४५७ सिद्धान्तशेखरे मानखण्डवगीतः--चन्द्रबिबर्धस्य कृते-बाणवर्णमिथितात्--उक्त शरवर्गेण सहितान्-अर्धितात् द्वाभ्यां भाजितात् शरोधृतात् शरसं च न भाजिता त् लब्धमिति शेषः --अथवा मूत्रं अप्यते प्रकारान्तरेण परिलेखसूचं भवतीत्यर्थः । अत्रोपपत्तिः-–"मानखण्डं भुजस्तइर्गः = क - को, शरवर्णनेन क ः - २क' क' + को 'युतः = २ क -२ क"को। अर्धितः = क ’ -क'को ==क x क–क x को = क (क - को) शरेण क -को भक्तो जातः कथं तदेव परिलेखस्वमित्युपपत्रं यथोक्तम् ॥२२॥ अथ कलामकानां भुज कोटिकर्णानामङ्गलकरणमुपजातिकावृत्तेन।ङ्क- नभोऽभदखाः श्रुतिकोटिदोषाँ छेदोऽह्न ,लार्थं परिकल्पनीयाः । चन्द्रग्रहेता परिलेखसूत्रं शक्न न्दुमानाङ्गलसिद्धये च ॥२३॥ नभोऽभूदस्राः शतद्वयं २०० श्रुतिकोटिदोष्णां कर्णकोटिभुजानां अङ्गलार्थं छेदो भाजकः परिकल्पनीयाः। कलात्म का भुजको टिक र्णाः शतद्वयेन भक्त अङ्गुलात्मका भवन्तीति भावः । चन्द्रग्रहणाधिकारवत्--'ग्राह्यबिम्बशकलस्य शराणां मानसंयुतिदलस्य भुजाना’ मित्यादिवत्-परिलेखस्व स्य शक्तस्य चन्द्र बस्बमानस्य च अङ्गुल सिद्धये अयं छेदः परिकल्पनय इति । अत्रोपपत्तिः-परिलेखार्थं कलान का भुजकोटिकणः शतद्वयेनापवर्तिता अङ्कलात्मकत्वेन स्वीकृता इति कल्पनामात्रमेव ‘अङ्गुलानि खनखैर्विभाजितः सन्ति ते श्रवणबाहुकोटय' इति ललक्तिमादरें व श्रीपतिनेदमुक्त मिति सुधीभि विंवचनीयम् ॥२३॥ ==== किं नाम र १ - १ - = क + ख = क + २१ + =
= मूल पुसके “नभोदश्नाच्छंति कोटिदो णा वेदाङ्गलार्थं परिकल्पनीयम् । चन्द्र ग्रहो ता परिलेखसूर्य ’ एवं पादत्रयमस्ति हि, पतकं च केवलं चतुर्थपाद एवन्ति ।