नद्यन्योत्तयः, तडागान्योक्तयः २१९
कल्ङ्ग्रेलैर्जनय लोकविभ्रान्तिम् । वीतपयोधरलक्ष्मी. कस्य न | केष॒ामहह परिहर्तीसि खळु ताम् ॥ ७ ॥ क्रौञ्च. क्रीडतु
चरणैर्विलङ्घयासि, ॥ ४ ॥ मलयख गिरेरपत्यमादौ तदनु | कृ॑दैता च कुरर कङ्क परिष्वज्यत। मैद्रुर्मीद्यतु सारसश्च
भ्रातृमती पटीरवृक्षै. । किमु चित्रमपानिवे. कलत्र तटिनी { रमतु प्रोड़ीयता टिट्टिभ । भेका सन्तु बका वसन्तु , चरतु
कांचन मैीत्तिकानि सुते ॥ ५ ॥ नाबर्तो न च , तरला- | स्वच्छन्दमाटिस्तटे हंस पद्मसर कुत. कतिपयैहमैर्विना
स्तरगमाला नेदानी जलरयजा रवा. कगला• । सैव त्व ! श्रीस्तव ॥ ८ ॥ एतस्मिन्मरुमण्डले परिचलत्कल्लोलकोलाहल-
तटिनि तटद्रुमान्विपाट्य प्रैौढानामपयशसामिवासि पात्रम् | क्रीडत्कङ्कमपङ्कमङ्कविलसन्नि शङ्कमत्स्थत्रजम् ! केनेद विक-
॥ ६ ॥ छाया प्रकुर्वन्ति नमन्ति पुंपैि. फलानि यच्छन्ति | सत्कुशेशयकुटीकोणकणत्पट्पदं खैणग्रीणितपान्थमुज्ज्वलजलं
त॒टद्रुमा ये । उन्मूल्य तानेव नदी प्रयाति तैरगिणा क | चक्रे विशालं मर ॥ ९ ॥ स्नोकाम्भ:परिवर्तिताङ्गशफरी-
प्रैतिपन्नमस्ति ॥ ७ ॥ न वारयामो भवती विशन्ती वर्ष-| ग्रासार्थिन. सर्वतो लप्स्यन्ते वकटिट्टिभग्रभृतय. खल्पेषु
नदि स्रोतसि जह्नुजाया, । न युक्तमेतत्तु पुरो यदखा- || साधु स्थितिम् । सद्य शोषमुपागतेऽद्य सरमि श्रीमद्मपद्मा-
स्तरगभङ्गान्प्रकटीकरोषि |॥ ८ ॥
गङ्गा
यद्यपि दिशि दिशि सरित, परित परिपूरिताम्भस.
सन्ति । तदपि पुंरदरतरुणीसगतिसुखदायिनी गङ्गा ॥ ९ ॥
सु क्रिमू सुहेतू सुधा॒शु खरहरम्लय्नुलज्वाळुा । शिर्शिरै
शीकरनिवहैः सिञ्चति सुरनिम्नगा नो चेत् ॥ १० ॥
शोण•
अाजन्मस्थितयो महीरुह इमे कूले समुन्मूलिता.
कल्लोला. क्षणभङ्गुरा पुनरमी नीता. परामुन्नतिम् ।
अन्तर्ग्रहपरिग्रहो बहिरपि भ्राम्यन्ति गन्धद्विपा भ्रात शोण
न सोऽस्ति यो न हुसति त्वत्सपदा विप्ठवान् |॥ १ १ ॥
तडागान्योक्तयः
आगच्छतामपूर्णीना पूर्णनामपि गच्छताम् { यदध्वनि
न सघट्टा घटाना कि सरोवरम् ॥ १ ॥ अयमवसरः
सरस्ते सलिलैरुपकर्तुमर्थिनामनिशम् । इदमतिसुलर्भे चाम्भो
भवति पुरा जलधराभ्युदये ॥ २ ॥ कस्य तृषं न क्षपयति
पिबति न कस्तव पयः प्रविश्ठयान्त' । यदि सन्मार्गमरोवर
नक्रो न क्रोडमधिवसति ॥ ३ ॥ तानि तानि कमलानि
- तज्जलं तानि षट्रपदकुलानि ते खगाः । सर्वमेकपद एव
विच्युतं पङ्कशेषमचिरादभूत्सर' ॥ ४ ॥ विहगैर्गतं मधुकरै-
श्चलित प्रकरै प्रयातगपि पेद्मदृशाम् । विभवे गते सकल-
मेव॒ गत ध्रुवमेकमञ्चति यश. सरसः ॥ ५ ॥ अापेदिरे-
ऽम्बैरपथं परिंतः पतङ्गा भृङ्गा रसालमुकुलानि समाश्रयन्ति ।
सकोचमईचैति सरस्त्वथि दीनर्दीनो मीनो नु हन्त कतमा
गतिमभ्युपैतु ॥ ६ ॥ इयल्या सपत्तावति च सलिलाना
त्वमधुना न तृष्णामार्ताना हरसि यदि र्केीसार सहसा ।
निर्द६ीघे चैण्डाशैौ किरति परितोऽङ्गारनिकर कृशीभूतः
१ पुष्पै सह फलानि ददतील्यथै २ तरगवचपलत्वभावानाम्
३ अङ्गीकृतम् ४ इन्द्रस्त्रीणा रम्भोर्वश्यादीना समागमसुखदात्री
५ अाकाशमार्गम् ६ प्रामुवति सति ७ हे सर < ग्रीष्मे ९ स्स्र्वे
| करे तस्मिन्पङ्कजिनीविलासरुचयो हसा क यास्खन्त्यमी
| ॥ १० ॥ माद्यद्दिग्गजदानलिप्तकरटप्रक्षालनक्षोभिता व्योम्न.
