४०६ सिद्धान्तशेखरे 'क्षेपः पाक्षिक एष कर्तित दुइ शैः पर्वणोऽन्वेषणे’ इत्यनेन श्रीपतिना प्रगमोक्त- मेव मयोकमिति सूच्यते । रव्यादीनां मध्य गतिवशेनानीतानि चालनान्येतावन्ति भवन्तीत्यत्र तहणितमेव प्रमाणम् । श्रीपतिना चात्र प्रायो लल्चर्चान्नानि चलनान्येव शब्दान्तरेणोक्तानि । लाचार्येणापि प्रायो . ब्रह्मगुप्त एव चलनाडु • उक्ता इति स्फुटमेव । परमेतेषां परस्परं कुत्रचित् स्वरूप भेदो दृश्यमानो गणितसैर्गणितद्वारा स्थिरीकरणेयस्तत्र पाठश्च संशोध्य करूपनयः। अस्माभिर्यथासंभवं सर्वत्र संख्यावाचिशब्दस्याने आदर्शपुस्तकानुसरेणैव ज्यौतिषसिद्धान्तप्रसिद्धा अङ्गारा लिखित इति सुधीभिर्विवेचनीयम् ॥४॥ अथ चन्द्रग्रहणस्यैकं प्रश्नमाहोपजातिका युराशि(१)मिष्टद्युचरं विलोक्य जानाति(२) योऽङ्ग" ग्रहणं हिमांशोः । विना(३) विवखद्विमरधिसपातः स राजते तन्त्रविदां सभासु ॥५॥ -- डि. पुश्तके च क्षेपषधाएवासिकथं शरऊिनभरसभांशलिप्तावलिप्त वाणास्यकरामेषव इति शशिनि स्खे तया सेऽथ तुङ्ग । शून्यं मन्देन्दवोऽतो नयनजलधयः षट्कराश्चन्द्रपते त्वङ्गत्यभवेदावगतिगतपतेपमणरखंमेते ॥ खंशक्रानगसागराद्वयमिने चन्द्र रसात्यष्टय धारामानयनाधयोऽथ गगनं भूवाग्धयस्तीन्दवः । चन्द्वे च विधुन्तुदेऽपि चरणालिप्तगजभदय क्षेपः पाक्षिक एव कर्तित इह जी : पर्वणेऽन्वं घण ॥' एतादृशं वर्तते । तत्र मत्स' शोधितपाठलच द्धाभिनिवेशश्च सुधीभिर्विवेचनीयः । (९) अप . पुस्तके इ. पुस्तके त्र ‘द्युशिनिबद्युचरं विलोक्य इत्येव पाठः । (२) अत्र दि. पुस्तके ‘घाङ्गग्रहणं” इति पाठः । (३) अत्र मू, पुस्तके “विना विवखङ्गितरश्मिपातैः” इति पाठतथा हि, पुस्तके व “विनापि वखन्वित रनिपातै;' इति पाठः ।
