पृष्ठम्:सिद्धान्तशेखरः.pdf/२९५

त्रिप्रश्नाध्यायः २३८ यद पुनर्मुकरकुम्भादिगते रवौ मेषषुषादिकमिष्टलग्न' स्यात् तदा कालोदयः काललग्नं वियद्दयोमरसेन्दुष्टग्भ्यः चक्रक्षिप्ताभ्योऽधिकः स्यात् तदानीं तस्मात् काललग्नात् खखभूपपक्षान् चक्र लिप्तः प्रपात्थ शोधयित्व शेषं कालविलग्न भवेत् । चक्रलिप्तास शुश्वासु शिष्टं मेषादिल स्न'-दिति यवत् ॥२६॥ अनुमादेव काललग्नादिष्टकाललग्नमानेतुं मन्दाक्रान्तामाह । तस्मान्मेषप्रतिभघनखोदयासून्(२) विशोध्य न्यस्ये(३)संख्या(४)पतितJहजां शेषतः खानि ३० निघ्नात् । भोग्यश्नसुप्रमितिविहृताल्लब्धमंशादिकं यत् तच्च क्षेप्यं(५) प्रथमनिहते जायते वा विलग्नम् ॥२० तस्मात्कालविलग्न मे षादिवदेशोदयासून् विशोध्य शुझराशिजातां संख्या मनटां स्थापयेत्। * अशराशिशेषं खाग्निशेषं खाग्निभिर्नुि त्वा भोग्यराश्यु दयेन हृत्वा लब्धमंशकादिकं यत्फलं तदनटे प्रथभनिहते व प्यम् । एवं सति लग्नं जायते । वा शब्दो विधान्तरद्योतनार्थः ॥२७॥ एवं विलग्नानयनसुवा तत्र कालानयनार्थं मन्दाक्रान्तामाह । - -- प्राग्वत् कृत्वा समय(८) तपनं काललग्न' च ताद्दत् त्य यत तस्मात् प्रथम(७)ससवोऽर्कोदयाते गताः स्युः। कालादित्यो न पतति यदा काललग्नात्तदानीं दत्वा तस्मिन् खखन्नु पयम २१६ ९० प्रागसंख्य विशोध्याः ॥२८॥ (१) तस्मिगमेष । (२) विशोध्य' इति मू. पाठः। (३) न्यस्योरसंब्य इति झ. पाठः।। (४) वतिकग्रहजां इति भू, ५१४:।। (५) प्रथमनिदिते इति पाठः साधुः प्रतिभाति ।

• प्रशुद्धराशीिर्ष वाजिभिर्दत्वा भोग्यरकम्युयेल् इत्वा लभमंशदिकं १७फसं तदनष्ट प्रथमनिहि ते "

इति साधु प्रतीयते । (६) 'मुभयपतनं’ इति अ, पाठवया ‘समयतवनं’ इति च मू. पाठः। । (७) ‘प्रथमसमयोऽर्कोदयासे तयाम्युःइति म. पाठः।।