३२२ सिदान्तशेखरे अथ प्रविशेषमाहोपजातिकावृत्तेन दृष्टे ऽति(१)दृष्ट्वा तरणिं चरासून् यो वेत्ति कुज्यां विषुवत्पुभां च । अग्रां(२) पलज्यामवलम्बजौबा- मसौ भवेत् तन्वविदां वरिष्ठः ॥१०४॥ इटेsलिकस्मिंचिन्निर्दिष्टदिने तरणिं कुर्यं चराख्श्च दृष्ट्वा विज्ञाय यो गणकः इयां विषुवत्प्रभ-पक्षभां च तथा, अग्रां पलश्यामक्षयां अवलम्वजौवां लम्बज्य च वेत्ति जानाति असौ तन्त्रविदां ज्यौतिषसि शन्सनिष्णातानां मध्ये वरिष्ठः श्रेष्ठो भवेदिति । अथात्र यद्यप्ययं श्रीपतेः प्रश्नः ‘वति चरार्धादरं योऽर्कज्ञो वा स तन्त्रज्ञ इति ब्रह्मगुप्तोतानुरूप एव तथापि "इष्टार्कचरार्धेच्या क्षयहडिड्या रात्रदल गुणिता” इत्यादिना विधिना प्रश्नमेतसुतरयितु' यानि कुज्यदीन्यन्यानि –अनुषङ्गिणि धनान्यप्यगतानि , तेषामपि नामानि श्रौपतिनोलिखितानीति प्रतीयते १०४॥ अथानन्तरोक्तप्रश्नविशेषस्य ‘‘इटेऽह्नि दृष्ट्वा तरणिं दर। सू”नित्यदिक स्योत्तरमाह शिखरिणीवृत्तेन- (३)चरार्धज्याक्षुण्णः पदगुणहृतोऽर्कोनिगुण क्षितिज्याते लम्बपलजे - - - - - - - - - - - - २००९ .. ॥१०५॥ -- ~== =
= = =
= = ४ । । (९) अव मू. पुस्तके "इटेनि दृश तरथिं चाशन्’ इति पठतघ हि. पुनॐ “इटेऽध्रि ईश्व धरां । चरान्" इति पाठः।। (२) अत्र मू. पुसक, टि, पुस्तके च “अग्रां वलयान्" इति पाठः।। (२) डि. युतके “पञ्चब्याण्ण्ण्णपदग्रहतोऽकद्दिनगुण चितिब्याते तस्य ... ... ... वलजे ।। एवमथं चोकगः।