४०४ सिद्धान्तशेखरे अथ यस्यां पौर्णमास्याममावास्यायां वा ग्रहणं दृष्टं ततः पूर्वं परतो वा षडभिर्मासैस्तादृश्येव स्थितिरिति षाण्मसिकं चालनमाह स्रग्धरावृत्तेन-- क्षेपः षाण्मासिकोऽर्के शरजिनभरसा ५।२४।२७६ भांशलिप्ताविलिप्ता बाणात्यर्करामेषव ५।२२।१२।५३ इति शशिनि भूख तभासोऽथ तुङ्ग । Z - शून्यं नन्देन्दवोऽतो नयनजलधयः षट्करा o१८४२।२६श्चन्द्रपाते खाद्कृत्यभवेदा ote|२२।४0 स्वगतगतवते पवण खमेते ॥३॥ * धर्के रवौ शरजिनभरस: ५।२४।२७/६ भांशलिप्तविलिप्तः षण्मासिकः क्षेपो भवति । शशिनि चन्द्रं बाणाऊत्यर्करामेषवः ५२२१२।५३ भांशलिप्ता- विलिप्ताः षाण्मासिकः क्षेपो भवति । अथ खेतभासश्चन्द्रस्य तुझी उच्चे शून्यं नन्देन्दवः, अतोऽनन्तरं नयनजलधयः षट्कराः एता o११६/४२२६ भांश लिप्ता विलिप्ताः षाण्मासिकः क्षेपो भवति । चन्द्रपाते राहौ स्खाशरथभवेदः ०८२२४० भांशलिप्तविलिप्ताः षाण्मासिकः क्षेपो भवति । एते रष्यादीनां नेपाः अगतगतवते पर्वेण भाविने ग्रहणाय भूताय ग्रहणाय च ॥ ३वन्ति । ग्रहणसंभावनादिनात् षण्मासोत्तरं ग्रह्णज्ञानाय एते तेपा रव्यादिषु योज्यः । षण्मासः पूर्वं ग्रह्णज्ञानाय रव्यादिषु वियोज्याः । एवं तत्साभयिका रव्यादयो भवन्तीति । अथ ग्रहणसमयतः परतः पूर्वं वा मासार्धेऽपि तादृश्याः खित: सम्भावनेति पाक्षिकं चालनमाह शार्दूलविक्रीड़ितेन-
