पृष्ठम्:सुभाषितरत्नभाण्डागारम्.djvu/२८१

             

२ ६६
मग्नयौवनगजस्यावैमि कुम्भद्वयम् ॥ २९५ ॥ उद्भेद
प्रतिपद्य पकबदरीभाव समेत्य क्रमात्पुंनागाकृतिमाप्य
पूगपदवीमारुह्य विल्वश्रियम् । लब्ध्वा तालफलोपमT
च ललितामासाद्य भूयोऽधुना चञ्चत्काञ्चनकुम्भजृम्भणमि-
भावस्या स्तनौ विभ्रत ॥ २९६ ॥ रँत्याप्तप्रियलाञ्छने
कैठिनतावासे र॑सालिङ्गिते प्रैह्यद्वैकरसे कुंम॒ादुपचिते र्भूभ्रु-
द्रुरुत्वापहे । कोकंस्पर्धिनि भोर्गभाजि जैनितानङ्गे खैली-
नोन्मुखे भाति श्रीर॑र्मणावतारदशकं बाले भवत्या, स्तने
॥ २९७ ॥ मभ्योऽय बलिसद्म दृष्टिरधिक पृथ्वी सुपर्वा-
लयो बाहुस्तत्कमलेक्षणा त्रिजगतीमेकैव सरक्षति | इत्येव
स्तनयोर्मिषेण कनकक्षोणीभृता सधृतौ यस्यामात्मकिशोरकौं
पविभयव्यग्रेण जम्भद्विष | २ ९८ |॥
कञ्भ्रुकी
उपरि पीनपयोधग्पातिता पटकुटीव मनोभवभूपतेः ।
विजयिनस्रिपुरारिजिगीषया तव " विराजति भामिनि
कचुकी ॥ २९९ ॥
घटीयश्त्रायते॒ हारो नार्षि मृगीदृश, । ससेक्तुमिव
लावण्यपयमा यौवनद्रुमम् ॥ ३०० ॥ हार कुरङ्गशावाक्ष्या
राजति स्थूलमैत्तिक । नाभिलावण्यपानीयघटीयन्त्रगुणोपमः
ll ३०१ ॥ र्मांतङ्गकुम्भससर्गजातपातकशङ्कया | स्रातीव
मुत्ताहागेऽस्या. स्फुरत्कान्तिजले गले ॥ ३ ०२ ॥
प्राणेश्वरपरिष्वङ्गविभ्रमप्रतिपत्तिभि । मुक्ताहारेण लसता
हसतीव स्तनद्वयम् ॥ ३०३ ॥ हारोऽयं हरिणाक्षीणा
लुठति स्तनमण्डले | मुक्तानामायवग्थेर्यं के वयं
खमरकिंकगा ॥ ३०४ ॥ मणिहारलता विभाति तन्व्या
स्तनसिहासनसीग्नि तस्थिवासम् । अभिपेक्तुमनङ्गदेवगाज
गलुशङ्काद्गलितेव दुग्धधारा ॥ ३०५ ॥ ग्रीवाद्रुतैवाव-
टुशोभितापि ग्रमाविता माणवकेन सेयम् । अालिङ्गयता-
१ रनविाप्त प्रियस्र्य लाञ्छन चिह्न नरपंक्षनाङ्गराग|ादिक येन तथा
भूते , पक्षे, -रल्या अाप्त प्रिय फामस्तस्य लान्छन मन्स्यस्तदूपे
2 कंठेिनतय॒िा अावासे स्थानभूते, पक्षे,-कठिनताया अावासे कूर्मे
3 रसेनालिङ्गिते , पक्षे,-रसया' पृथिव्या स्वोद्धरणकाले अालिङ्गेिते
वराहे , ४ प्रकृष्टाह्राद एण्करसे तत्यरे, पक्षे,-प्रह्लादे एको रस
श्रीतिर्यस्य तस्मिञ्छृासहे ५ क्रमाद्वदरामलकादिपरिमाणलार्भेनोपच्चेिते
प्रदृद्धे, पक्षे,-क्रम पादविंक्षपस्तदनुसारेणोपच्विने प्रवृद्धे वामने
श्६ भूभृता पवताना गुरुत्वमपत्र्' न्ति नाश्ठायति तादृशे तन्नोऽपि
महत्त्वात् , पक्षे,-भूभृता राशा गाग्rवनाशके भार्गवे ७ चक्रवाकस्पर्धा-
शीले तत्सदृशत्वात् , पक्ष,--सीतावियोगातुरतया चक्रवाकशापद रामं
< भोग सुग् शाराार तद्भाजि , पक्षे,-भोग फणा तद्भाजि शेपावतारं
वलभद्र ५ जनितमदनं , पक्षे,-जनितमनङ्गमङ्गस्य शरीरस्य विरुद्ध
मुौनभोगल्यागसमाधिप्रभृति ये॒न तस्सिन्बुद्धे · १० खेष्विन्द्रियेषु
