३२० सिद्धान्तशेखरः यद्यवश्या भुजस्तदा सममङ्गलशङ करें न क इति जता क्रान्तिज्या = ज्यापॐ सशं ( ततो जिनज्यारूपया परमक्रान्तिज्यया त्रिज्यतुल्या रबिभुजन्या लभ्यते तदाऽऽगतय क्रान्तिज्यया | केति जाता रविभुजज्या _ विx धक्रां = ज्यअ x सरां ॐ त्रि = यागx सशं । फलचापमिनो भवति याजि त्रि x ज्याजि ज्याजि --प्रथम-इति-कथनं तुलादिषङाशिषु समशङ्गेरभावादित्युपपनं दो कोक्तम् ॥१०१॥ अथ यः सममण्डल कर्ण वीक्ष्य सूर्यमानयतीत्यस्योत्तरमाहपजतिकावृत्तेन सूर्यक्षभान्न पललम्बजौबे कर्णेन भक्तो समशङजेन । क्रमाद्भवेता(१)मपमज्यक ते विकत' नः(२)प्राक्तनकर्मणाऽतः ॥१०२॥ पललस्बीजवे अक्षज्यालस्वष्ये-माल्सर्याक्षभाने- द्वादशविषुवतीभ्यां गुणितं अक्षज्या द्वादशगुणिता, लवच्या विषुवल्या गुणितेत्यर्थः समशङ्गजेन कर्णेन भक्ते उभे अपि सममण्डल शब्,त्पनेन च्छायाकर्णेन भक्त ये ते अपमज्यके क्रान्तिज्ये भवेताम् । ड़भयत्रापि क्रान्तिज्यैव ल ब्धिः स्यदित्यर्थः } अतः अपमज्यकाय प्राक्तनकर्मणा "अ पमधनुषो मौ तु स्था इवयशिञ्जिन'त्य दिन विधिन विकर्तनः सूर्यो भवति । अत्रोपपत्तिः । समश झरोः कोटेत्रिज्या कथं स्तदा दिशङ्गल शङ्कोः क इति सममण्डलकों : = । अत एव समझ थ = व.। अथ त्रिज्यया - त्रि x १२ स क कणज्य भुजो लभ्यते तदा समशङ् ना कन क इति क्रान्तिज्य _ज्जाअ ४ सशं निx१२ ज्यअ _१२४ जाअ नि वि सक सक (१) अब दि. पुस्तकं ‘‘क्रमाद्भवेतामवभज्य के ते" इति पाठः । (२) अत्र मू. पुस के “प्राक्तनकर्षेण कः ” इति पाठः।
