सामग्री पर जाएँ

पृष्ठम्:सुभाषितरत्नभाण्डागारम्.djvu/१५२

विकिस्रोतः तः
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति

             

कीर्तिवर्णनम्
कैरवीयति कुलं नीलोत्पलाना वैने । कृर्पूरीयति कज्जलं
पिककुलं लीलामरालीयति खै कुम्भीयति कुंम्भिनामपि घटा
त्वत्कीर्तिसघट्टतः ॥ ५४ ॥ पूर्णेन्दुः करकन्दुको हिमगिरिः
क्रीडाविहारस्थली क्षीराब्धिर्गृहदीर्घिका प्रियसखी वाचा पति-
र्देर्वेता । शय्या दिग्गजराजदन्तवलभी र्त्वत्कीर्तिकन्याकृते
पैाश्चालीमिथुन व्यधाथि र्विधिना गौरीगिरीशावपि ॥ ५५ ॥
शैत्रुक्षत्रकलत्रनेत्रसलिलैर्जम्बालजालस्पृशि भ्रान्त्वा भूपति
भालभूषण भवत्कीर्तिर्भुवो मण्डले । यद्यान्ती विबुधा-
लयं प्रति सुधाकुण्डे सुधाशोव्यैधादैङ्घ्रिक्षालनमित्ययं विल
मलस्तसि॒िन्गत स्रेरतामू ॥ ५६ ॥ एतत्कीर्तिविवँर्वैर्तधौत-
निखिलत्रैलोक्यर्निर्वीँसितैर्विश्रान्ति, कलिता कथासु जैर्रता
शैर्यंीमै. समग्रैरपि । जज्ञे कीर्तिमयादहो भयभरैरस्माद-
कीर्तिः पुन, सा यन्नास्य कथापथेऽपि मलिनच्छाया
बबन्ध स्थितिम् ॥ ५७ ॥ त्वक्तजःप्रतिभाभयाद्प-
सृताः प्रत्यर्थिभूभृत्स्रियः कान्तारे घनकण्टकिद्रुम-
वनव्यस्तप्रयुक्ताम्बरा । अार्याणा पुरतस्रपापरवशा
गच्छेयुरेता, कर्थे क्षेौमाकातरया न चेत्परिणमेत्तत्तावकीनं
यश ॥ ५८ ॥ चन्द्रश्चन्दनमिन्दुरिन्दुरमणं पीयूषमीशादयो
विश्वस्योपकृतावनेन महता ते तेऽवतारा धृताः l एतद्यत्र
न विद्यते त्रिभुवने न स्थानमेवविध जाने जङ्गमपारिजात
सगुण ब्रह्मेव पूर्वै यशुः ॥ ५९ ॥ चन्द्राद्रूद्ध्य॒कमण्डलेो,
समुदयङ्गैौराशुगङ्गाजलैज्र्येौत्स्राच्चन्दनचर्चनैर्विकसितैस्ताराप्र-
सूनैरपि । एतद्विष्णुपद किमञ्चति भवत्कीर्तिर्महायोगिनी
पूजामूर्तिविधायि लक्ष्म तुलसीदाग्ना कदाऽन्विष्यति ॥ ६० ॥
गङ्गासागरसगमे कृतशतस्राना बदर्याश्रमे स्थित्वासौ परि-
धाय तद्रुणमयं श्चेर्ते र्दुर्क्लं पुन, । ब्राह्नं वैष्णवमेन्द्रमैश्वर-
मपि स्थान स्पृशन्ती मुहुः कीर्तिस्ते पतिदेवता युगशत
दीर्घीयुराकाङ्घति ॥ ६१ ॥ अर्घीयाम्बुधिरिन्दुमण्डलमपि
श्रीचन्दनं तण्डुलास्तारा बिल्वदल नभः सुरधुनी धूपः
प्रर्दीपो रवि, | खेटाः पञ्चफलानि केिच ककुभस्ताम्बूलमा-
रार्तिकं मेरु, श्रीजगतीपते तव र्यशोयागेश्वरस्यार्चने ॥६२॥
देव क्षीरसमुद्रसान्द्रलहरीलावण्यलक्ष्मीमुषस्त्वत्कीर्तेस्तुलना
१ जले ‘जीवर्भ भुवन वर्न' इति कोश २ ऎरावणमिवाचरति
३ हस्तिनाम् ४ सरस्वती ५ त्व९कोर्तिरेव कन्या तदथैम् ६ पुत्रिकां|-
युगलम् ७ वैरिराज ८ कर्दम ९ अत्रार्यं भाव -- यच्चन्द्रान्त
कालुष्यमवलोक्यते तत्पङ्किलभूभ्रमणेन कर्दमाङ्कितचरणया त्वत्कोल्य
चन्द्रामृतकुण्डे स्वमलिनपादक्षालनतो जनितमिति अन्योsपि हि यो
