना तव
तनुलता मध्यदेशे बभार | यस्मादत्र त्रिभुवनवशीकारमुद्रा-
नुकारास्तिस्रो भान्ति त्रिवलिकपटादङ्गुलीसधिरेखाः ॥३३८I
रोमावली
नाभिरन्ध्र प्रविष्टास्या श्यामला रोमवल्लरी । त्रस्ता
तिमिरलेखेव मेग्वलामणिकान्तित, |॥ ३३९ ॥ भाति
रोमावली तस्या. पयोधरभरोन्नतैौ । जाता॒ रत्बशलाकेव॒
- वळेिनामान ~यम, पक्षे,-वन्लिम् '
श्रोर्णिवैदूयैभूमितः ॥ ३४० ॥ नाभिसङ्गेन गौग्रङ्गयाः शोभते
रोममञ्जरी । कंदर्पहेमकटकाल्लाक्षाधारेव निर्गता ॥| ३४१ ॥
नार्भवलयसबद्धा रोमाली भाति सुभ्रुवः । सहिता निगडे-
नेव शृङ्कला स्मरदन्तिन, ॥ ३४२ ॥ रोमावली विलासिन्याः
प्रविष्टा नाभिमण्डलम् । कियद्भाम्भीयैमत्रेति तात्पर्यैमिव
बिभ्रति ॥ ३४३ ॥ लिखन्ल्या कामसाम्राज्यशासनं यौवन-
श्रियः | गलितेव मषीधारा रोमाली नाभिगोलकात् ॥३४४॥
जाने रात्रिषु तन्मध्ये ददाति शनकै' पदम् । गम्भीरनाभि-
कुहग्प्रवेशाशङ्कया स्मरः ॥ ३४५ ॥ कुचदुगैराजधान्यो-
र्मध्येमार्गे मृगीदृशो मदनः | किमकृत नाभीवापीमपि रोमाली-
तमालवनरेखाम् ॥ ३४६ ॥ बयसी शिशुतातदुत्तरे मुदृशि
स्वाभिविधि विधित्मुनी । विधिनापि न रोमरेखया कृतसीम्नि
प्रविभज्य रज्यत ॥ ३४७ ll तस्या. प्रविष्टा नतनाभिरन्ध्रेत्रै
रराज तन्वी नवरोमराजि. | नीवीमतिक्रम्य सितेतरस्य
तन्मेसलामध्यमणेरिवार्चिः ॥ ३४८ ॥ गौरीव पत्या सुभगा
कदाचित्कर्त्रॉयमप्यधैतनूसमस्याम् । इतीव मध्ये निदधे
विधाता गेोमावलीमेचकसूत्रमस्या. ॥ ३४९ ॥ रोमावली-
रज॒मुरोजकुम्मै गम्भीरमासाद्य च नाभिकूपम् । मद्दृष्टि-
तृष्णा विरमेद्यदि स्यानैषा बतैषा सिचयेन गुप्तिः
॥ ३५० ॥ उन्मूलितालानविलाभनाभिश्छिन्नस्वलन्छृङ्खल-
रोमद्ामा | मत्तस्य सेय मदनद्विपस्य प्रस्वापवप्रोच्च-
कुच्चाख्तु वास्तु ॥ ३५१ ॥ रोमावलिञ्भ्रूकुसुमै. खमैौर्वी-
चापेषुभिर्मध्यललाटमूर्ध्नि । व्यस्तैरपि स्थास्रुभिरेतदीयैजैत्रः
स चिर्त्रे रतिजानिवीर. ॥ ३५२ ॥ गभीरनाभीहृदसनिधाने
रराज तन्वी नवरोमराजि. । मुखेन्दुभीतस्तनचक्रवाक-
द्वन्द्वोज्झिता शैवलमञ्जरीव ॥ ३५३ ॥ खर्णावदातद्युति-
कायकाण्डे सपूर्णपीयूषमयूखमुख्य । एणीदृश पृष्ठविलम्बि-
वेणीविम्बः •पुरो राजति रोमराजी ॥ ३५४ ॥ पयोधर-
स्तावद्र्ये समुन्नतो रसस्य वृष्टि सविवे भविष्यतेि | अतः
समुद्गच्छति नाभिरन्ध्रतो विसारि रोर्मीलिपिपीलिकावलिः
॥ ३५५ ॥ गभीरनाभीहृद्पार्श्ववर्तिनी विराजते लेोम-
तत्र्ती मृगीदृश. | मुखारविन्दस्य रसाभिलाषिणी द्विरेफ-
पङ्किश्रलितेव नीरवा ॥ ३५६ ॥ समुदितकुचकुन्भमङ्ग-
नाया हृदयमनङ्गमतङ्गजोऽधिशेते | तदखिलपदबन्धनाय
रोमावलिरिह शूङ्खलिका विलोक्यते यत् ॥ ३५७ ॥ दत्तं
मया एदमिदं नवयैौवनाय त्वं सत्वर कचन शैशव साध-
येति । कामस्य हस्तलिखिताक्षरमालिकेव रोमावली विजयते
जल्ठजेक्षणाया ॥ ३५८ ॥ नाभीबिलान्तरविनिर्गतपन्नगीयं
सप्रस्थिता नयनखञ्जनभक्षणाय l नासामुदीक्ष्य गारुडभ्रम-
" श्९ तेमावलिरेव पिपीलिकापङ्गि "