१२ सिद्धान्तखरे अधुना क्वतादीनां प्रत्येकं सन्ध्यासन्ध्यांशौ प्रदर्शयत्युपजातिहृत्तेन प्रत्येकमेषां कृतपूर्वकाणां सन्ध्या चतुर्णा' च तदर्फ १२ भागः । सन्ध्यांशकस्तत्परिमाण(१) उक्त स्तन्वितानासियमब्दसंख्या ॥१७॥ तपूर्वेयाणं चतुर्णामषां युगानां प्रत्येकं तदर्कभागः स्ववद्दशांशः सन्ध्या भवति । सन्ध्यांशकोऽपि तत्परिमाणः तत्तद्द्वादशांशरूपस्यापरिमा इत्यन्वयाथ। एतदुक्तं भवति । ‘ज्ञानी नजरः सेव्य” इति तस्य ‘‘अनग्नो भावुक” इति सन्ध्या १४४००० न सन्ध्यांशकश्च तावत्प्रमाण: । सन्ध्या- सध्यांशरहितं केवलं छतप्रम। ] ** ‘।नौ नूनं भीमक” इति १ ४४oooo । एवं त्रेतादीनामपि द्रष्टव्यम् । तदन्वितानां सन्ध्यावदंशसहितानामित्यर्थः । थमब्दसंख्येति सहस्त्रनिन रदवेदसंख्येत्यर्थः ॥१७ अधुना मिलितैस्तैश्चतुर्युगसंख्यासु तैः कल्पप्रमाणं निरूपयत्युषजातैवतेभ– $ चतुर् ग' स्यादयुताहतैस्त दन्ताब्धिभि ४३२0000स्त मैनुरेकशैलैः ७१ ॥ द्विसप्त १४ संख्यंमनुभिश्च कल्प सन्ध्यांशसन्ध्यसंहितैर्बदन्ति ॥१८||
- %
अयुतेन शून्यचतुष्टययुक्तरूपण गुणितैः द्वात्रिंशदुत्तरैः चतुर्भिः शते चतुर्युग- प्रमाणं भवति । एकशेले: एकसप्ततिसंख्यैः ७१ तेथ तुर्युगैरको मनुर्भवति (१) पू० पुस्तक ‘‘सन्यंशकसरुपरि णइ उत" इति पठः।।
- अष “ज्ञानौ नूनं भीमक" इत्यनेन कटपयवर्गीभवैरिहे"त्यादिना १४७oooo एतावतौ सं या
भवितुमर्हति परं केवलं तृत प्रमाणं तु १४४०००० एतावदिति “भौमक्र' ’ इत्यत्र ‘ानी न भ'बुक ' इस्येव तदनुकूलो वा। कचिदन्यःशब्द आसीदिति प्रतीयते ।