स्फटाध्यायः २९१ - क्षितिजारूपं यदुन्मण्डल क्षितिजमण्डलयोरन्तरेऽस्य तच्चरज्यरूपेण मितं तस्या- यापलिप्ताः प्राणा भवन्ति यस्मत् ‘प्राणेन कलां भमण्डलं भमति’ प्रणाः षडुवृत विनाद्युः ता घटुवृता नाद्यः । यदेवमानौतं घटिकारूपं चरदलं तत् क्षितेिजीन्मण्डलयोरन्तरे यत् स्वाहोरात्रश्चत्तस्य खण्डकं तद्भवतीति पूर्व रविसावनेन ल ङ्गार्कोदयेकॉलिका ग्रह आनीत+ ततो देशान्तरकर्मणा .. स्खदेशे समदक्षिणे न यो निरक्षदेशस्तत्रार्कोदयकालिका भवन्ति । रविचरदल कर्मणा स्खदेशार्कोट्यकालिका भवन्तीति ॥६७॥ चरज्यानयने अन्यदुपायद्वयमिन्द्रवज्वृत्तेनाह-
- त्रिज्य ऽपमयविषुवरप्रभाणां
घातो दिनज्याऽर्च बधेन भक्तः। यदा चरय रविहृत स घातो भमेण भक्तश्चरशिञ्जिनी वा ॥६८॥ यदा धनस्वाहोरात्रार्धचत्तस्य द्वादशकस्य च यो घातः वधः तेन भक्तः कार्यः । तत्र लब्धा चरज्य स्यात् । यदा स घातः त्रिज्यापमज्याविषुवत्- प्रभाणां धतः प्रथममकं हृतः काये। पश्चाद्धर्मेण इष्टस्खाहोरात्रार्धेन भक्तः कार्यः । तत्र लब्धा चरज्येति ।
- आ. पुस्द 'त्रिज्यावमज्य विश्व वरप्रभाणां घतो दिनज्य।क्षवधेन भक्तः । एवमिदं कर्घ भावं वर्त्तते ।
तदिह श्लोकोतरार्ध मू. पुस्तकादेव कृतम् । मू. पुस्तकेऽपि “त्रिज्यायमण्t— ति-तयाधसे भण. .भk" इति च पाठे वसंत । व्याय वासन चास्य लोकस्य आ, पुलके त्रुटितऽद्ध व ययोपलब्ध तथैव लिखिता । तदिदं शोकस्यास्य तात्पर्यावगमाय किञ्चिन्मयोच्यते त्रिज्याऽपमयं ति। त्रिया व्या।साथै, अपमज्या क्रान्तिज्य, विषब प्रभा पडभा अस बाती गुणनफलं दिनज्यार्कव धेन युज्याया ह्रदशकस्य च वातेन भक्तः थ चरक्या प्रकारान्तरेण चरक्या भवतीत्यर्थः । वा पुन: पक्षान्तरे म पूवक्तो घत: त्रिज्याप्रमज्यविषुवत्प्रभाणां व।त इत्यर्थ: अर्क छत् इदशभन्नः पुनर्ध मेण युयथा। भक्तश्च चरगिखिनी चरज्या भबतौति । अचीपपत्तिः--अथवेदानुसारिवैशशिकेन यथा इ (दको पसभा भुजस्तस्क्रान्तिज्याकोश के ति पलभा x क्रां कुज्य। = अथ कुज्य त्रिज्यागुणा युनाया भक्त चरव्य भवतौति प्रसिद्धमेव तेन चरत्र्य= १२ आपलभ ४ क्रां x त्रि । अथात्र भाजक :=१२४धु तत्र भाज्य रागः प्रथम दभिर्विभज्य पुनर्युज्यया । भज्य -- १२ X द्य चेत् तयोर्धातेनैव भजितो भवतौति योकोत्तरथमप्युपपभ्रम् । २६