पृष्ठम्:सुभाषितरत्नभाण्डागारम्.djvu/१४६

             

रणवर्णनम् , अरिपलायनम् १३१
निष्ठुरक्षुरदृढत्रणैराचिता क्षणात्समरविच्युत॒प्रतिनृपालचेला- | ल्वणरुधिरपरा॒रु॒ष्ट्डुकाजिघत्सूाधावद्दृभ्राधिरा॒जाप्रुतिम॒तनुरुहुः
चिता । इय रणधरा भवद्विरददानधाराजलै किमु व्रण- | च्छायया वारितोष्णा । विश्राम्यन्ति क्षणार्धं प्रघन॒परि-
तलेऽर्पित वसनपट्टमासिञ्चति ॥ १११ ॥ कृपाणकिरणानलं | सरेष्वेव मुक्ताभियोगा वीरा शस्रप्रहाग्व्रणभररुधिरोद्गार-
रुधिरनीरपूरच्छटाजटाव्रततिसकुल भटतिमिङ्गिलैराकुलम् । | दिग्धाखिलाङ्गा ॥ १२३ ॥ जीवाकृष्टि स चक्रे मृधभुवि
ग्रमथ्य समरार्णव वरमकर्षि लक्ष्मीस्त्वया विधाय म्दमन्थरं | धूनुष. शत्रुरासीद्गतासुलैक्षाप्तिर्मार्गणानामभवदरिबले तद्यश-
मथनमन्दर सिन्धुरम् ॥ ११२ ॥ झणज्झणितकङ्कणक्कणि-| ऐंते॒न लब्घम् ! मुक्तं तेन॒ क्षमेति॒ व॒िरृित॒मरिगणैरुत्तमाङ्गै
तकिङ्किणीक धनुध्र्वनहुरुगुणाटनीकृतकरालकोलाहलम् ।| प्रतिष्टा॒ पश्चत्र्वे द्वेर्षिसैन्ये॒,.स्थितमवनिपतिर्नाप स
वितत्य किरतो. शरानविरतस्फुरचुडयोर्विचित्रमभिवर्धते | ll १२४ ॥ युष्मद्देोर्दण्डमण्डल्यवनमितरणचण्डकोद्ण्डः-
भुवनभीममायोधनम् ॥ ११३ ॥प्रतौक्ष्यन्ते वीरा, प्रतिमु-| दण्डोयुत्तेषुच्छिन्नमूर्छत्प्रतिन्ठ्पतिभुजाखण्डमुंडात्रुकीर्ण !
खमुरोभि. सरभस विपक्षौणा हेतिः प्रतिनियतधैर्यनुभवत, । नृत्यत्ग्रुवुलूगद्रजनि॒चरवृ धूदत्ततालं. करालं स-
विदीर्णत्वग्भारादलितपिशितच्छिन्नधमनिप्रकाण्डास्थिस्रायु. || प्रकटितदशनैर्युद्धभूर्भीति भीमा ॥ १२१ ll
स्फुटतरविलक्ष्यान्रनिवहा. ॥ ११४ ॥ शितैर्बाणैरेके सृध-
भुर्वैि परै र्तेीक्ष्णनखरैः कैियामॆार्तत्येनाप्यहमहमैिककान्त-| १ अरिपलायनमू
मनस । मिथो विन्ध्यन्ति स्म प्रबलतमसमर्दविदलत्क्षिति- || सं|ालका॒नुनयुक्तापि सैालकाननवर्जिता । हारावरुद्ध-
क्षोद.पिष्टातकसुरभिवक्षस्तटभृत ॥ ११५ ॥ भडैर्मिन्ना' || कण्ठापि विर्हेीरारिवधूस्तव ॥ १ ॥ विचरन्ति विलासिन्यो यत्र
प्रतिनृपतय. शङ्खनादानुदाराञ्श्रुत्वा राजन्पुनरपि भुजादण्ड- || श्रोणिभरालसा. । वृककाकशिवास्तत्र धावन्त्यरिपुरे तव ॥२॥
कण्डूतिभाजः । आलिङ्गन्त्यास्त्रिदशसुदृशो भ्रूलता वीक्ष्य
भुग्ना शापभ्रान्त्या चपलमनसो हस्तमावर्तयन्ति ॥ ११६ ॥
मुश्चद्भिर्मदवारि वारणगणैर्मेघायित कार्मुकैरेतैः शक्रशरास-
नायितमधश्छत्रै' शिलीन्ध्रायितम् । खद्योतायितमस्रघट्टन-
समुद्भूतस्फुलिङ्गै. स्फुरन्नाराचैश्चपलायित रणभुवा सैन्यै-
र्नभखाथितम् ॥ ११७ ॥ मुद्मत्रूयुगलैः क्रुधा सम॒धिकस्फा-
रारुणाक्षैः क्षणात्स्वेदाम्भ,पटलप्रकृष्टतिलकैर्दष्टाधरोष्टैरपि ।
