सिद्धान्तशेखरे याम्योत्तरे क्रमविलोमविधानलग्नं खेटात् कृतायनफलादुदयाख्यलग्नम् । सौम्ये क्रमेण विपरीतमिषौ तु याम्ये भार्धाधिकात् खचरतोऽस्त विलस्नमेवम् ॥“ इति मास्करोत औपत्यनुपमेक+--तया -भए-इयुयधिकारे ‘‘इत्यभावेऽयनांशानां च तदृक्फर्मेका ध्रुवः। कथिताथ स्फ, टा बाणाः सुखार्थं पूर्व सूरिभिः ॥ इत्युक्तं तथैव गोलाध्याये दृकर्मवासनायाम्- “नक्षत्राणां स्फुट एव स्थिरत्वात् पठिताः शराः । र्मणाऽयनेनैषां संस्कृताश्च तथा धुधाः ॥" - इत्युक्तं च ‘यनेन खलु दृष्टिकर्मणा भधुवधं विदिताऽन्न संस्कृति:’ इत्यादि श्रीपदुतिमादायैव लिखितमिति सिद्दन्त शिरोमणेस्तसत्स्थानीयवासनभाष्ये मिताक्षर विशेषगया किमत्र विस्तरेण ॥१३-१५॥ अथोदयास्तनयोः प्रयोजनं नक्षत्राणामगस्त्यस्य । चेष्ट कालं चेद्वष्या वृत्तेनाह-- लग्नोदये स्या(१)दुद्यश्च भाना . मस्तोदये(२)ऽस्तः प्रवभ्रमेण । सत्त्रंशनार्डद्वयमिष्टकालों भस्योदितः कुम्भभुवस्तु युग्मम् ॥१६॥ भानां नक्षत्राणां लग्नोदये पूर्व साधिते उदयलग्ने उदथः स्यात् अस्तोदये सधितास्तलग्नसमे तकालिकलरने अस्तश्च स्यात् । न कथमित्याह प्रभङ्घर्षेण । भस्य नक्षत्रस्य-जात्यैकवचनं-नक्षत्राणामित्यर्थः । सत्त्रंशनार्डवयं इष्टकालः
= =
=
==
१०" असा । (१) सू. पुसके लि. पुलके च “स्वादुदयस्य ...” इति पाठः । (२) मू. पुक के दि• पुस्तके च ‘तप्रहभ्रमेण" इति पाठः ।