निप्रश्नध्यायः ‘‘तिं इचतां त्यक्वाऽक्षश्रुतिवर्गतःइत्यादिना विधिना कोणोद्भवः नरः स्यादिति । च: समुच्चयार्थे। अनुपातविधिना–पलकर्णेन कर्णेन यद्ययं कोणशत्रु- स्तदा चिज्यया किमिति त्रैराशिकेन–असौ कोणशत्रु र्लिप्तमयः कलात्मको भवेदिति । अत्र वसना-—‘इनाग्रकायाः सहितोनितया इष्टे न याम्योत्तरगोलगेऽर्क इत्यादिना विधिना यथैव सुयोग्रया कोणशङ्करानौतस्तथैव अङ्गलाग्रयाऽपि कोणशङ्करानयनं ‘सष्टयः पलकर्णमण्डलभुकेऽग्नयमविक्तं तत् सुगमेव_ पूर्वोक्तयुन्नय सर्वथैव सादृश्यादुपपाद्यत्वाच्चेति ॥७८॥ अथाङ्गलाग्राप्तः समागतयोः कोणशङ्छयाकर्णयोरनयनमाहपजातिका- वत्तेन अग्राफ़ लायातविदिङनराभ्यां भज्यौ रवि १२ नो पृथगक्षकणीं । उभे फूल ते यदिवा भवेतां विदिङमरोथप्रभयो: श्रुती स्तः ॥७॥ अग्राङ्गुलायतविदिङ्नराभ्यामिति प्रथमं अर्कोग्रया प्रकारद्वयेन बाणश साधितौ तदनु अर्कोग्रां पलकर्णव्या सर्घवृत्ते परिणास्य तमङ्गलग्रनम्ना व्यवद्भिस्य तथैव प्रकारद्वयेन “तत्याग्राञ्जलजातय विरहितं तत्यर्धमक्ष शुते' रित्यादिना “सष्टायाः पलक णमण्डलभुवोऽग्रयः क्षतिं वहता" मित्यादिना च कोशडून आनीतौ ताविह अग्रङ्ग लयातविदिङनरौ कथ्यते । ताभ्यां रविनौ द्वादशगुणितौ अक्षकणौ पृथक-स्थानद्वये . स्थापितौ भज्यौ। उभे फले उभयत्र भागहरणेनोत्पत्रे फले ये भवेतां ते यदिव पक्षान्तरेण विदिङनरोत्थ प्रभयोः कोणशङ्गभ्यामुत्पत्रयोश्छाययो–कोणशङप्रवेशकालिकाद्ददशाङ्गलशाङ्क त्पत्रयोश्छाययोरित्यर्थं-श्रुती कण स्तः ।
- मूलपुस्तके द्वितीयपुस्तके च
अग्रांतायातविनिङ्गराभ्यां भाज्यौ रविनौ पृयगचछौं । डभीौ फले ते यदि ब भवतां विदिङ्गरोदः प्रभय:" इति पर्यन्त सदृश एव पe: । अनन्तरं मूल पुसले ‘श्रुतितः इति, द्वितौय पुलकेचयुतोत्रः ति पही वर्तत । ३८