१७ ८ सुभाषितरत्नभाण्डागारम् [ ३ प्रकरणम्
शमै॒र्बान्धवान् । अ॒त्युग्र सुतुतिभिर्गुरुं प्रणूति॒भिर्मूखं.कथा-
परिचितजनद्वेषी लोको नवं नवमीहते ॥ ९९८ ॥ दद्या-| भिर्बुधं विद्याभी, रसिकं रसैनू. सकट॑छं शीलैन कुयंोद्वशम्
त्साधुयैदि निजपदे दुर्जनाय प्रवेशं तन्नाशाय प्रभवति ततो | ॥ १००९ ॥ दैौर्मन्त्र्यान्नृपतिर्विनश्यति .यतिः , सङ्गात्सुतौ
वाञ्छमान, खयं सः ! तस्माद्देयो विपुलमतिभिनीवका- || लालनाद्विप्रोऽनध्ययनात्कुल कुतनयाच्छीलं खट्रेोपासनात् !
शोऽधमाना जारोऽपि स्याद्दृहपतिरिति श्रूयते वाक्यतोऽत्र | स्त्री मद्यादनवेक्षणादपि कृषि स्रेह. प्रवासाश्रयान्मेत्री चुघ्ाप्रणू-
॥ ९९९ ॥ मैौने मैनी गुणिनेि गुणवान्पडिते पडितेोऽसौ | यात्सग्रद्धिरनयृास्य्ष्गात्प्रमादाद्धनम् ll ॐ°१°_ll पुं-
दीने र्द्वीनः सुखिनेि सुखचौभौगैिर्नि प्राप्मोग । खै खेाँ | न्प्राप्य न गर्वितो भुवि नर ) कखापदोऽस्त गूता*ि लीभि*
युवतिषु युवा वाग्मिषु ग्रैौढवाग्मी धन्य. केोऽपि त्रिमुवन-| कस्य न खण्डितं वत मनः को ना॒म राज्ञा प्रियः ! कः
जयी योऽवधूतेऽवधूतः ॥ १००० ॥ विद्यातीर्थे जगति | कलख न गोचरो धनकृते कोऽर्थीं गतो गौरव को वीं
विबुधा. साधवैः सल्येतीर्थे गङ्गातीर्थे "मलिनमनसे योगिनो | दुर्जनवागुरानिपतितः क्षेमेण यातो गृहम्, ll, १°११ ll
ध्यानतीर्थे | धारा॒तीर्थेधर॒णिपत्यो॒ दा॒न॒तीर्थे धनाढधा लजा-|वैधं पानरर्त नटं कुपठिन स्वाध्यायहीन द्विजं योर्वे कापु-
तीर्थे कुलयुवतयःपातकं क्षालयन्ति ॥ १००१ ॥ साध्वीस्रीणा | रुर्षे हय गतरयं मूर्ख परित्राजकम् । राजानं च कुमत्रिमिः
दयितविरहे मानिना मानभङ्गे सल्लेोकानामपि जनरवे निग्रहे | परिवृतं देशं च सोपद्रवं भार्या यैौवनगर्विता पररता मुश्च-
पण्डितानाम् । अन्योद्रेके कुटिलमनसा निर्गुणाना विदेशे | न्ति ते पण्डिता' ॥ १०१२ ॥ वृक्षं क्षीणफल त्यजन्ति
भृत्याभावे भवति मरण कि तु सभावितानाम् ॥ १००२ ॥ | विहगा' शुष्कं सर सारसा निरृव्यं पुरुषं त्यजन्ति गणिका
शीतेऽतीते वसनमशन वासरान्ते निशान्ते क्रीडारम्र्भ कुव- | भ्रष्टं न्टप मत्रिणः । पुष्प॒ पर्युषित त्यजन्ति मधुपा दग्र्ध
लयदृशा यौवनान्ते विवाहम् । सेतोर्बन्धं पयसि चलेिते | वनान्तं सृगा सर्वः कंीर्यव॒शाज्जनोऽभिरमते तत्कस्य को
बार्धके तीर्थयात्रा वित्तऽतीते ' वितरणमति ' कर्तुमिच्छन्ति | वल्लभ. ॥ १०१३ ॥ सन्तश्चेदस्रतेन किं यदि खळुस्तत्का-
मूटुाः ॥ १००३ ॥ श्रेयो नूनं व्रजति स पुमाञ्शिक्षया | लकूटेन क्रेि दातारो यदि कल्पशाखिमिरलं यद्युर्थिन, केि
वधिंतो य खच्छन्दं यश्चरति स पराभूतिमाग्नोति काले । | दृण I कि कर्पूरशलाकया यदि दृशः पन्थानमेति ग्रिया