देवतान्लर्थं याति स जलपूर्णकुण्डे चरणौ प्रक्षाल्य याति तथेयमपीति
१० विलासै ११ निष्कासितै १२ वृद्धग्नाम् १३ श्यामवस्तुभि
१४ वख्त्रम् १५ यशोरूपस्य यागेश्वरस्य शिवस्य
१८ सु, र. भां.
१ ३७
कलङ्कमलिनो धत्ते कर्थे चन्द्रमा. । स्यादेवं त्वदरातिसौध-
वलमीश्रोद्भूतदूर्वाङ्कुरग्रासव्यग्रमतिः पतेद्यदि पुनस्तस्याङ्क-
शायी मृगः ॥ ६३ ॥ भोगीन्द्र प्रमदोत्तरङ्गमुरगीसगीत-
गोष्ठीषु ते कीर्ति देव शृणोतु विशतिशती यच्चक्षुषा वर्तते ।
रत्ताभि सुरसुन्दरीभिरभितो गीतं च कर्णद्वयीदु.स्थः
श्रोष्यति नाम कि स हि सहस्राक्षो न चक्षु श्रवा ॥ ६४ ॥
गीयन्ते यदि पन्नगीभिरनिशं त्वत्कीर्तयस्तद्वयं तुष्टा एव
परतु चेतसि चमत्कारोऽयमारोहति | तासा तादृशभाव-
भङ्गचलनासस्थानसदर्शिनि व्यालेन्द्रेऽप्यवधूतमूर्धनि मही-
चकं पुनर्भ्राम्यति ॥ ६५ ॥ यद्गन्धद्विपदानवारिभिरभूत्स-
ड्रामभू पङ्किला तस्या वैरिकरीन्द्रमैौक्तिकमय बीजं च
येनाहितम् । तस्मात्प्रादुरभूद्यशस्तरुरय तखोद्भता, कोरका-
स्तारास्तषु च पूर्णचन्द्रकपटादेकैक उजृम्भते ॥ ६६ ॥
यत्कीर्तिर्वलय भुवः सुविमलं सपाद्य सञ्चारतः क्रान्त्वा मेरु-
गिरि विधाय सरितानाथस्य सख्यं दृढम् | अाराध्यामृत-
भानुशेखरमलं सपाद्य तद्रूपता गच्छन्ती त्रिदशालय द्रुत-
गति. शीताशुना स्पर्धते ॥ ६७ ॥ शैल्ळूर्षी तव कीर्तिरद्भु-
तकरी दृष्ट्वा समस्ता दिशो मेरु वशवर परील्य परितस्तूर्ण
समारुह्य तम् । भ्राम्यन्ती परित, प्रनर्तिततनुर्मुक्तावलीमैौ-
त्तिकैस्ताराभिस्तरलीकरोति गगन भूमण्डलाखण्डल ॥६८॥
त्वत्कीर्तिः शशिन, समीपमगमत्कान्तिप्रतिस्पर्धया दृष्ट्वा तं
च कलङ्किनं पुनरसैौ स्नातुं जगमाम्बुधिम् । श्रुत्वा र्ते च
घटोद्भवेन मुनिना पीतोज्झितं तत्पय. पुण्यं ब्रह्मकमण्डळु
कलयितु ब्रह्माण्डमन्य ययैौ ॥ ६९ ॥ कैलासीयति
केतकोयति हसत्कुन्दीयति प्रोच्छलत्क्षीरोर्दीयति चन्दनी-
यति लसत्कर्पूरपूरीयति । पीयूषीयति शर्करीयति शरच्चन्द्री-
यति क्ष्मापते स्वर्गङ्गीयति शकरीयति भवत्कीर्तिः करी-
न्द्रीयति ॥ ७० ॥ विश्वासो भवता यशस्खपि निजे कार्यो
न शौर्याधिके मा कोशादिवशान्नपुसकमिति ज्ञात्वावहेलां
कृथाः । यज्जङ्घालधुरधरेण धरणीनाथ द्विधा कुर्वता
ब्रह्माण्ड विदधेऽमुना भवदरिक्षोणीभुजा निर्गम. ॥ ७१ ll
सरानभिसभ देवान्मुदालिङ्गति । क्रूराहीश्चरमाश्लिषत्यधि-
गृह याति ध्रुव भूपते साध्वीशब्दरता तथापि कुतुक
कोर्तिः प्रभत्ता क्षितैौ ॥ ७२ ॥ कस्तूरी सितिमानमागतव-
ती शौक्कुच गताः कुन्तला नील चोलमभूत्सित धवलिमा
जातो मणीना गणे । ध्वान्तं शान्तमभूत्सम नरपते
त्वत्कीर्तिचन्द्रोदये त्रैलोक्येऽप्यभिसारसाहसरस. शान्त.
कुरङ्गीदृशाम् ॥ ७३ ॥ स्रातु वाञ्छसि किं मुधैव धवल-
क्षीरोदपूरोदरब्छायाहारिणि वारिणि द्युसरितो दिक्पूरवि-