लीना अग्सत्ता उन्मुखा यस्मैिस्तादृशे, पक्षे,-खलीनमश्वस्य वल्ग
तदुन्मुखे कञ्ऽिक्रनीति ११ विष्णो १२ अन्त्यज , पक्षे,-गज
सुभाषितरत्नभाण्डागारम्
[ ६ प्रकरणम्
मप्यवलम्बमाना सुरूपताभागखिलोध्र्वकाया ॥ ३०६ ॥
स्तनातटे चन्दनपङ्किलेऽस्या जातस्य यावद्युवमानसानाम् l
हारावलीरत्लमयूखधाराकाराः स्फुरन्ति स्खलनस्य रेखाः
॥ ३०७ ॥ निबिडानुषत्तकुचकोकदम्पती मुखतारकापरि-
वृढेनृ शासितुम्। अवतारितेव निजतार॒क॒ावृली हुरिणीदूशः
स्फुरति हारवल्लरी ॥ ३०८ ॥ एकावलीकलितमैौत्तिककैत-
वेन तन्व्याः समुन्नतपयोधरयुग्मसेवाम् । चक्रुर्मनासि यमिना-
मतिनिर्मलानि कंदर्पमुत्तशरपातकृतान्तराणि ॥ ३०९ ॥
सारङ्गाक्ष्याः कुचकलशयोरन्तराकाशदेशः प्रासच्छेदः कचि-
दपि चलन्प्रस्खलन्नि.पपात । नाभीकूपः समजनि नतस्तस्य
देहच्युतासौ नक्षत्राणा ततिरिव समालम्बते हारशोभाम्
॥|३१० ॥ मुक्तावली स्मरविदाहविपाण्डुमूले नद्धा चकास्ति
सितकम्बुनि कण्ठकाण्डे | निश्चिन्वती मृगदृशो वदर्न
मृगाङ्कं नक्षत्रपङ्किरिव संपतिता नभस्त, ॥ ३११ ॥
मध्यदेशाः
युत्तं मध्ये कृशा तन्वी कार्मुकीकरणाय यत् | अत्रैव
कुसुमास्रेण पीडयते श्लिष्टमुष्टिना ॥ ३१२ ॥ स्तनौ
भारार्पणव्यग्रौ काञ्ची कलकलोन्मुखी । कस्या दिशि
न मध्यस्य तस्याः काश्र्य सहेतुकम् ॥ ३१३ ॥ मध्यं तव
स॒गेजाक्षि पयोधरभरार्दितम् । अस्ति नास्तीति सदेह, कस्य
चिते न भाषते ॥ ३१४ ॥ ख्मरमानसिकसमस्याः स्यात्स्त-
निमा निरवधिर्मध्य. । श्रीरेव पूरयति या न गिरा देवी न
चापि गुरुरस्या, ॥ ३१५ ॥ अस्मिन्प्रकृतिमनोज्ञे लग्रा
ग्रायेण मान्मथी दृष्टि. । सुन्दरि यतो भवत्या. प्रतिक्षणं
क्षीयते मध्य ॥ ३१६ ॥ वयःप्रकर्षोंर्दुपचीयमानस्तनद्वय-
स्योद्वहनश्रमेण । अत्यन्तकाश्र्य वनजायताक्ष्या मध्यो
जगामेति ममैष तर्क. ॥ ३१७ ॥ बद्धा हियोमा त्रिवली
गुणेन गृह्णाति गेमावलिनेत्रवल्लीम् । इतीव चिन्ताकुलभङ्गु-
रोऽयं मध्यो सृगाक्ष्याः कृश॒तामुपैति ॥ ३१८ ॥ काञ्चीगुणै-
र्विरचिता जघनेषु लक्ष्मीर्लब्धा स्थितिः स्तनतटेषु च रत्ज:
हरैि. । नो भूषिता वयमितीव नितम्विनीना काश्यं निरर्ग-
लमधार्यत मध्यभागै ॥ ३१९ ॥ स्फुटमैसदवलग्नं तन्वि
निश्चिन्वते ते तद्नुपलभमानास्तर्कयन्तोऽपि लोकाः ।
कुचगिरिवरयुग्में यद्विनाधारमास्ते तदिह मकरकेतोरिन्द्र-
जाल प्रतीमः ॥ ३२० ॥ तुङ्गाभेोगे स्तनगिरियुगे प्रेौढविम्बे
नि॒ितम्बे सीमादेशं हुरति नृपतौ यैौवने जृम्भमाणे । मध्यो
भीरु. कचिदपि ययैौ पद्मपत्रेक्षणाया, शून्र्ये मध्यस्थलमिति
तत् क्र॑िवद्न्ती वदन्ति ॥ ३२१ ॥ देह हेमद्युति परिहृता-
म्मोजवृष्टि च दृष्टि राशीभूतभ्रमरपटलीचारुवेर्षे च केशम् |
` १ पध्यमाणा • म्rcorr." " " "
२ मध्यम्