पूज्यो वेणुर्भवति च नति ग्रापितो भूपतीनामन्य नृत्तोचित- || ससारsपि सर्तीन्द्रजालुमपर यद्यस्ति तेनापि किम् ॥१०१४॥
मिति करे नर्तकाः कल्पयन्ति ॥ १००४ ॥ बाले बाला | लोभश्चेदगुणेन कि पिई़नता यद्यस्ति कि पातकै. सत्यं चेत्त
विदुषि विबुधा गायने गायनेशाः शूरे शूरा निगमविदि | पसा च किं शुचि मनो यद्यस्ति तीर्थेन किम् । सौजन्यं
चाग्नायलीलागृहाणि । सिद्धे सिद्धा मुनिषु मुनय सत्सु | यदि कि गुणै. खमहिमा यद्यस्ति कि मण्डनै. सद्विद्या
सन्तो महान्तः ग्रौढे औढाः किमिति वचसा तादृशा यादृ- | यदि कि धनैरपयशो यद्यस्ति कि मृत्युना ॥ १०१५ ॥
शेषु ॥ १००५ ॥ चान्द्री लेखा दशति दशनैर्दारुण, सैहि- | छेदश्चन्दनचूतचम्पकवने रक्षापि शाखोटके हिसा हंस-
केयो नव्या वल्ली दवदहनकश्चान्दनी दन्दहीति । अष्यु- | मयूरकोकिलकुले काकेषु नित्यादरः । मातङ्गेन खरक्रयः
न्मत्त' कुवलयमयी मालिकामाळुनीते मूलादुन्मूलयति | समतुला कर्पूरकार्पासयोरषा यत्र विचारणा गुणिगणे देशाय
नलिनी दुष्टहस्ती करेण ॥ १००६ ॥ यावत्स्वस्थमिदं शरीर- | तस्मै नमः ॥ १०१६ ॥ या राका शशिशोभना गतघना सा
मरु॑ज यावज्जरा दूरतो यावञ्बन्द्रियशक्तिरप्रतिहता याव- | यामिनी यामिनी या सौन्दर्यगुणान्विता पतिरता सा कामिनो
त्क्षयो नायुष, । अात्मश्रेयसि तावदेव विदुषा कार्यः प्रयत्नो | कामिनी l या गोविन्दरसप्रमेोदमधुरा सा माधुरी माधुरी
महान्सदीप्से भवने तु कूपंखनन प्रैत्युद्यमः कीदृशः ॥१००७॥ | या लोकद्वयसाधनी तनुभृता सा चातुरी चातुरी ॥ १०१७॥
निर्वृर्त्तेाध्वरकृत्य ऋत्विजमहो तीर्णैपगो नाविकं युद्धान्ते | केि तीर्थ हरिपादपद्मभजनं कि रत्नमच्छा मतिः कि शास्त्रं
सुभटं च सिद्धविजयो वोढारमासस्थलः । वृद्ध वारवधूजनं श्रवणेन् युख गलत् िद्वैतान्धूकारोदयः | कि मित्रं सततो-
च किर्तवो निर्वृष्टतद्यौवनो ध्वरूंातङ्कचयश्चिकित्सकमपि | पकॄररसिकं तत्वावोधः, सखे कः शङ्गुर्वैद .सैबैदद्रूानङ्कुशलो
द्वेष्टि प्रदेयार्थिनम् ॥ १००८ ॥ मित्र खेच्छतया रिपु | ट्रैंस"सै*:l $°*< ll क्षुन्तिश्चैद्रुचनेन॒ कि किम-
नयैबलैछैव्धं धनैरीश्वरं कार्येण द्विजगादरेण युवति प्रेम्णौ | रैिभ्िं होघेोलस्ति चेद्देहिन्नृ *श्चेिदनछ्रेन र् ियदि ईङ्खं
१ रुजारहितम् २ उद्योग ३ सपादितयशकृल्य ४ उत्तीर्णा द्दिव्योषर्धे. केि फलम् । कि सपैयेद्.िदुजैनाः किमु धनैर्वि-
नद ज्ञे"`५ ज्ञेो ३ "स्त' | द्यानवद्या यदि व्रीडा चेत्किमु भूषणेः सुकविता यद्यस्ति
८ वेद्यम् ९ नीतिशक्तिभिः. १ स्वार्थपरत्वात् २ दुष्टता ३ सहनशीलता•
वन तत । तदपि सुचिर स्थित्वा तेभ्यः प्रयाति सरोरुहं
पृष्ठम्:सुभाषितरत्नभाण्डागारम्.djvu/१९३
दिखावट
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति