३३४ सिद्धान्तशेखरे स्वदिवसगतशेषाल्पज्यया इष्टोन्नतकालयय स्खश्च खण्डोत्रतलवभवजीव खदिनार्धकालिकोत्रतांशज्या-दिनार्धकालिकः शङ्कुरित्यर्थः—ताड़ित गुणिता त्रिज्यया आप्त कार्या । इषुनं पञ्चगुणितं त्रिज्यकार्ध फल सहित त्रिज्यप्तफले न सहितं त्रिभवनभवभयं त्रिज्यया विभक्तं कार्यं तदा लब्धिः अङ्गलस्य मौर्विका ज्या भवति । तावतीभिज्यकलाभिरेकमङ्गलं भवतीत्यर्थः । अत्रोपपत्तिः--नियतुल्यया उन्नतकालज्यया दिनर्घकालिकोत्रतांशज्या लभ्यते तदेष्टोबतकालज्यया किमिति जातः शत्रुः। अथोदयकाले समर्थाभ्यां द्वाभ्यां कलाभ्यामेकमडुलं दिनार्धकाले च सखीभिखिकलाभिरकमङ्गलं भवतौति त्रिध्यातुव्ये शङ्कौ बङ्गलालिप्तान्तरमेकं लभ्यते तदेष्टशङ् किमिति । अङ्गल लिप्तान्तरं सार्धद्दिकलासु युक्तं अङ्गलालिप्ता भवन्ति । अत्र तु त्रिज्ययाप्तय फलं शङ्करेव तेन २३०+ फूल =४+ फल त्रेि २ त्रेि = क + ख = क + क = ५ त्रि + फल पतोऽनोक्तमङ्गललिप्तनयनसुपपत्रम् ॥२२॥ पुनरङ्गुललिप्तनयनार्थं प्रकारान्तरमाहोपजातिकादत्तेन- स्खपादयुक्तेऽह्नि निजोन्नतेन समन्विते वा युदलेन भक्ते । लब्धिर्भवत्यङ्ग ललिप्तिका स्या दिष्टा'त्रिजीवावलनज्यकानाम् ॥२३॥ स्वपदयुक्तेऽङ्गि स्वचतुर्थांशसमन्विते दिनमाने निजोत्रतेन समन्विते इष्ट कालिकोव्रतकालेन सहिते युदलेन दिनार्धप्रमाणेन भक्ते लब्धिः अङ्गुल लिप्तिका
- अत्र मू. पुस्तके
"ख वाटयुक्तेऽ*ि निलोव्रतेन' इति पाठक्षया दि. पुक्षवः च ‘ख पाटयुते हि - निजोद्भर्तन' इति पाठ: । परतोषोभयोः पुस्तकयो: ‘समन्विते च यदले विभक्ते। लधिर्भवत्थञ्ज ललिनिकाचिदिष्ट...इति पr४ ;