| सीन्नि विचेरुग्ग्रतिहता यस्योर्मयो निर्मला । कष्ट भाग्य-
|| विपर्ययेण सरस कल्पान्तरस्थायिनस्तस्या"येकबकप्रचारकलुष
ां कालेन जात जुलम् ॥ १ १ ॥ रे पद्माकग्r यावदस्ति भवतो
मध्ये पय पूरिर्त तावच्चक्रचकोरकङ्ककुग्रश्रेणी समुल्लासय ।
पश्चात्व समटद्वकोटचटुलत्रोटीपुटव्याहतित्रुट्यत्कर्कटकर्यर-
व्यतिकरैर्निन्दास्पद यास्यसि ॥| १२ ॥ याते मय्यचिरा-
न्निदाघमिहिरँज्वालाशतै शुष्कता गैन्ता कं प्रति पान्थ-
सततिरसौ सतापमालाकुला । एव यस्य निरन्तरौधिपटलै-
र्नित्यं वपु क्षीयते धन्यं जीवनमस्य मैागैसरसो धिग्वारि-
घीना जनु• ॥ १३ |॥ सोपानानि तिरोहितानि पदवी छन्ना
तृणैर्नृतनै, काळुष्य पयसा विलोक्य शनकैरुड़ीय हसा
| गता. । माधुर्य न मधुत्रतोदितगिरा पद्मानि मग्नानि के
| भेकानामिह गर्जितं परमहो वृद्धैव नष्टं सरः ॥ १४ ॥
| अापूर्येत पुनः स्फुरच्छफरिकासारोर्मिभिर्वारिभिर्भूयोऽपि प्रवि-
जृम्भमाणनलिनं पश्येम तोयाशयम् । इल्याशाशततन्तु-
| वद्धहृदयो नत्तंदिवं दीनधी शुष्यल्यातपशॊोषितस्य सरसस्तीरे
| जरत्सारस, ॥ १५ ॥ उद्दानाम्बुदवधैमानशिखिनीकेका-
| ति॒रेकाकुले स॒प्राष्यं सलिल स्थलेष्वपि सदा निस्तर्षवर्षगमे ।
| भीष्मग्रीष्मभटे परस्परभयादालोच्यमानं मुहुर्दीँनं मीनकुलं न
पालयसि चेत्कासार का सारता ॥ १६॥ सौवर्ण. कमलाकर.
शशिशिलासोपानबन्धक्रमो वारि क्षीरसहोदर तटतरुश्रेणी-
सुखाः क्षोणयः । सर्व ते रुचिर सरोवर पर निन्द्य, कुतोऽयं
विधि. कूटग्राहभयात्प्रयान्ति विमुखा, पान्था निदाधेऽप्यमी
॥ १७ ॥ उड़ीतं विहगैर्मृतं जलचरै. क्ष्मान्तर्गतं कच्छपैः
पाठीनै, पृथुपङ्कपीठळुठनाद्यस्मिन्मुहुर्मूर्चिछतम् । तस्मिन्नेव
१ खेलतु २ जलफाक ३ सूर्य
व्यथापरपराभि ६ मार्गे यत्सरोवर तस्य
४ गमिप्यति ५ मनी-