दृष्टश्मश्रुभिरुत्पतद्भिरभित सकोर्णमालक्ष्यते त्वद्धस्तास्र-
निकृत्तवैरिभटसुश्रेणीशिरोभिर्वियत् ॥ ११८ ॥ क्ष्वेडाभिः |
ककुभ. पृषत्कनिकरैव्येॉम द्विधाखण्डितैर्देहैर्विद्विषता धरातल- ||
मपि प्रच्छादयन्तैौ चिरम् । कुर्वीतेऽश्रुजलाविलेक्षणपथान्ये- ||
तावकाण्डोच्चरद्रोमाञ्चानि सवेपथूत्यपि मुहुर्वष्र्मणि न पश्य-
तापय् ॥ ११९ ॥ अागुञ्जद्भिरिकुञ्जकुञ्जरघटाविस्तीर्णकर्णज्वर
ज्यानिर्घोषममन्ददुन्दुभिरवैराध्मातमुजृम्भयन् । वेष्लद्रैरव-
भूरिरुण्डनिकरैर्वरोि विधत्त भुवस्तृष्यत्कालकरालवक्रविघस-
व्याकीर्यमाणा इव ॥ १२० ॥ नो चापाकलनं न पत्रिधरणं |
न ज्यासमाकर्षणं नो बाहुस्फुरण न बाणगमनं सलक्ष्यते ते
रणे । किंतु प्रौढकरीन्द्रकुम्भविगलन्मुक्तागणप्रस्फुरत्प्र-
लयर्थिक्षितिपालमौलिमणिभिर्विद्योतते भूरियम् ॥ १२१ ॥
वीराणा रुण्डतुण्डप्रविघटनपटुस्फारदोर्दण्डखण्डव्यापारक्षि- ||
प्यमाणप्रतिभटविकटाटोपवष्र्मप्ररूढः । कूटः कोऽप्येष
युद्धाजिरभुवि जरठश्चित्रकूटानुकारी लीयन्ते यत्र शत्रुप्रपतन-
विवशा. कोटिशः शूरकीटाः ॥ १२२ ॥ प्रासप्रोतप्रवीरो-
| खकान्तदवकान्टा॒रो यद्वैरिसुदृशामभूत् । जघनस्तनमुचैर्यो
व्यलिखत्कण्टकैर्नखै, ॥ ३ ॥ काठिन्य कुचयो. स्रष्टुं वाञ्छ-
न्त्य पादपद्मयो. | निन्दन्ति विश्वधातार त्वद्धाटीस्चरि-
योषितः ॥ ४ ॥ वनेऽखिलकलासत्ता परिहृत्य निजस्त्रिय, ।
त्वद्वैरिवनितावृन्दे पुलिन्दा कुर्वते रतिम् ॥ ५ ॥ वीर
त्वद्रिपुरमणी परिधातुं पल्लवानि सस्पृश्य । न हरति
वनभुवि निजकररुहरुचिखैचितानि पाण्डुपत्रधिया ॥ ६ ॥
त्वद्वैरिणो वीर पलायितस्य प्रकाशयन्नत्तमरण्यमार्गीन् ।
कृशानुरासीदभिनन्दनीयस्तुङ्गेषु लग्नो रिपुमन्दिरेषु ॥ ७ ॥
राजन्द्विषस्त भयविद्रुतस्य भालस्थलं कण्टकिनो वनान्ता ।
अद्यापि कि वाऽनुभविष्यतीति व्यपाटयन्द्रष्टुमिवाक्षराणि ॥८॥
इतस्त्रसद्विद्रुतवैरिभूभृत्प्रियाथ दृष्टा वनमानवीजनै । शशस
पृष्टाद्भुतमात्मदेशे शीतद्विष. शीतलशीलता किल ॥ ९ ॥
समस्तावनीनाथर्मौले भवत्त' परास्ता द्विष पद्मविस्तारि-
नेत्रा । नितान्त विहस्ता स्वहस्तारविन्दैर्विधत्त पुरस्ता-
| दुरस्ताडनानि ॥ १० ॥ अलसभुजलताभिनीदृतो नागरीभि-
भैवनद्मनकाना नातिथिर्वी बभूव । त्वदरिनगरमध्ये
सचरंश्चैत्रजन्मा जरदजगरपीतः क्षीयते गन्धैवाहः ॥ १ १ ॥
त्वदरिनृपतिमाशावासस धूलिधाराधवलमहह भिक्षु वीक्ष्य
भर्गभ्रमेण । मुरभिदुदधिवेलाकानन गाहमानो दिशति कुसुम-
बाण दूग्तो निर्गमाय ॥ १२ ॥ त्वदरिन्नृपतिकेलीसौध-
सरूढदूर्वाङ्कुरकवलविलोलं वीक्ष्य र्र्ङ्कु सुधाशोः । उपवन-
१ वृक्षयुक्तमरण्यम् २ अलकेन युक्तमानन यस्या ३ पञ्ज्ञ्या
गतिर्यस्या ४ व्याप्तानि, ५ वायु . ६ मृगम्