पृष्ठम्:सिद्धान्तशेखरः.pdf/५६६

५१९ सिद्धान्तशेखर अथ पूर्वापरकोटिसाधनमिन्द्रव चट्टत्तेनाह- पूर्वापरा (१) शङ्कर ,तलान्तरं यत् -चङ्गः स एक्सस्दक्षिण् यसु। दृग्ज्या श्रुतिस्तश्रुतिभेदमूलं पूर्वापरां कोटिमुशन्ति सध्यात् ॥२६॥ स्पष्टयैः शोकः । उपपत्तिरप्यस्य जात्यत्रिभुजमियमन स्फुटा पूर्वमनेकधा प्रतिपादित च ॥२८॥ अथ भग्रहतिदर्शनप्रकारमाह वसन्ततिलकारथोद्धताभ्यां वृत्ताभ्याम् -- दृष्टाच्छितोच्चतरशङ्गुणः स्खकरें दोःकोटयः पृथगयो निज(२)शइ,भक्ताः। भामण्डले परिणत निजदृग्गणाये कृत्वा दृगुच्छिततदुच्चतरौ च शझ ॥३९॥ हुस्खशद्ध शिखरस्थया दृश (३) धश कोटिगम् । खेचरं भमुनिलुब्धकस्तथा भाभमादिकमशेष(४)मवत् ॥३१॥ भामण्डले परिणताः स्वकर्णादोरकोष्टयः यावृत्तोत्पत्रY: कशभुज ओष्टयः पृथक् दृष्यु छितेचतरङ्गगुण :। अयमर्थः-भग्रहयुतिदर्शनार्थं वौ शश्न कयौ

---

-- " --

• • • • - - - - - - - - - - - - - - - -- (१).अव . पूर्वापरं शङ्ववान्तरं यद" इति मू. पाठस्तथा "पूर्वापरान्तरशङत लान्तरं यत्’’ इति च वे. पाठः ।। (२) अत्र ‘‘निजकर्णभक्त : ’ इति भू. पाठ झि. पाठश्च । (३) अत्र “इश्येदधिकशङ्कोटिगम्’ इति सू. पाठसय “इष्यदधिककोटिशङगम्’ इति (हेि. पाठः।। (४) अत्र "मशेषकमैवत्" इति मू, पाठः ।